پرش به محتوا

سراج‌الدین ارموی، محمود بن ابی‌بکر: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۰
جز
جایگزینی متن - 'ع‎ج' به 'ع‌ج'
جز (جایگزینی متن - 'رده:25آذر الی 24 دی' به '')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
جز (جایگزینی متن - 'ع‎ج' به 'ع‌ج')
خط ۵۲: خط ۵۲:
ارموی از شاگردان کمال‌الدین یوسف بود و در فلسفه، حکمت، فقه و اصول تبحر زیادی داشت. از جمله شاگردان او خواجه صفی‌الدین هندی را می‌توان نام برد.<ref>ر.ک: دولت‌آبادی، عزیز، ج1، ص125</ref>
ارموی از شاگردان کمال‌الدین یوسف بود و در فلسفه، حکمت، فقه و اصول تبحر زیادی داشت. از جمله شاگردان او خواجه صفی‌الدین هندی را می‌توان نام برد.<ref>ر.ک: دولت‌آبادی، عزیز، ج1، ص125</ref>


سراج‌الدین ارموی در اواخر عمر در قونیه زندگی می‌کرد. این دوران مصادف است با افاضات ملای رومی (جلال‌الدین محمد مولوی متوفای 672). سراج‌الدین در اوایل، منکر مقام و جایگاه معنوی او بود ولی پس از مدتی جزو مریدانش شد و در تشییع جنازه‌اش شرکت کرد. او قصیده‌ای را در تشییع‎جنازه مرادش خواند که دو بیت زیر جزء آن شعر است؛<ref>ر.ک: همان</ref>
سراج‌الدین ارموی در اواخر عمر در قونیه زندگی می‌کرد. این دوران مصادف است با افاضات ملای رومی (جلال‌الدین محمد مولوی متوفای 672). سراج‌الدین در اوایل، منکر مقام و جایگاه معنوی او بود ولی پس از مدتی جزو مریدانش شد و در تشییع جنازه‌اش شرکت کرد. او قصیده‌ای را در تشییع‌جنازه مرادش خواند که دو بیت زیر جزء آن شعر است؛<ref>ر.ک: همان</ref>
{{شعر}}{{ب|''کاش آن روز که در پای تو شد خار اجل''|2=''دست گیتی بزدی تیغ هلاکم بر سر''}}{{ب|''تا در این روز جهان بی تو ندیدی چشمم''|2=''این منم بر سر خاک تو که خاکم بر سر''}}{{پایان شعر}}
{{شعر}}{{ب|''کاش آن روز که در پای تو شد خار اجل''|2=''دست گیتی بزدی تیغ هلاکم بر سر''}}{{ب|''تا در این روز جهان بی تو ندیدی چشمم''|2=''این منم بر سر خاک تو که خاکم بر سر''}}{{پایان شعر}}


۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش