۱۵۱٬۹۲۷
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ' مى ' به ' مى'
جز (جایگزینی متن - 'ولي' به 'ولی') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' مى ' به ' مى') |
||
| (۲۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
<div class= | <div class="wikiInfo"> | ||
[[پرونده:NUR01697.jpg|بندانگشتی|امام الحرمین، عبدالملک بن عبدالله]] | [[پرونده:NUR01697.jpg|بندانگشتی|امام الحرمین، عبدالملک بن عبدالله]] | ||
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | {| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ | | ||
|- | |- | ||
! نام!! data-type= | ! نام!! data-type="authorName" |امام الحرمین، عبدالملک بن عبدالله | ||
|- | |- | ||
|نامهای دیگر | |نامهای دیگر | ||
|data-type= | | data-type="authorOtherNames" | امام الحرمین جوینی | ||
جوینی، عبدالملک بن عبدالله | جوینی، عبدالملک بن عبدالله | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
|- | |- | ||
|نام پدر | |نام پدر | ||
|data-type= | | data-type="authorfatherName" |عبدالله | ||
|- | |- | ||
|متولد | |متولد | ||
|data-type= | | data-type="authorbirthDate" | ۱۸ محرم ۴۱۹ (قمری) | ||
|- | |- | ||
|محل تولد | |محل تولد | ||
|data-type= | | data-type="authorBirthPlace" |جوین، ربع نیشابور | ||
|- | |- | ||
|رحلت | |رحلت | ||
|data-type= | | data-type="authorDeathDate" |478 ق نیشابور، قبرستان تلاجرد | ||
|- | |- | ||
|اساتید | |اساتید | ||
|data-type= | | data-type="authorTeachers" |رکن الاسلام ابومحمد جوینی(پدرش)؛ ابوالقاسم اسكافى اسفراينى، ابوعبداللّه خبازى | ||
|- | |- | ||
|برخی آثار | |برخی آثار | ||
|data-type= | | data-type="authorWritings" |[[الإرشاد إلی قواطع الأدلة في أصول الإعتقاد]] | ||
[[الشامل في | [[الشامل في أصولالدين]] | ||
|-class= | |- class="articleCode" | ||
|کد مؤلف | |کد مؤلف | ||
|data-type= | | data-type="authorCode" |AUTHORCODE01697AUTHORCODE | ||
|} | |} | ||
</div> | </div> | ||
{{کاربردهای دیگر|جوینی (ابهامزدایی)}} | |||
''' | '''عبدالمَلِك بن عبداللّه جوینی''' (419-478ق)، مشهور به امام الحرمين و ملقب به ضياءالدين، كنيهاش ابوالمعالى متكلم بزرگ اشعرى و فقيه و اصولى شافعی مذهب، از مدرسین معروف نظامیه نیشابور | ||
== ولادت == | |||
'''عبدالمَلِك بن عبداللّه بن يوسف بن محمد بن حَيويه جُوَينى''' در 18 محرّم ۴۱۹ هجری قمری در شهرستان جوین، که بین سبزوار و اسفراین است به دنيا آمد. البته زادگاهش دقيقاً مشخص نيست، [[ابوالفداء، اسماعیل بن علی|ابوالفداء]] در تقويم البلدان، او را به آزادور (از توابع جوين) نسبت داده است. بروكلمان، ظاهراً به قرينه يكى دانستن محل تولد و مرگ او، قريه بُشتَنِقان را زادگاه وى دانسته است. | |||
== اساتيد == | == اساتيد == | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۹: | ||
جوينى نزد پدرش و نيز ابوالقاسم اسكافى اسفراينى، ابوعبداللّه خبازى، ابوحسان محمد مُزَكّى، ابوسعد عبدالرحمان بن حَمْدان نَضرَوى، ابوالحسن على بن محمد طِرازى، ابوسعد محمد بن على صفار و ابونصر منصور بن راش علوم را فرا گرفت. از ابونعيم حافظ اصفهانى اجازه روايت حديث داشت. كسانى چون ابوعبداللّه فُراوى، زاهر بن طاهر شَحّامى و اسماعيل بن ابى صالح مؤذِّن از او روايت كردهاند. وى هنوز بيست سال نداشت كه با فوت پدر در 438، به تدريس در مدرسه او پرداخت و چندان در مجالس مناظره طبع آزمايى كرد تا قوّت و فضل او بر همه آشكار شد، اما اين آوازه و تفوق علمى از 445 به افول گراييد. در آن سال در پى دستور عميد الملك كُندُرى، وزير طغرل بيگ سلجوقى، مبنىبر لعن رافضه و اشاعره در منابر خراسان، برخى علما از جمله جوينى سخت به محنت افتادند. | جوينى نزد پدرش و نيز ابوالقاسم اسكافى اسفراينى، ابوعبداللّه خبازى، ابوحسان محمد مُزَكّى، ابوسعد عبدالرحمان بن حَمْدان نَضرَوى، ابوالحسن على بن محمد طِرازى، ابوسعد محمد بن على صفار و ابونصر منصور بن راش علوم را فرا گرفت. از ابونعيم حافظ اصفهانى اجازه روايت حديث داشت. كسانى چون ابوعبداللّه فُراوى، زاهر بن طاهر شَحّامى و اسماعيل بن ابى صالح مؤذِّن از او روايت كردهاند. وى هنوز بيست سال نداشت كه با فوت پدر در 438، به تدريس در مدرسه او پرداخت و چندان در مجالس مناظره طبع آزمايى كرد تا قوّت و فضل او بر همه آشكار شد، اما اين آوازه و تفوق علمى از 445 به افول گراييد. در آن سال در پى دستور عميد الملك كُندُرى، وزير طغرل بيگ سلجوقى، مبنىبر لعن رافضه و اشاعره در منابر خراسان، برخى علما از جمله جوينى سخت به محنت افتادند. | ||
