پرش به محتوا

رحلة إلی رحاب الشريف الأكبر شريف مكة المكرمة: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۱۳ نوامبر ۲۰۱۸
جز
جایگزینی متن - 'اصلي' به 'اصلی'
جز (جایگزینی متن - 'هايي' به 'هایی')
جز (جایگزینی متن - 'اصلي' به 'اصلی')
خط ۳۴: خط ۳۴:
ديدييه مسير سفرش را از قاهره به سويس، و جبل سيناء، دير سانت كاترين، شهر طور سپس از درياي سرخ و جده و طائف - كه در آن شريف مكه مكرمه عبدالمطلب بن غالب را ملاقات مى‌كند - گزارش مى‌دهد. سپس از ترك جده به ساكنين كرانه درياي سرخ خبر مى‌دهد. فصلي از سفرنامه به اضراف و وهابييين و تاريخ و گرايش آنها در دعوت به وهابيت اختصاص دارد. در فصل هفتم از اشخاصی كه در جده ملاقات كرده خصوصاً والي عثماني و خالد بن سعود و ديگران از نظاميان و تجار خبر مى‌دهد. در فصل دوازده، با نام «بعض التأملات» از سفرش و صدقش در نقل اخبار و و بعضي از اجتماعات اعراب و اتراك را نقل مى‌كند و مى‌گويد: «بعضي از امت عرب حق دارند كه مى‌خواهند از اتراك خلاصي يابند؛ همان گونه كه تمامي طوايف زير سلطه آنها، چنين هستند».
ديدييه مسير سفرش را از قاهره به سويس، و جبل سيناء، دير سانت كاترين، شهر طور سپس از درياي سرخ و جده و طائف - كه در آن شريف مكه مكرمه عبدالمطلب بن غالب را ملاقات مى‌كند - گزارش مى‌دهد. سپس از ترك جده به ساكنين كرانه درياي سرخ خبر مى‌دهد. فصلي از سفرنامه به اضراف و وهابييين و تاريخ و گرايش آنها در دعوت به وهابيت اختصاص دارد. در فصل هفتم از اشخاصی كه در جده ملاقات كرده خصوصاً والي عثماني و خالد بن سعود و ديگران از نظاميان و تجار خبر مى‌دهد. در فصل دوازده، با نام «بعض التأملات» از سفرش و صدقش در نقل اخبار و و بعضي از اجتماعات اعراب و اتراك را نقل مى‌كند و مى‌گويد: «بعضي از امت عرب حق دارند كه مى‌خواهند از اتراك خلاصي يابند؛ همان گونه كه تمامي طوايف زير سلطه آنها، چنين هستند».


كتاب همچنين حاوي خاطرات ملاحظات شخصي ديدييه است كه روزانه در اثناء سفر به رشته تحرير درآورده است. سفرنامه واقعي است و مانند بعضي از سفرنامه‌ها خيالي نيست و به گفته خود: «سفر را بدون اضافات و هيچ مبالغه‌اي نقل كرده است»؛ اما اين بدان معنا نيست كه او هيچ لغزشي نداشته، بلكه همانند ساير سياحان غربی بعضاً دارای افكار و ديدگاه‌هاي خاصی است كه مورد پذيرش مسلمين نبوده و نيازمند تأمل است. از جمله اين موارد ديدگاه او درباره وهابيت است. او از محمد بن عبدالوهاب با عظمت ياد مى‌كند كه از فساد عقيده مسلمين محزون شده و دعوت به مبادي اصلي اسلام را آغاز كرده است. او نبي مكرم اسلام(ص) را انساني مانند ديگران دانسته و تقديس و توسل به وي را ناروا مى‌داند. او در ادامه عقايد وهابيت را برگرفته از قرآن معرفي مى‌كند و همانند يك اسلام شناس به نقد و بررسی اعتقادات اين فرقه ضالّه مى‌پردازد.
كتاب همچنين حاوي خاطرات ملاحظات شخصي ديدييه است كه روزانه در اثناء سفر به رشته تحرير درآورده است. سفرنامه واقعي است و مانند بعضي از سفرنامه‌ها خيالي نيست و به گفته خود: «سفر را بدون اضافات و هيچ مبالغه‌اي نقل كرده است»؛ اما اين بدان معنا نيست كه او هيچ لغزشي نداشته، بلكه همانند ساير سياحان غربی بعضاً دارای افكار و ديدگاه‌هاي خاصی است كه مورد پذيرش مسلمين نبوده و نيازمند تأمل است. از جمله اين موارد ديدگاه او درباره وهابيت است. او از محمد بن عبدالوهاب با عظمت ياد مى‌كند كه از فساد عقيده مسلمين محزون شده و دعوت به مبادي اصلی اسلام را آغاز كرده است. او نبي مكرم اسلام(ص) را انساني مانند ديگران دانسته و تقديس و توسل به وي را ناروا مى‌داند. او در ادامه عقايد وهابيت را برگرفته از قرآن معرفي مى‌كند و همانند يك اسلام شناس به نقد و بررسی اعتقادات اين فرقه ضالّه مى‌پردازد.


اين سفرنامه در شناخت احوال حجاز در اوائل نيمه دوم از قرن نوزدهم ميلادى دارای اهميت است. در كتبى كه از سفرنامه‌هاى جزيرةالعرب نام برده‌اند، به اين اثر مختصر اشاره‌اي شده كه نام آنها در مقدمه مترجم ذكر شده است. اهميت اين اثر بدين لحاظ است كه تصوير واضحي از حيات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در اين مقطع از تاريخ كه دارای منابع اندكي است، به دست مى‌دهد.
اين سفرنامه در شناخت احوال حجاز در اوائل نيمه دوم از قرن نوزدهم ميلادى دارای اهميت است. در كتبى كه از سفرنامه‌هاى جزيرةالعرب نام برده‌اند، به اين اثر مختصر اشاره‌اي شده كه نام آنها در مقدمه مترجم ذكر شده است. اهميت اين اثر بدين لحاظ است كه تصوير واضحي از حيات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در اين مقطع از تاريخ كه دارای منابع اندكي است، به دست مى‌دهد.
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش