پرش به محتوا

مسائل و تأويلات صوفية: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۱: خط ۳۱:
}}
}}


'''مسائل و تأويلات صوفية'''، نوشته ابوعبدالرحمن سلمی (325-412ق)، از علما و مشایخ صوفیه و صاحب اثر در تفسیر، تاریخ و تراجم صوفیه است<ref>ر.ک: خیرالدین، زرکلی، ج6، ص99</ref>. این کتاب در موضوع تصوف و عرفان به نگارش درآمده و توسط ارفه لی و گرهارد بوورینگ تحقیق شده است.
'''مسائل و تأويلات صوفية'''، نوشته [[سلمی، محمد بن حسین|ابوعبدالرحمن سلمی]] (325-412ق)، از علما و مشایخ صوفیه و صاحب اثر در تفسیر، تاریخ و تراجم صوفیه است<ref>ر.ک: خیرالدین، زرکلی، ج6، ص99</ref>. این کتاب در موضوع تصوف و عرفان به نگارش درآمده و توسط [[ارفه‌‌لی، بلال|ارفه لی]] و [[بوورینگ، گ‍ره‍ارد|گرهارد بوورینگ]] تحقیق شده است.


این کتاب مشتمل بر دو بخش است؛ بخش اول آن شامل دو قسمت است: نخست هفت مسئله پیرامون صوفیه و دوم تأویلات صوفیه است که هر دو متعلق به سلمی است. بخش دوم این کتاب حاوی احادیثی است که توسط اسماعیل بن نجید نیشابوری (م 366ق) استاد و نیای سلمی گرآوری شده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه ج</ref>.
این کتاب مشتمل بر دو بخش است؛ بخش اول آن شامل دو قسمت است: نخست هفت مسئله پیرامون صوفیه و دوم تأویلات صوفیه است که هر دو متعلق به [[سلمی، محمد بن حسین|سلمی]] است. بخش دوم این کتاب حاوی احادیثی است که توسط [[نیشابوری، اسماعیل بن نجید|اسماعیل بن نجید نیشابوری]] (م 366ق) استاد و نیای [[سلمی، محمد بن حسین|سلمی]] گرآوری شده است<ref>ر.ک: مقدمه، صفحه ج</ref>.


نویسنده در بخش اول این اثر از مسائلی پیرامون تصوف، مانند قواعد تصوف و مبانی آن، ماهیت فقر و آداب آن، حیاء و حقیقت آن، ماهیت و کیفیت فراست و تفاوت آن با ظن و توهم، ذم تکبر علما و بیان سیره علماء در خشوع و خضوع، نصیحت امراء و وزراء و ذکر محنت‌های مشایخ صوفیه سخن به میان آورده است. او در ادامه برخی از تأویل‌های صوفیانه‌ای که درباره برخی از آیات قرآن کریم و برخی از احادیث مطرح شده را ذکر کرده است<ref>ر.ک: همان</ref>.
نویسنده در بخش اول این اثر از مسائلی پیرامون تصوف، مانند قواعد تصوف و مبانی آن، ماهیت فقر و آداب آن، حیاء و حقیقت آن، ماهیت و کیفیت فراست و تفاوت آن با ظن و توهم، ذم تکبر علما و بیان سیره علماء در خشوع و خضوع، نصیحت امراء و وزراء و ذکر محنت‌های مشایخ صوفیه سخن به میان آورده است. او در ادامه برخی از تأویل‌های صوفیانه‌ای که درباره برخی از آیات قرآن کریم و برخی از احادیث مطرح شده را ذکر کرده است<ref>ر.ک: همان</ref>.


نویسنده در سرتاسر اثر از سخنان بزرگان صوفیه مانند جنید، ابوبکر شبلی، سهل بن عبدالله تستری، فضیل بن عیاض، یحیی بن معاذ و... در مطالب مطرح بهره گرفته است. او غالبا مباحث کتاب را به‌صورت مختصر مطرح نموده است؛ ازاین‌رو در ذکر اخبار و روایات به این شیوه پایبند بوده و از ذکر سند روایات پرهیز کرده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص25 و 37</ref>.
نویسنده در سرتاسر اثر از سخنان بزرگان صوفیه مانند [[جنید بغدادی، جنید بن محمد|جنید]]، [[ابوبکر شبلی]]، [[تستری، سهل بن عبدالله|سهل بن عبدالله تستری]]، [[فضیل بن عیاض]]، [[یحیی بن معاذ]] و... در مطالب مطرح بهره گرفته است. او غالبا مباحث کتاب را به‌صورت مختصر مطرح نموده است؛ ازاین‌رو در ذکر اخبار و روایات به این شیوه پایبند بوده و از ذکر سند روایات پرهیز کرده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص25 و 37</ref>.


==پانویس==
==پانویس==
<references/>
<references />


==منابع مقاله==
==منابع مقاله==
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش