بغية الرائد لما‌ تضمنه‌ حدیث‌ أم‌ زرع من‌ الفوائد: تفاوت میان نسخه‌ها

'''بغية الرائد لما‌ تضمنه‌ حديث‌ أم‌‌زرع من‌ الفوائد'''، نوشته مورخ، فقیه و قاضی مالکی قرن ششم قمری، [[عیاض بن موسى یحصبى سبتى]] (476-544ق)، معروف به [[قاضى عیاض اندلسى]] همراه با شرح همین روایت به قلم فقیه شافعی، [[جلال‌الدین عبدالرحمن سیوطی]] (849-911ق) است. در این اثر، واژگان ناآشنای این روایت، معنا و تحلیل می‌شود و نویسندگان فهم و برداشت فقهی خود را از آن بیان می‌کنند.

* [[قاضى عیاض اندلسى]]، در مقدمه «بغية الرائد»، خطاب به پرسشگری چنین نوشته است: پرسشی را که درباره «حدیث امّ‌زرع و تفسیر معانی مشکل و اهداف آن و گشودن قفل درهای بسته واژگان نامأنوسش» پرسیده‌ای، دریافتم و اکنون به پاسخ می‌پردازم <ref>ر.ک: مقدمه کتاب، ص1</ref>.

محققان کتاب، [[صلاح‌الدین‌ بن‌ احمد ادلبی]]، [[محمدحسن اجا‌نف]]‌ و [[محمد عبدالسلام‌ شرقا‌وی]] با تأکید بر آنکه [[قاضى عیاض اندلسى]] آثار سودمندی دارد، افزوده‌اند: شاید بتوان گفت که از جالب‌ترین آثارش، شرح او بر «حدیث‌ امّ‌‌زرع» است و به همین جهت در جهان اسلام به‌ویژه در مغرب، شهرت بسیاری یافت، ولی تاکنون به‌صورت خطی باقی مانده بود<ref>ر.ک: مقدمه محققان، ص4</ref>.

# بغية الرائد لما‌ تضمنه‌ حديث‌ أم‌ زرع من‌ الفوائد (قاضى عیاض اندلسى):

# تفسیر حدیث امّ‌زرع (سیوطی):

* [[قاضى عیاض اندلسى]]: از این روایت استفاده می‌شود که افتخار کردن به مال و منال دنیا کراهت دارد؛ زیرا پیامبر(ص) به عائشه که به مال پدرش نازید، گفت: «اسكتي» (ساکت شو!)‌<ref>ر.ک: متن کتاب، ص33</ref>.

* [[قاضى عیاض اندلسى]]: روایت پیامبر(ص): «لا تمار أخاك و لا تمازحه» و مانند آن، در مورد مزاح ممدوح نیست، بلکه مقصود از آن، پرهیز از کینه‌توزی و افراطی‌گری و فسادانگیزی و دروغ‌گویی است<ref>ر.ک: همان، ص181</ref>.