۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
لمع الأدلة في قواعد عقائد أهل السنة و الجماعة (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۱ مهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۴۴
، ۱۱ مهٔ ۲۰۲۰جایگزینی متن - 'حت' به 'حت'
جز (جایگزینی متن - 'سک' به 'سک') |
جز (جایگزینی متن - 'حت' به 'حت') |
||
| خط ۵۴: | خط ۵۴: | ||
در قسمت سوم، ضمن بررسی آیاتی همچون آیات شریفه 35 سوره انعام: '''لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ''' (و اگر خدا میخواست قطعاً آنان را بر هدایت گِرد میآورد، پس زنهار از نادانان مباش) و 125 سوره انعام: '''فَمَنْ يرِدِ اللَّهُ أَنْ يهْدِيهُ يشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاَمِ وَ مَنْ يرِدْ أَنْ يضِلَّهُ يجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيقاً حَرَجاً''' (پس کسى را که خدا بخواهد هدایت نماید، دلش را به پذیرش اسلام میگشاید و هرکه را بخواهد گمراه کند، دلش را سخت تنگ مىگرداند)، به بحث پیرامون اراده خداوند و اراده بنده و در طول یا عرض هم قرار گرفتن این دو اراده، پرداخته شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص110-114</ref>. | در قسمت سوم، ضمن بررسی آیاتی همچون آیات شریفه 35 سوره انعام: '''لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ''' (و اگر خدا میخواست قطعاً آنان را بر هدایت گِرد میآورد، پس زنهار از نادانان مباش) و 125 سوره انعام: '''فَمَنْ يرِدِ اللَّهُ أَنْ يهْدِيهُ يشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاَمِ وَ مَنْ يرِدْ أَنْ يضِلَّهُ يجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيقاً حَرَجاً''' (پس کسى را که خدا بخواهد هدایت نماید، دلش را به پذیرش اسلام میگشاید و هرکه را بخواهد گمراه کند، دلش را سخت تنگ مىگرداند)، به بحث پیرامون اراده خداوند و اراده بنده و در طول یا عرض هم قرار گرفتن این دو اراده، پرداخته شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص110-114</ref>. | ||
نویسنده در قسمت چهارم با عنوان «رؤية اللّه»، بر امکان رؤیت خداوند با چشم سر استدلالی عقلی نموده و معتقد است چون خداوند موجود است و هر موجودی مرئی است، پس خداوند نیز قابل دیدن میباشد. وی در اینباره، به آیاتی همچون آیه شریفه 22 و 23 سوره قیامت: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ''' (در آن روز چهرههایى شادابند و بهسوى پروردگار خود مینگرند)، استدلال نموده و آن را دلیل بر دیده شدن خداوند دانسته و همچنین آیه شریفه 143 سوره اعراف: '''لن تراني''' (هرگز مرا نخواهی دید) را | نویسنده در قسمت چهارم با عنوان «رؤية اللّه»، بر امکان رؤیت خداوند با چشم سر استدلالی عقلی نموده و معتقد است چون خداوند موجود است و هر موجودی مرئی است، پس خداوند نیز قابل دیدن میباشد. وی در اینباره، به آیاتی همچون آیه شریفه 22 و 23 سوره قیامت: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ''' (در آن روز چهرههایى شادابند و بهسوى پروردگار خود مینگرند)، استدلال نموده و آن را دلیل بر دیده شدن خداوند دانسته و همچنین آیه شریفه 143 سوره اعراف: '''لن تراني''' (هرگز مرا نخواهی دید) را واضحترین دلیل بر جواز دیده شدن خداوند دانسته است؛ زیرا معتقد است که اگر دیدن خداوند محال باشد، معتقد بدان گمراه یا کافر بوده و چگونه چنین چیزی در حق حضرت موسی(ع) که برگزیده و پیامبر خداست، جایز است<ref>ر.ک: همان، ص115-119؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | ||
نویسنده در قسمت پنجم، با عنوان «الرب و الخلق»، ضمن بحث از توحید در خالقیت، با اشاره به اکتسابی بودن افعال بشر، به اثبات نبوت پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص120-123؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | نویسنده در قسمت پنجم، با عنوان «الرب و الخلق»، ضمن بحث از توحید در خالقیت، با اشاره به اکتسابی بودن افعال بشر، به اثبات نبوت پرداخته است<ref>ر.ک: همان، ص120-123؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>. | ||