پرش به محتوا

القضاء و القدر: تفاوت میان نسخه‌ها

۲۰۶ بایت اضافه‌شده ،  ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۴
جز
جایگزینی متن - 'قضا و قدر (ابهام زدایی)' به 'قضا و قدر (ابهام‌زدایی)'
جز (جایگزینی متن - 'رسيد‌‎' به 'رسيد‌ ‎')
جز (جایگزینی متن - 'قضا و قدر (ابهام زدایی)' به 'قضا و قدر (ابهام‌زدایی)')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۶: خط ۶:
[[آل عامر، محمد بن عبدالله]] (محقق)
[[آل عامر، محمد بن عبدالله]] (محقق)


[[بیهقی، احمد بن حسین]] (نويسنده)
[[بیهقی، احمد بن حسین]] (نویسنده)
| زبان =عربی
| زبان =عربی
| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏219‎‏/‎‏5‎‏ ‎‏/‎‏ب‎‏9‎‏ق‎‏6
| کد کنگره =‏BP‎‏ ‎‏219‎‏/‎‏5‎‏ ‎‏/‎‏ب‎‏9‎‏ق‎‏6
خط ۱۶: خط ۱۶:
| سال نشر = 1421 ق یا 2000 م
| سال نشر = 1421 ق یا 2000 م


| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE1138AUTOMATIONCODE
| کد اتوماسیون =AUTOMATIONCODE01138AUTOMATIONCODE
| چاپ =1
| چاپ =1
| شابک =9960-20-621-1
| شابک =9960-20-621-1
| تعداد جلد =1
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =10641
| کتابخانۀ دیجیتال نور =01138
| کتابخوان همراه نور =01138
| کد پدیدآور =
| کد پدیدآور =
| پس از =
| پس از =
| پیش از =
| پیش از =
}}
}}
 
{{کاربردهای دیگر|قضا و قدر (ابهام‌زدایی)}}
'''القضاء و القدر''' توسط ابى‌بكر احمد بن حسين بن على بن موسى البيهقى به زبان عربى در قرن پنجم هجرى تأليف شده است.انگيزۀ بيهقى از تأليف اين كتاب كه شخصى اشعرى بوده اثبات جبر و قدر مى‌باشد.
'''القضاء و القدر''' توسط [[بیهقی، احمد بن حسین|ابى‌بكر احمد بن حسین بن على بن موسى البيهقى]] به زبان عربى در قرن پنجم هجرى تأليف شده است.انگيزۀ بيهقى از تأليف اين كتاب كه شخصى اشعرى بوده اثبات جبر و قدر مى‌باشد.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۵۶: خط ۵۷:
مى‌توان ادعا كرد بيهقى در اين كتاب خيلى بدنبال دلائل عقلى نبوده و بيشترين استمداد را از آيات و روايات و كلمات اصحاب طلب كرده است.
مى‌توان ادعا كرد بيهقى در اين كتاب خيلى بدنبال دلائل عقلى نبوده و بيشترين استمداد را از آيات و روايات و كلمات اصحاب طلب كرده است.


با يك نگاه اجمالى در اقوال اين افراد(اعم از اشاعره و معتزله) به اين نكتۀ ظريف پى برد كه با دور ماندن از مكتب اهلبيت عليهم‌السلام رسيد‌ ‎نشان به چنين نتائجى هيچ‌گونه بعدى نداشته و طريق وقوع در دامن اظهار نظرهاى سخيف و بى‌پايۀ عده‌اى از صحابۀ ناآگاه را برایشان هموار مى‌سازد.
با يك نگاه اجمالى در اقوال اين افراد(اعم از اشاعره و معتزله) به اين نكتۀ ظريف پى برد كه با دور ماندن از مكتب اهلبيت عليهم‌السلام رسيد ‎نشان به چنين نتائجى هيچ‌گونه بعدى نداشته و طريق وقوع در دامن اظهار نظرهاى سخيف و بى‌پايۀ عده‌اى از صحابۀ ناآگاه را برایشان هموار مى‌سازد.


