الاجتهاد و التقليد (آملی): تفاوت میان نسخه‌ها

[[نجفی، ضیاء الدین]] (مقرر)

 

'''الاجتهاد و التقليد'''، به قلم شيخ [[نجفی، ضیاء الدین|ضياء‌الدين نجفى]]، حاوى بحث‌هايى علمى است كه وى، از درس‌هاى اصولى استاد خود، [[آملی، هاشم|ميرزا هاشم آملى]]، استفاده كرده است.

وى، اجتهاد را از دو منظر شيعه و سنى، مورد بحث قرار داده است. به بيان وى، اجتهاد نزد شيعه اماميه، عبارت است از به‌كارگرفتن نهايت توانايى خويش در راه كشف احكام از ادله، بنابراین، آن، استنباط فروع، از اصول مأثوره در دين مى‌باشد و مبنى بر دو اصل كتاب و سنت معصومين(ع) است، اما نزد اهل سنت، اصل مستقلى، در مقابل كتاب و سنت مى‌باشد.

نویسنده، مجراى تقليد را، احكام فرعيه عمليه، مانند صلات، صوم و... عنوان كرده و معتقد است كه طبق نظر مشهور علما، در اصول دين (كه مطلوب در آنها، نفس معرفت و اعتقاد مى‌باشد، مانند ايمان به مبدأ، معاد، رسالت و امامت)، تقليد جايز نبوده و در اين‌گونه امور، بر هر مسلمانى، اجتهاد به حسب علم و اطلاعات شخصى، واجب است.

[[نجفی، ضیاء الدین]] (مقرر)