۱۶۰٬۸۴۳
ویرایش
حدائق الحقائق في شرح نهجالبلاغة: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'علمالهدی، علی بن حسین' به 'سید مرتضی، علی بن حسین'
جز (جایگزینی متن - 'شرح نهجالبلاغه (ابهامزدایی)' به 'شرح نهجالبلاغه (ابهام زدایی)') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علمالهدی، علی بن حسین' به 'سید مرتضی، علی بن حسین') |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
{{کاربردهای دیگر|شرح نهجالبلاغه (ابهامزدایی)}} | |||
'''حدائق الحقائق في شرح نهجالبلاغة''' اثر [[بیهقی نیشابوری کیدری، محمد بن حسین|قطبالدين كيدرى بيهقى]] كه در آخر شعبان سال 576 ه.ق به زبان عربى، در شرح نهجالبلاغة [[شریف رضی، محمد بن حسین|سيد رضى]] نوشته شده است. | |||
{{کاربردهای دیگر|شرح نهجالبلاغه ( | |||
'''حدائق الحقائق في شرح نهجالبلاغة''' اثر [[بیهقی نیشابوری کیدری، محمد بن حسین|قطبالدين كيدرى بيهقى]] كه در آخر شعبان سال 576 ه.ق به زبان عربى، در شرح نهجالبلاغة [[ | |||
== ساختار == | == ساختار == | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۰: | ||
== گزارش محتوا == | == گزارش محتوا == | ||
پيش از شرح خبرى از زينالفتى عاصمى آمده و ياد شده از سلوه الشيعه امام سعيد معينالدين مسعود بن على صوابى بيهقى كه ايمان ابوطالب را در آن ثابت نموده است. و نيز در آن از علامه [[زمخشری، محمود بن عمر|زمخشرى]] و [[شيخ مفيد]] در [[الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد|ارشاد]] و [[ | پيش از شرح خبرى از زينالفتى عاصمى آمده و ياد شده از سلوه الشيعه امام سعيد معينالدين مسعود بن على صوابى بيهقى كه ايمان ابوطالب را در آن ثابت نموده است. و نيز در آن از علامه [[زمخشری، محمود بن عمر|زمخشرى]] و [[شيخ مفيد]] در [[الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد|ارشاد]] و [[سید مرتضی، علی بن حسین|سید مرتضى]]، از نجوم و ستاره شناسى هم در آن خردهگيرى شده است. | ||
كيدرى گذشته از علوم ادبى و تاريخ و اخبار مذهبى در فلسفه و كلام هم سرآمد بوده و در آن به بسيارى از مسائل دقيق و باريك فلسفى اشارت نموده و مشكلات نهجالبلاغة را با آن حل كرده است. او در آن سخنان ابوحاتم رازى داعى اسماعيلى در كتاب الزينه و [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سينا]] و [[غزالی، محمد بن محمد|غزالى]] در المضنون به على غير اهله را گواه آورده و سخنان حكما را نقل كرده است. از اين مطالب آشكار مىشود كه دانشمندان شيعى در آن زمانها كه در اقليت بودهاند و مورد رنج و شكنجه پيروان سنت، و به دستگاه فرمانروايى عصر راهى نداشتند، بهتر از دوران صفوى كه آيين شيعى انديشه رسمى فرمانروايان شده بود، راه درست علمى را پيمودند و گرد جمود و تعصب نمىگشتند. سنجيدن آثار آنان اگر چه مذهبى صرف هم باشد؛ مانند شروح نهجالبلاغة يا تفاسير با آثار دوران صفوى كه عصر آزادى آيين شيعى، بلكه چيرگى و سيطره آن است، خود گواهى درست و راست در اين مورد است. از آن آثار لطافت دقت و ربايندگى مىبارد و اين دسته اثر علمى خواننده را به خود نمىكشد و انحطاط علمى از آن پيداست. | كيدرى گذشته از علوم ادبى و تاريخ و اخبار مذهبى در فلسفه و كلام هم سرآمد بوده و در آن به بسيارى از مسائل دقيق و باريك فلسفى اشارت نموده و مشكلات نهجالبلاغة را با آن حل كرده است. او در آن سخنان ابوحاتم رازى داعى اسماعيلى در كتاب الزينه و [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سينا]] و [[غزالی، محمد بن محمد|غزالى]] در المضنون به على غير اهله را گواه آورده و سخنان حكما را نقل كرده است. از اين مطالب آشكار مىشود كه دانشمندان شيعى در آن زمانها كه در اقليت بودهاند و مورد رنج و شكنجه پيروان سنت، و به دستگاه فرمانروايى عصر راهى نداشتند، بهتر از دوران صفوى كه آيين شيعى انديشه رسمى فرمانروايان شده بود، راه درست علمى را پيمودند و گرد جمود و تعصب نمىگشتند. سنجيدن آثار آنان اگر چه مذهبى صرف هم باشد؛ مانند شروح نهجالبلاغة يا تفاسير با آثار دوران صفوى كه عصر آزادى آيين شيعى، بلكه چيرگى و سيطره آن است، خود گواهى درست و راست در اين مورد است. از آن آثار لطافت دقت و ربايندگى مىبارد و اين دسته اثر علمى خواننده را به خود نمىكشد و انحطاط علمى از آن پيداست. | ||