شعرانی، ابوالحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

<div class="wikiInfo">

[[پرونده:NUR01823.jpg|بندانگشتی|شعرانی، ابوالحسن]]

{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |

|-

! نام!! data-type="authorName" |شعرانی، ابوالحسن

|-

|نام‌های دیگر

| data-type="authorOtherNames" | شعرانی تهرانی، ابوالحسن

|-

|نام پدر

| data-type="authorfatherName" |حاج شيخ محمد تهرانى

|-

|متولد

| data-type="authorbirthDate" |1281 ش

|-

|محل تولد

| data-type="authorBirthPlace" |تهران

|-

|رحلت

| data-type="authorDeathDate" |1352 ش یا 1393 ق یا 1973 م

|-

|اساتید

| data-type="authorTeachers" |[[آشتيانی، مهدی|آيت‌الله حاج ميرزا مهدى آشتيانى]]

 

حبيب‌اللّه ذوالفنون

 

آيت‌الله حاج [[حائری یزدی، عبدالکریم|شيخ عبدالكريم حائرى]]

| data-type="authorWritings" |[[تبصرة المتعلمين في أحكام الدين]]

[[پژوهش‌های قرآنی علامه شعرانی رحمه‌الله در تفاسیر مجمع البيان، روح الجنان و منهج الصادقين]]

 

[[المدخل إلی عذب المنهل في أصول الفقه]]

 

[[ترجمه ارشاد القلوب دیلمی با تصحیح و پاورقی علامه شعرانی «ره»]]

 

[[كشف الغمة في معرفة الأئمة (ترجمه و شرح زواره‌اى)]]

 

'''میرزا ابوالحسن شعرانى''' (1320-1393ق)، معروف به علامه شعرانی، فقیه، عالم ذوالفنون، فیلسوف، متبحر در علوم قرآن، حدیث، فقه، اصول فقه، کلام، فلسفه، هندسه، و هیئت،  [[حسن‌زاده آملی، حسن|علامه حسن زاده آملی]] از شاگردان او، ایشان را ذوالفنون می نامد.

 

از شخصيتهاى برجسته و دانشمندان كم نظير اسلامى قرن چهاردهم هجرى است. او بازماندۀ خاندانى از خاندانهاى علم و دانش و تقوا و معنويت بود

سواد قرآنى را نزد پدر عالمش، شيخ محمد تهرانى، آموخت و در حقيقت پدرش نخستين معلم او بود. بعدها كه كمى بزرگ شد وارد مدرسۀ مروى تهران گشته، به تحصيل پرداخت. ادبيات عرب، فارسى، منطق، فقه، اصول، فلسفه، رياض، و...را طى سالها آموخت. از معروف‌ترين اساتيد او در حوزۀ علميۀ تهران، مى‌توان از [[آشتيانی، مهدی|آيت‌الله حاج ميرزا مهدى آشتيانى]] نام برد. همچنين حكيم محقق ميرزا محمود قمى از اساتيد او بود كه مردى زاهد و دانشمند بود. حبيب‌اللّه ذوالفنون نيز استاد رياضى ميرزا ابوالحسن شعرانى در حوزۀ تهرانى بود.

#آيت‌الله [[آملی، هاشم|ميرزا هاشم آملى]](1322-1413 ق.)؛ او در شهرستان آمل متولد شد و پس ازگذراندن دورۀ ابتدايى و مقدماتى، عازم تهران شد و در نزد شهيد مدرس، سيد محمد تنكابنى و شعرانى ادامه تحصيل داد.در سال 1345 ق. به قم رفت و دورۀ عالى فقه و اصول را از آيت‌الله [[حائری یزدی، عبدالکریم|شيخ عبدالكريم حائرى]] و آيت‌الله [[حجت کوه‌کمری، محمد|سيد محمد حجت كوه كمرى]] فرا گرفت و به درجۀ اجتهاد رسيد.مدتى نيز در نجف در محضر [[نایینی، محمدحسین|ميرزا حسين نايينى]]، [[عراقی، ضیاءالدین|عراقی]] و [[اصفهانی، ابوالحسن|سيد ابوالحسن اصفهانى]] ادامۀ تحصيل داد.او سالها در حوزۀ علميۀ قم به تدريس فقه و اصول پرداخت و شاگردانى بزرگ و دانشمند تربيت كرد.

#آيت‌الله شيخ عبداللّه [[جوادی آملی، عبدالله|جوادى آملى]]؛ از فقها، مفسران و فلاسفۀ بزرگ معاصر و از اساتيد حوزۀ علميۀ قم داراى دهها اثر علمى و فقهى و تفسيرى است.

#[[محدث، جلال‌الدین|محدث ارموى]](1323 ق-1358 ش)؛ استاد علاّمه مرحوم مير جلال‌الدين محدّث ارموى از شاگردان علاّمه شعرانى بود.در شهر اروميه ديده به جهان گشود و پس از عمرى تحصيل و تحقيق و تأليف و تصحيح آثار علمى و دينى گذشتگان، در سال 1358 شمسى درتهران درگذشت.او بيش از هفتاد اثر گرانقدر را تصحيح يا تأليف كرده است.

[[دمع السجوم: ترجمه کتاب نفس المهموم]]  

[[نثر طوبی]]  

[[نم یم (قرآن شناسی عرفانی)]]  

[[صحیفه کامله سجادیه (ترجمه شعرانی)]]  

[[دمع السجوم: ترجمه نفس المهموم]]