دورانِ سختِ جوينىحدود يازده سال به طول انجاميد. وى بخشى از اين مدت را در بغداد به مناظره با علما گذراند. همچنين چهار سال، از 451 تا 454، در مكه و مدينه مجاور شد و به تدريس و فتوا و جمع كردن آراى مذاهب پرداخت و لقب امام الحرمين از همين رو بر او اطلاق شده است. با بر سر كار آمدن الب ارسلان سلجوقى و وزارت خواجه نظامالملک، اوضاع دگرگون شد و جوينى در 455 يا كمىبعد از آن به نيشابور بازگشت. خواجه مدرسه نظاميه نيشابور را براى او بنيان گذارد و او بيست سال، تا آخر عمر، در اين مدرسه تدريس كرد. آوازه علمى جوينى چنان بود كه از خراسان و جرجان و عراق، طالبان دانش به نيشابور مىآمدند و در حوزه درسى او حدود سيصد تن، از جمله گروهى از بزرگان و دانشمندان، حاضر مىشدند. به نوشته برخى منابع، او در هنگام مرگ، بالغ بر چهارصد شاگرد داشت. او زعامت شافعيان و تولیت اوقاف را نيز برعهده داشت | دورانِ سختِ جوينىحدود يازده سال به طول انجاميد. وى بخشى از اين مدت را در بغداد به مناظره با علما گذراند. همچنين چهار سال، از 451 تا 454، در مكه و مدينه مجاور شد و به تدريس و فتوا و جمع كردن آراى مذاهب پرداخت و لقب امام الحرمين از همين رو بر او اطلاق شده است. با بر سر كار آمدن الب ارسلان سلجوقى و وزارت خواجه نظامالملک، اوضاع دگرگون شد و جوينى در 455 يا كمىبعد از آن به نيشابور بازگشت. خواجه مدرسه نظاميه نيشابور را براى او بنيان گذارد و او بيست سال، تا آخر عمر، در اين مدرسه تدريس كرد. آوازه علمى جوينى چنان بود كه از خراسان و جرجان و عراق، طالبان دانش به نيشابور مىآمدند و در حوزه درسى او حدود سيصد تن، از جمله گروهى از بزرگان و دانشمندان، حاضر مىشدند. به نوشته برخى منابع، او در هنگام مرگ، بالغ بر چهارصد شاگرد داشت. او زعامت شافعيان و تولیت اوقاف را نيز برعهده داشت. | ||
== وفات == | |||
در 25 ربيع الاخر 478 در بشتنقان، در نزدیکى نيشابور، كه روزهاى آخر عمر خود را به علت بيمارى در آنجا مىگذراند، درگذشت و در نيشابور به خاک سپرده شد. | |||
== آثار == | == آثار == | ||
جوينى در فقه، اصول فقه و كلام آثار فراوانى به جاى گذاشت كه از آن ميان | جوينى در فقه، اصول فقه و كلام آثار فراوانى به جاى گذاشت كه از آن ميان مىتوان از آثار ذيل نام برد: | ||
كتاب الورقات في اصول الفقه، كتاب البرهان في اصول الفقه، نهایة المطلب في دراية المذهب، مُغيثُ الخلق في بيان الاحق، الدُرَّة المضيئة في ما وقع فيه الاختلاف بين الشافعيه و الحنفيه؛ كتاب الفروق؛ رساله في التقليد و الاجتهاد؛ رساله فىالفقه، الغياثى يا غياث الامم في التياث الظُلَم در فقه. | كتاب الورقات في اصول الفقه، كتاب البرهان في اصول الفقه، نهایة المطلب في دراية المذهب، مُغيثُ الخلق في بيان الاحق، الدُرَّة المضيئة في ما وقع فيه الاختلاف بين الشافعيه و الحنفيه؛ كتاب الفروق؛ رساله في التقليد و الاجتهاد؛ رساله فىالفقه، الغياثى يا غياث الامم في التياث الظُلَم در فقه. | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۹: | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[الإرشاد إلی قواطع الأدلة في أصول الإعتقاد]] | |||
[[ | [[الشامل في أصولالدين]] | ||
[[ | [[العقيدة النظامية]] | ||
[[ | [[نهاية المطلب في دراية المذهب]] | ||
[[ | [[كتاب التلخيص في أصول الفقه]] | ||
[[لمع الأدلة في قواعد عقائد أهل السنة و الجماعة]] | [[لمع الأدلة في قواعد عقائد أهل السنة و الجماعة]] | ||
[[ | [[الورقات]] | ||
[[ | [[شرح الورقات في أصول الفقه]] | ||
[[الكامل في أصولالدين في اختصار الشامل في أصولالدين]] | |||
[[البرهان في أصول الفقه]] | [[البرهان في أصول الفقه]] | ||
[[شفاء الغليل]] | [[شفاء الغليل]] | ||
[[الغاية في اختصار النهاية]] | |||
[[غياث الأمم في التياث الظلم]] | [[غياث الأمم في التياث الظلم]] | ||
[[ | [[الكافية في الجدل]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||