۱۵۱٬۸۲۴
ویرایش
شهیدی صالحی، عبدالحسین: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'برغانی قزوینی حایری، محمدصالح' به 'برغانی قزوینی حایری، محمدصالح بن محمد'
جز (جایگزینی متن - 'اسلامي' به 'اسلامى') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'برغانی قزوینی حایری، محمدصالح' به 'برغانی قزوینی حایری، محمدصالح بن محمد') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|شهیدی (ابهامزدایی)}} | |||
'''عبدالحسين شهيدى صالحى''' (1314 ـ 1393ش)، مشهور به شيخ عبود، قرآن پژوه، نویسنده، محقق و مصحح ایرانی، از نويسندگان اصلی دايرةالمعارف تشيّع، و از نوادگان [[برغانی قزوینی حایری، محمدصالح|شیخ محمد صالح برغانی]] | '''عبدالحسين شهيدى صالحى''' (1314 ـ 1393ش)، مشهور به شيخ عبود، قرآن پژوه، نویسنده، محقق و مصحح ایرانی، از نويسندگان اصلی دايرةالمعارف تشيّع، و از نوادگان [[برغانی قزوینی حایری، محمدصالح بن محمد|شیخ محمد صالح برغانی]] | ||
== ولادت == | == ولادت == | ||
او فرزند شيخ حسن بن مدرس الطف شيخ ميرزا علينقى بن شيخ حسن بن شيخ محمد صالح، ولادت وى در كربلا در 14 شوال 1354ق برابر با 18 دی ماه 1314ش در يكى از كهن ترين خاندانهاى علم و تقوى رخ داد. | او فرزند شيخ حسن بن مدرس الطف شيخ ميرزا علينقى بن شيخ حسن بن شيخ محمد صالح، ولادت وى در كربلا در 14 شوال 1354ق برابر با 18 دی ماه 1314ش در يكى از كهن ترين خاندانهاى علم و تقوى رخ داد. | ||
پدرش شيخ حسن (م 1401 ق) از علماى كربلا و از شاگردان ميرزاى دوم شيرازى شيخ محمدتقى شيرازى و جدش شيخ ميرزا علينقى (م 1320ق) از مراج تقليد و فتوى در كربلا و جد اعلايش شيخ [[برغانی قزوینی حایری، محمدصالح|محمدصالح برغانى حائرى]] (م 1271 ق) از مفسران بلند آوازه و مراجع تقليد در عصر قاجار و برادر محمدتقی برغانی، شهيد ثالث (شهادت 1263 ق) نخستين استاد وى در علوم قرآن و تفسير بود. مادرش رقيه خانم حافظ قرآن مجيد و از اساتيد تفسير و تعليم قرآن در كربلا بود و به تربيت او پرداخت. | پدرش شيخ حسن (م 1401 ق) از علماى كربلا و از شاگردان ميرزاى دوم شيرازى شيخ محمدتقى شيرازى و جدش شيخ ميرزا علينقى (م 1320ق) از مراج تقليد و فتوى در كربلا و جد اعلايش شيخ [[برغانی قزوینی حایری، محمدصالح بن محمد|محمدصالح برغانى حائرى]] (م 1271 ق) از مفسران بلند آوازه و مراجع تقليد در عصر قاجار و برادر محمدتقی برغانی، شهيد ثالث (شهادت 1263 ق) نخستين استاد وى در علوم قرآن و تفسير بود. مادرش رقيه خانم حافظ قرآن مجيد و از اساتيد تفسير و تعليم قرآن در كربلا بود و به تربيت او پرداخت. | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۴: | ||
== آثار== | == آثار== | ||
# | #مهمترين آثار و تأليفات او در زمينه قرآن پژوهى نخست تحقيق تفسير وسيط جد خود مفسر بزرگ اسلام [[برغانی قزوینی حایری، محمدصالح بن محمد|شيخ محمدصالح برغانى حائرى]] است كه مجلد اول آن تحت عنوان تفسير البرغانى در نجف اشرف به سال 1379ق / 1960م در 455 صفحه لغايت آيه 165 صوره بقره طبع گرديده است. | ||
#الشيعة و اسس التشريع به زبان عربى در يك جلد شامل بخشى از قرآن كريم كه پانصد و بيست آيه احكام را در بردارد از طهارت لغايت ديات بر حسب كتب فقهيه تنظيم شده است. | #الشيعة و اسس التشريع به زبان عربى در يك جلد شامل بخشى از قرآن كريم كه پانصد و بيست آيه احكام را در بردارد از طهارت لغايت ديات بر حسب كتب فقهيه تنظيم شده است. | ||
#آية المباهلة (آيه 61 سوره آل عمران) در يك جلد بيش از يكصد صفحه آماده چاپ. | #آية المباهلة (آيه 61 سوره آل عمران) در يك جلد بيش از يكصد صفحه آماده چاپ. | ||
| خط ۹۰: | خط ۹۱: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:قرآنپژوهان]] | |||