۱۵۲٬۷۲۷
ویرایش
فقیه سبزواری، میرزا موسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - '،ا' به '، ا') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = میرزا موسی فقیه سبزواری | |||
| تصویر = NUR000a.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = فقیه سبزواری، میرزا موسی | |||
| | | نام کامل = میرزا موسی بن محمدعلی حسینی سبزواری | ||
| | | نامهای دیگر = میرزا موسی حسینی سبزواری، میرزا موسی مجتهد سبزواری | ||
| | | لقب = فقیه سبزواری | ||
| تخلص = | |||
| نسب = از سادات حسینی (منتهی به حسین اصغر فرزند امام سجاد علیهالسلام) | |||
| نام پدر = میرزا محمدعلی | |||
| ولادت = ۱۲۶۲ قمری (۱۲۲۴ شمسی) | |||
| | | محل تولد = روستای ایزی، سبزوار | ||
|نام | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = سبزوار، مشهد، سامرا، نجف | ||
| | | رحلت = شعبان ۱۳۳۶ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = سبزوار، مقبره خانوادگی (میدان کارگر، خیابان افسر) | ||
| | | طول عمر = ۷۴ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = [[فقیه سبزواری، میرزا حسین|میرزا حسین فقیه سبزواری]]، میرزا مهدی فقاهتی | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه | ||
| | | پیشه = فقیه، مجتهد، مدرس حوزه | ||
|اساتید | | درجه علمی = | ||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = حوزه علمیه مشهد، سامرا، نجف، سبزوار | |||
| | | علایق پژوهشی = فقه، اصول | ||
| | | منصب = مرجعیت و زعامت دینی سبزوار | ||
| | | پس از = | ||
| پیش از = [[فقیه سبزواری، میرزا حسین|میرزا حسین فقیه سبزواری]] (فرزند) | |||
| | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرزای شیرازی، محمد حسن بن محمود|میرزای شیرازی بزرگ (سید محمدحسن شیرازی)]] | [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقی شیرازی (میرزای دوم)]] | سید محمد طباطبایی اصفهانی | سید اسماعیل صدر}} | ||
|کد مؤلف | | مشایخ = | ||
| معاصرین = [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|آقابزرگ تهرانی]] | |||
| شاگردان = ملا حسین ریوندی سبزواری | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
{{کاربردهای دیگر|فقیه سبزواری ( | | آثار = | ||
'''میرزا موسی فقیه سبزواری''' ( | | سبک نوشتاری = | ||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|فقیه سبزواری (ابهامزدایی)}} | |||
'''میرزا موسی فقیه سبزواری''' (۱۲۶۲-۱۳۳۶ق)، فقیه و مجتهد برجسته قرن سیزدهم و چهاردهم هجری و از شاگردان مبرز میرزای شیرازی بزرگ بود. وی در روستای ایزی سبزوار زاده شد و در چهاردهسالگی برای تحصیل به سبزوار رفت و چهار سال در مدرسه فخریه (محل سابق تدریس [[طبرسی، فضل بن حسن|شیخ طبرسی]] صاحب [[مجمع البيان في تفسير القرآن|مجمع البیان]]) به تحصیل پرداخت. در ۱۲۸۰ق در هیجدهسالگی رهسپار مشهد شد و هجده سال در حوزه علمیه آن شهر به تحصیل علوم دینی اشتغال داشت. پس از بازگشت به سبزوار و ازدواج، در سال ۱۳۰۰ق عازم عتبات عالیات گردید و دوازده سال در سامرا از محضر [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای شیرازی]] بهره برد و پس از وفات او به نجف رفت و از اصحاب خاص [[شیرازی، محمدتقی بن محبعلی|میرزا محمدتقی شیرازی]] (میرزای دوم) شد. وی تا سال ۱۳۲۲ق در نجف ماند و سپس به درخواست اهالی سبزوار و به امر استادش به زادگاه خود بازگشت و تا پایان عمر به زعامت دینی، تدریس و ارشاد مردم سبزوار پرداخت. میرزا موسی نخستین عالمی بود که کتاب «[[كفاية الأصول (جامعه مدرسین)|کفایة الاصول]]» [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]] را به حوزه علمیه سبزوار معرفی کرد و خود به تدریس آن پرداخت. [[آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن|آقابزرگ تهرانی]] در طبقات اعلام الشیعه از او بهعنوان عالمی کامل، ورع، متقی و جلیل یاد کرده است. وی سرانجام در شعبان ۱۳۳۶ق درگذشت و در مقبرهای که فرزندش میرزا حسین فقیه سبزواری بنا کرد، به خاک سپرده شد. از فرزندان او، دو عالم جلیل میرزا حسین فقیه سبزواری و میرزا مهدی فقاهتی بودند. | |||
==ولادت== | ==ولادت== | ||
| خط ۵۵: | خط ۶۱: | ||
در سال 1280 قمری (1242ش) در سن 18 سالگی از سبزوار حرکت و به مشهد وارد میشود. پس از ورود به مشهد، به مدرسه عباسقلی خان که در خیابان سفلی مشهد واقع است، وارد و مشغول تحصیل میشود. | در سال 1280 قمری (1242ش) در سن 18 سالگی از سبزوار حرکت و به مشهد وارد میشود. پس از ورود به مشهد، به مدرسه عباسقلی خان که در خیابان سفلی مشهد واقع است، وارد و مشغول تحصیل میشود. | ||
با استعداد عجیب و | با استعداد عجیب و فوقالعاده خود، در طول 18 سال تحصیل علوم مختلف رایج زمان، مورد توجه و عنایات اساتید خود در حوزه علمیه مشهد قرار میگیرد، اما به امر پدر، به سال 1298 قمری (1259ش) مشهد را ترک و به وطن و زادگاه خود باز میگردد. | ||
== ازدواج در سبزوار == | == ازدواج در سبزوار == | ||
| خط ۷۸: | خط ۸۴: | ||
هو السيّد موسى بن السيّد محمّد عليّ الحسينيّ، الشهير بالفقيه الدّه بدنامي السبزواري؛ عالم كامل ورع تقيّ جليل. من العلماء الأجلاّء القائمين بوظائف الشرع هناك.كان اشتغاله في المشهد،ثمّ العتبات. | هو السيّد موسى بن السيّد محمّد عليّ الحسينيّ، الشهير بالفقيه الدّه بدنامي السبزواري؛ عالم كامل ورع تقيّ جليل. من العلماء الأجلاّء القائمين بوظائف الشرع هناك.كان اشتغاله في المشهد،ثمّ العتبات. | ||
و تشرّف بسامرّاء في نيّف و ثلاثمائة مستفيدا من بحث آية اللّه الشيرازي-قدّس سرّه-سنين، و كان يحضر بحث العلاّمة السيّد محمّد الطباطبائي الإصفهاني و العلاّمة السيّد إسمعيل الصدر.و كان في سامرّاء أيضا بعد فوت آية اللّه سنين مستفيدا من بحث شيخنا العلاّمة ميرزا محمّد تقيّ الشيرازي.ثمّ ذهب إلى سبزوار سنة ۱۳۳۲ ه،و كان | و تشرّف بسامرّاء في نيّف و ثلاثمائة مستفيدا من بحث آية اللّه الشيرازي-قدّس سرّه-سنين، و كان يحضر بحث العلاّمة السيّد محمّد الطباطبائي الإصفهاني و العلاّمة السيّد إسمعيل الصدر.و كان في سامرّاء أيضا بعد فوت آية اللّه سنين مستفيدا من بحث شيخنا العلاّمة ميرزا محمّد تقيّ الشيرازي.ثمّ ذهب إلى سبزوار سنة ۱۳۳۲ ه،و كان مطاعا، مقبول القول، موثوقا به عند العامّة و الخاصّة. | ||
و بلغني أنّه توفّي في شعبان سنة ۱۳۳۶ ه.و له ولدان عالمان جليلان:أحدهما السيّد ميرزا مهدي نزيل بمبئي،و الآخر السيّد ميرزا حسين نزيل مشهد طوس.و من تلاميذه ملاّ حسين بن صفر عليّ الريوندي السبزواري المولود حدود سنة ۱۲۹۳ ه و المتوفّى في النجف حدود سنة ۱۳۵۰ ه، و كان يحضر بعد مهاجرته حدود سنة ۱۳۴۳ ه إلى النجف بحث آية اللّه النائيني إلى أن توفّي.<ref>طبقات أعیان الشیعه، جلد 17، صفحه 406</ref> | و بلغني أنّه توفّي في شعبان سنة ۱۳۳۶ ه.و له ولدان عالمان جليلان:أحدهما السيّد ميرزا مهدي نزيل بمبئي،و الآخر السيّد ميرزا حسين نزيل مشهد طوس.و من تلاميذه ملاّ حسين بن صفر عليّ الريوندي السبزواري المولود حدود سنة ۱۲۹۳ ه و المتوفّى في النجف حدود سنة ۱۳۵۰ ه، و كان يحضر بعد مهاجرته حدود سنة ۱۳۴۳ ه إلى النجف بحث آية اللّه النائيني إلى أن توفّي.<ref>طبقات أعیان الشیعه، جلد 17، صفحه 406</ref> | ||