هدیة الخیر؛ شرح عرفانی احادیث نبوی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' الدین ' به 'الدین '
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' الدین ' به 'الدین ')
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات کتاب
{{جعبه اطلاعات کتاب
| تصویر =NUR54683J1.jpg
| تصویر =NUR54683J1.jpg
| عنوان =
| عنوان =هدیة الخیر؛ شرح عرفانی احادیث نبوی
| عنوان‌های دیگر =
| عنوان‌های دیگر =
|پدیدآورندگان  
|پدیدآورندگان  
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران = [[بهاء الدوله، بهاءالدین بن میر قوام الدین]] (نویسنده)
[[]] (نویسنده)
 
[[]] (محقق)
[[عمادی حائری، محمد]] (مصحح)
[[]] (مترجم)
|زبان  
|زبان  
| زبان =
| زبان =فارسی 
| کد کنگره =
| کد کنگره =‏ن?ه? / 134 BP
| موضوع =
| موضوع =
|ناشر  
|ناشر  
| ناشر =  
| ناشر = انجمن آثار و مفاخر فرهنگي
| مکان نشر =
 
| سال نشر =  
مرکز بين المللي گفتگوي تمدنها
| مکان نشر =ايران - تهران
| سال نشر = 1383ش. 


| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE54683AUTOMATIONCODE
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE54683AUTOMATIONCODE
| چاپ =
| چاپ =چاپ  يکم 
| شابک =
| شابک =964-7874-24-3
| تعداد جلد =
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =
| کتابخانۀ دیجیتال نور =54683
| کتابخوان همراه نور =
| کتابخوان همراه نور =
| کد پدیدآور =
| کد پدیدآور =12201-09844
| پس از =
| پس از =
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
   
{{کاربردهای دیگر|شرح حدیث (ابهام‌زدایی)}}  
'''هدية الخير،''' اثر بهاءالدین بن میر قوام‌الدین بهاءالدوله نوربخش (متوفی حدود 915ق)، شرحی است عرفانی بر احادیث نبوی که با تصحیح و تحقیق سید محمد عمادی حائری، منتشر شده است.
'''هدية الخير،''' اثر [[بهاءالدوله، بهاءالدین بن میرقوام‌الدین|بهاءالدین بن میر قوام‌الدین بهاءالدوله نوربخش]] (متوفی حدود 915ق)، شرحی است عرفانی بر احادیث نبوی که با تصحیح و تحقیق [[عمادی حائری، محمد|سید محمد عمادی حائری]]، منتشر شده است.


اثر حاضر، رساله‌ای ثمین و متنی دل‌نشین در شرح عرفانی احادیث نبوی است. مؤلف بر آن بوده که چهل حدیث از احادیث پیامبر(ص) را شرح نماید. بر این اساس، در کتاب‌نامه‌ها آن را اربعین حدیث معرفی نموده‌اند، اما آن‌گونه که نسخه‌های موجود آن گواهی می‌دهد، گویا وی تنها به شرح بیست حدیث موفق گشته است<ref>مقدمه، صفحه بیست‌ونه</ref>.
اثر حاضر، رساله‌ای ثمین و متنی دل‌نشین در شرح عرفانی احادیث نبوی است. مؤلف بر آن بوده که چهل حدیث از احادیث پیامبر(ص) را شرح نماید. بر این اساس، در کتاب‌نامه‌ها آن را اربعین حدیث معرفی نموده‌اند، اما آن‌گونه که نسخه‌های موجود آن گواهی می‌دهد، گویا وی تنها به شرح بیست حدیث موفق گشته است<ref>مقدمه، صفحه بیست‌ونه</ref>.


بر پایه آنچه در مقدمه اثر آمده، مؤلف آن را به سال 898ق و پیش از اثر مشهور خود «خلاصة التجارب» آغاز نموده است؛ چنان‌که در باب دوم «خلاصة التجارب» از آن یاد کرده است<ref>همان</ref>.
بر پایه آنچه در مقدمه اثر آمده، مؤلف آن را به سال 898ق و پیش از اثر مشهور خود «[[خلاصة التجارب]]» آغاز نموده است؛ چنان‌که در باب دوم «[[خلاصة التجارب]]» از آن یاد کرده است<ref>همان</ref>.


او در این رساله، نخست عبارت عربی حدیث را آورده و سپس با بیانی عرفانی به شرح آن پرداخته است. وی در لابه‌لای شرح حدیث، مباحث عرفانی ارزشمندی آورده و از اشارات عرفا، به‌ویژه عارف معروف، میر سید علی همدانی - که نوربخشیان بدو اعتقادی تمام دارند - گنجانیده، چنان‌که خود اشاره کرده است<ref>ر.ک: همان</ref>.
او در این رساله، نخست عبارت عربی حدیث را آورده و سپس با بیانی عرفانی به شرح آن پرداخته است. وی در لابه‌لای شرح حدیث، مباحث عرفانی ارزشمندی آورده و از اشارات عرفا، به‌ویژه عارف معروف، میر سید علی همدانی - که نوربخشیان بدو اعتقادی تمام دارند - گنجانیده، چنان‌که خود اشاره کرده است<ref>ر.ک: همان</ref>.


آنچه باعث اهمیت کتاب شده، آن است که این اثر، نه‌تنها از نظر محتوا، که از نظرگاه سبک سخن نیز بسیار زیبا و گیراست. برخورداری این اثر از آرایه‌های لفظی و معنوی، بر زیبایی و ارزش آن بسی افزوده است<ref>ر.ک: همان، صفحه سی</ref>.
آنچه باعث اهمیت کتاب شده، آن است که این اثر، نه‌تنها از نظر محتوا، که از نظرگاه سبک سخن نیز بسیار زیبا و گیراست. برخورداری این اثر از آرایه‌های لفظی و معنوی، بر زیبایی و ارزش آن بسی افزوده است<ref>ر.ک: همان، صفحه سی</ref>.
خط ۵۴: خط ۵۵:


[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:مقالات فاقد جدول]]
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
[[رده:حدیث]]
[[رده:متون احادیث]]
[[رده:احادیث شیعه]]
[[رده:مقالات خرداد 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات خرداد 01 مکرمی]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده1]]
[[رده:مقالات بازبینی شده تیر 01]]
[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
[[رده:مقالات بازبینی شده2 تیر 1401]]