۶۱٬۱۸۹
ویرایش
بلوغ الأرب و كنوز الذهب في معرفة المذهب (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۴ نوامبر ۲۰۱۸، ساعت ۱۶:۵۶
، ۴ نوامبر ۲۰۱۸جایگزینی متن - ' حسين' به ' حسین'
جز (جایگزینی متن - ' | کتابخانۀ دیجیتال نور =' به '| کتابخانۀ دیجیتال نور =') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز (جایگزینی متن - ' حسين' به ' حسین') |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
مؤلف ابتدا به بيان ادلۀ دالّ بر وجوب تمسّك و پيروى از عترت نبى مكرم اسلام صلىاللّهعليهوآله پرداخته و به آيات مودت ذوى القربى، آيۀ تطهير و احاديث نبوى اشاره مىكند. سپس شيعۀ زيديه را تنها مصداق شيعۀ علوى معرفى مىكند. | مؤلف ابتدا به بيان ادلۀ دالّ بر وجوب تمسّك و پيروى از عترت نبى مكرم اسلام صلىاللّهعليهوآله پرداخته و به آيات مودت ذوى القربى، آيۀ تطهير و احاديث نبوى اشاره مىكند. سپس شيعۀ زيديه را تنها مصداق شيعۀ علوى معرفى مىكند. | ||
مؤلف با استناد به آيۀ تطهير بر رسوخ علم در عترت پيامبر اكرم(ص) استدلال مىكند و به احاديثى چون حديث ثقلين نيز در اين زمينه استناد مىجويد. سپس احاديث نبوى دال بر وصايت على(ع) و نيز آيات و روايات دال بر خلافت بلافصل على(ع) را يادآور مىشود. مؤلف همچنين به اجماع امّت بر وجوب امامت [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] و ذريّۀ ايشان از امام حسن و امام | مؤلف با استناد به آيۀ تطهير بر رسوخ علم در عترت پيامبر اكرم(ص) استدلال مىكند و به احاديثى چون حديث ثقلين نيز در اين زمينه استناد مىجويد. سپس احاديث نبوى دال بر وصايت على(ع) و نيز آيات و روايات دال بر خلافت بلافصل على(ع) را يادآور مىشود. مؤلف همچنين به اجماع امّت بر وجوب امامت [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] و ذريّۀ ايشان از امام حسن و امام حسین عليهماالسلام استناد مىكند. | ||
در بخشى ديگر از كتاب نويسنده، به بررسى رواياتى مىپردازد كه در آنها از وقوع هرج و مرج بين امت اسلامى، پس از رحلت نبى مكرم اسلام(ص) و گروه گروه شدن آنان خبر داده شده است. | در بخشى ديگر از كتاب نويسنده، به بررسى رواياتى مىپردازد كه در آنها از وقوع هرج و مرج بين امت اسلامى، پس از رحلت نبى مكرم اسلام(ص) و گروه گروه شدن آنان خبر داده شده است. | ||
| خط ۳۹: | خط ۳۹: | ||
سپس به بيان نام ائمۀ زيديه و فرزندان ايشان پرداخته و از اساتيد معاصر خود نام مىبرد و طرق و أسانيد خود را يادآور مىشود. | سپس به بيان نام ائمۀ زيديه و فرزندان ايشان پرداخته و از اساتيد معاصر خود نام مىبرد و طرق و أسانيد خود را يادآور مىشود. | ||
در بابى ديگر از ابواب كتاب مؤلف از بدعتگذارانى؛ چون ضرار بن عمر، جهم بن صفوان، | در بابى ديگر از ابواب كتاب مؤلف از بدعتگذارانى؛ چون ضرار بن عمر، جهم بن صفوان، حسین النجار، ابوالحسن بن ابىبشر الأشعرى نام برده و برخى عقايد ايشان را يادآور مىشود. سپس به معرفى مرجئه و حشويه پرداخته و در ادامه به معرفى برخى معتقدات مجبّره، مشبّهه و قدريه مىپردازد. | ||
معرفى برخى از رجال عدليه و شيعه و نقل گفتار ايشان دربارۀ معناى عدل و تشيع و نيز معرفى بعضى نگارشهاى زيديه كه مشتمل بر احاديث شريف نبوى است كه از طريق علماء سلالۀ علويه روايت شده، در بخشى ديگر از كتاب آمده است. | معرفى برخى از رجال عدليه و شيعه و نقل گفتار ايشان دربارۀ معناى عدل و تشيع و نيز معرفى بعضى نگارشهاى زيديه كه مشتمل بر احاديث شريف نبوى است كه از طريق علماء سلالۀ علويه روايت شده، در بخشى ديگر از كتاب آمده است. | ||