۱۶۱٬۸۳۵
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' '''' به ''''') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
== گزارش محتوا == | == گزارش محتوا == | ||
محقق و مصحح كتاب، [[معلم، حسین|حسين معلم]]، در مقدمه، به توضيح آيه شريفه: '''«سبحان الذى اسرى بعبده ليلا منالمسجد الحرام الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لنريه من آياتنا انه هو السميع العليم»'''(الاسراء 1)، تعريف حديث و اقسام آن به اعتبار منبع و مأخذ صدور، حديث قدسى، منابع و مآخذ حديث قدسى مورد شرح، توضيحى در مورد نسخ كتاب، گزارش كار، تحقيق در مورد نام مترجم و شارح و اينكه نویسنده كتاب مورد بحث كيست، بيان اختلاف دو نسخه (نسخه س و نسخه مير)، پرداخته است. | محقق و مصحح كتاب، [[معلم، حسین|حسين معلم]]، در مقدمه، به توضيح آيه شريفه:'''«سبحان الذى اسرى بعبده ليلا منالمسجد الحرام الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله لنريه من آياتنا انه هو السميع العليم»'''(الاسراء 1)، تعريف حديث و اقسام آن به اعتبار منبع و مأخذ صدور، حديث قدسى، منابع و مآخذ حديث قدسى مورد شرح، توضيحى در مورد نسخ كتاب، گزارش كار، تحقيق در مورد نام مترجم و شارح و اينكه نویسنده كتاب مورد بحث كيست، بيان اختلاف دو نسخه (نسخه س و نسخه مير)، پرداخته است. | ||
مؤلف، در ترجمه و شرح بخش نخست حديث، مىنويسد: «حضرت رسالت صلىاللهعليهوسلم، سؤال كرد از پروردگار خود در شب معراج كهاى پروردگار من از اعمال كدام فاضلتر؟ مولى سبحانه و تعالى، خطاب فرمود كهاى سيد و اى سرور و اى بهتر و اى مهتر و اى قافلهسالار انبياء و اى مقتدا و معظم اصفيا، هيچ خصلتى از خصال پسنديده بر حضرت من كه پروردگار عالميانم، دوستتر از توكل و رضا نيست، زيرا سند قسمت، از عين حكمت خيزد و كار خود با دوست گذاشتن، علامت معرفت بود و شرط حقيقت ايمان، درست كردن نسق توكل است و... | مؤلف، در ترجمه و شرح بخش نخست حديث، مىنويسد: «حضرت رسالت صلىاللهعليهوسلم، سؤال كرد از پروردگار خود در شب معراج كهاى پروردگار من از اعمال كدام فاضلتر؟ مولى سبحانه و تعالى، خطاب فرمود كهاى سيد و اى سرور و اى بهتر و اى مهتر و اى قافلهسالار انبياء و اى مقتدا و معظم اصفيا، هيچ خصلتى از خصال پسنديده بر حضرت من كه پروردگار عالميانم، دوستتر از توكل و رضا نيست، زيرا سند قسمت، از عين حكمت خيزد و كار خود با دوست گذاشتن، علامت معرفت بود و شرط حقيقت ايمان، درست كردن نسق توكل است و... | ||