براى نمونه به موردى كه در اين كتاب به نقل از رسول اللّه صلى‌اللّه‌عليه‌وآله آمده است اشاره مى‌كنيم:در مورد خطاى آدم ابوالبشر(ع) و استفاده‌اش از شجرۀ ممنوعه احتجاجى كه بين آدم(ع) و موساى كليم(ع) واقع شده را از زبان پيامبر اكرم صلى‌الله‌عليه‌وآله بيان مى‌كند كه حضرت مى‌فرمايد: موسى(ع) به آدم(ع)طعنه زد كه تو همان كسى هستى كه خطايت تو را از بهشت بيرون كرد و آدم در جوابش مى‌گويد تو نيز كسى هستى كه خدا تو را به رسالت و به كلامش برگزيده آيا مرا در مورد چيزى ملامت مى‌كنى كه خداوند برایم مقدر كرده بود قبل از آنكه مرا خلق كند؟
براى نمونه به موردى كه در اين كتاب به نقل از رسول‌اللّه صلى‌اللّه‌عليه‌وآله آمده است اشاره مى‌كنيم:در مورد خطاى آدم ابوالبشر(ع) و استفاده‌اش از شجرۀ ممنوعه احتجاجى كه بين آدم(ع) و موساى كليم(ع) واقع شده را از زبان پيامبر اكرم صلى‌الله‌عليه‌وآله بيان مى‌كند كه حضرت مى‌فرمايد: موسى(ع) به آدم(ع)طعنه زد كه تو همان كسى هستى كه خطايت تو را از بهشت بيرون كرد و آدم در جوابش مى‌گويد تو نيز كسى هستى كه خدا تو را به رسالت و به كلامش برگزيده آيا مرا در مورد چيزى ملامت مى‌كنى كه خداوند برایم مقدر كرده بود قبل از آنكه مرا خلق كند؟


اين حكايت از تعريف اشاعره است از قدر بدست مى‌آيد قدر يعنى چيزى كه خداوند مقدر نموده و تمام وقايع عالم طبق همان قدر مى‌باشد و كسى از خود اراده‌اى ندارد.آنان بالاتر از اين خود افعال بندگان را اعم از خير و شر فعل خداوند مى‌دانند بطوريكه وساطتى براى انسان قائل نيستند و مى‌گويند هر عملى از هر مخلوقى سر مى‌زند در واقع خداوند آنرا بوجود مى‌آورد البته جالب اينجا است كه مى‌گويند بنده قدرت احداث فعل را دارد ولى اين قدرت تأثيرى در حدوث فعل ندارد مطلب جالبى از ابن الجوزى در اين مورد نقل شده است كه مى‌گويد:لفظ لا معنى له و لا حاصل تحته.يعنى اين حرف معنايى ندارد و فقط لفاظى است يعنى در واقع به قدرت بشر در احداث فعل اعتبارى قائل نيستند و انسان را لا يملك لنفسه نفعا و لا ضرّا مى‌دانند بدون هيچ پسوندى يعنى انسان هيچ اختيارى ندارد و تمام كارهاى خوب و بدش از خداست.
اين حكايت از تعريف اشاعره است از قدر بدست مى‌آيد قدر يعنى چيزى كه خداوند مقدر نموده و تمام وقايع عالم طبق همان قدر مى‌باشد و كسى از خود اراده‌اى ندارد.آنان بالاتر از اين خود افعال بندگان را اعم از خير و شر فعل خداوند مى‌دانند بطوريكه وساطتى براى انسان قائل نيستند و مى‌گويند هر عملى از هر مخلوقى سر مى‌زند در واقع خداوند آنرا بوجود مى‌آورد البته جالب اينجا است كه مى‌گويند بنده قدرت احداث فعل را دارد ولى اين قدرت تأثيرى در حدوث فعل ندارد مطلب جالبى از ابن الجوزى در اين مورد نقل شده است كه مى‌گويد:لفظ لا معنى له و لا حاصل تحته.يعنى اين حرف معنايى ندارد و فقط لفاظى است يعنى در واقع به قدرت بشر در احداث فعل اعتبارى قائل نيستند و انسان را لا يملك لنفسه نفعا و لا ضرّا مى‌دانند بدون هيچ پسوندى يعنى انسان هيچ اختيارى ندارد و تمام كارهاى خوب و بدش از خداست.
خط ۶۶: خط ۶۷:
==نسخه حاضر==
==نسخه حاضر==


كتاب حاضر را مكتبة العبيكان در رياض به سال 1421 ه‍:براى اولين بار چاپ كرده است.
كتاب حاضر را مكتبة العبيكان در رياض به سال 1421 ه‍:براى اولین بار چاپ كرده است.


قطع كتاب وزيرى و يك جلد باشد شابك كتاب 9960206211 و با تحقيق و پاورقى‌هاى محمد بن عبداله آل عامر مى‌باشد.در آخر كتاب فهرست زير آمده است:
قطع كتاب وزيرى و يك جلد باشد شابك كتاب 9960206211 و با تحقيق و پاورقى‌هاى محمد بن عبداله آل عامر مى‌باشد.در آخر كتاب فهرست زير آمده است:
خط ۸۹: خط ۹۰:


-فهرست محتويات.
-فهرست محتويات.
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}


[[رده:کتاب‌شناسی]]
[[رده:کتاب‌شناسی]]