۱۶۰٬۸۴۳
ویرایش
دهکردی، سید ابوالقاسم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'دعاي' به 'دعای') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = سید ابوالقاسم دهکردی اصفهانی | |||
| تصویر = NUR08202.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = دهکردی، سید ابوالقاسم | |||
| | | نام کامل = سید ابوالقاسم بن سید محمدباقر حسینی دهکردی اصفهانی | ||
| | | نامهای دیگر = | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = سید محمدباقر دهکردی | |||
| ولادت = حدود ۱۲۳۴ شمسی (۱۲۷۲ قمری / ۱۸۵۶ میلادی) | |||
| | | محل تولد = دهکرد (شهرکرد کنونی)، چهارمحال و بختیاری | ||
|نام | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = دهکرد، اصفهان، سامرا، نجف | ||
| | | رحلت = شب یکشنبه ۶ شوال ۱۳۵۳ قمری (۱۳۱۳ شمسی / ۱۹۳۵ میلادی) | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = غرب زینبیه، اصفهان | ||
| | | طول عمر = ۸۰ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
| | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = شیعه | ||
| | | پیشه = فقیه، اصولی، عارف، واعظ، مرجع تقلید | ||
| | | درجه علمی = مجتهد | ||
| | | دانشگاه = | ||
| حوزه = حوزه علمیه اصفهان، سامرا، نجف | |||
[[نجفی اصفهانی، محمدباقر| | | علایق پژوهشی = فقه، اصول، عرفان، اخلاق، تفسیر، حدیث | ||
| منصب = مرجع تقلید در اصفهان و مناطق چهارمحال و بختیاری | |||
[[ | | پس از = | ||
| پیش از = | |||
[[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند | | اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|سید محمدحسن شیرازی (میرزای شیرازی)]] | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|محمدکاظم خراسانی (آخوند خراسانی)]] | [[رشتی، حبیبالله|میرزا حبیبالله رشتی]] | [[نجفی اصفهانی، محمدباقر|شیخ محمدباقر نجفی اصفهانی]] | ملا فتحعلی سلطانآبادی | میرزا ابوالمعالی کلباسی | ملا محمدباقر فشارکی}} | ||
| | | مشایخ = | ||
| | | معاصرین = | ||
| شاگردان = {{فهرست جعبه عمودی | [[ارباب، سید رحیم|حاج آقا رحیم ارباب]] | سید محمدتقی موسوی (صاحب مکیال المکارم) | سید عبدالحسین طیب (صاحب اطیب البیان) | معلم حبیبآبادی | سید عباس دهکردی (صفی) | سید حسن چهارسوقی | سید محمدباقر رجایی}} | |||
| | | اجازه اجتهاد از = {{فهرست جعبه عمودی | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند ملامحمدکاظم خراسانی]] | [[نوری، حسین بن محمدتقی|میرزا حسین نوری]] | میرزا هاشم چهارسوقی | آخوند ملا محمدباقر فشارکی}} | ||
| | | آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[منبر الوسیله: مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی]] | حاشیه بر تفسیر صافی | حاشیه بر وافی | بشارات السالکین (واردات غیبیه) | جنة المأوی (در اخلاق) | حاشیه بر جامع عباسی | شرح بر شرایع | شرح فارسی بر من لا یحضره الفقیه | اللمعات فی شرح دعاء السمات | رسالة في مباحث الألفاظ | حاشیه بر مکاسب شیخ انصاری | حاشیه بر رسائل شیخ انصاری | تنقیح الأصول (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) | المتاجر (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) | شرح بر اصول کافی | ینابیع الحکمة (تفسیر) | الاخلاق}} | ||
| | | سبک نوشتاری = | ||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE08202AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''سيد ابوالقاسم دهكردى اصفهانى''' (حدود ۱۲۳۴-۱۳۱۳ش)، از مراجع تقلید اواخر دوره قاجاریه و اوایل پهلوی اول، مجتهد، اصولی، عارف و واعظ برجسته در مناطق چهارمحال و بختیاری و اصفهان بود. وی در حدود سال ۱۲۳۴ش (۱۲۷۲ق) در دهکرد (شهرکرد کنونی) در خانوادهای فرهیخته دیده به جهان گشود. پدرش آیتالله سید محمدباقر دهکردی از علماى عالىرتبه عصر خود و از شاگردان خاص ملا محمدابراهیم کلباسی بود. در یازدهدوازده سالگی به اصفهان مهاجرت کرد و در مدرسه صدر اصفهان اقامت گزید. پس از فراغت از مقدمات و سطوح، مشغول درس خارج فقه و اصول و حکمت شد و در ۲۵ سالگی از سوی اساتیدش تصدیق اجتهاد گرفت. در سال ۱۳۰۱ق (۲۹ سالگی) به عراق سفر کرد و مدتی در سامرا اقامت گزید و سپس به نجف اشرف رفت. در آنجا از محضر استادان بزرگی چون [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|میرزای شیرازی]] (صاحب فتواى تحریم تنباکو)، [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]]، [[رشتی، حبیبالله|میرزا حبیبالله رشتی]] و [[نوری، حسین بن محمدتقی|محدث نوری]] بهره برد و حدود هفت سال در حوزههای علمیه سامرا و نجف به کسب فیض پرداخت. در حدود سال ۱۳۰۹ق (۳۷ سالگی) به اصفهان بازگشت و در مدرسه صدر به تدریس، تحقیق و تربیت طلاب پرداخت و ضمن آن با تهذیب نفس و پارسایی، مدارج معنوی را طی کرد و به افکار بلندی در حکمت و عرفان دست یافت. او از رجال حدیث محسوب میگردید و دانشورانی چون [[موسوی خمینی، سید روحالله|امام خمینی(ره)]]، آیات عظام [[مرعشی، سید شهابالدین|مرعشی نجفی]]، بروجردی و حاج آقا رحیم ارباب از او اجازه نقل حدیث و اجتهاد دریافت کردهاند. اکثریت اهالی اصفهان و چهارمحال و بختیاری وی را مرجع تقلید خود قرار دادند و رساله عملیه «هدایة الأنام» مکرر چاپ شد. سالها امامت جماعت مسجد سفرهچی (سرخی) و مسجد شیخالاسلام اصفهان را بر عهده داشت و در ماه رمضان به وعظ و ارشاد میپرداخت. از شاگردان او میتوان به حاج آقا رحیم ارباب، سید محمدتقی موسوی (صاحب مکیال المکارم)، سید عبدالحسین طیب (صاحب اطیب البیان) و معلم حبیبآبادی اشاره کرد. از آثار متعدد او میتوان به «منبر الوسیلة» (در مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی)، حاشیه بر تفسیر صافی، حاشیه بر وافی، «بشارات السالکین» (واردات غیبیه)، «جنة المأوی» (در اخلاق)، «اللمعات فی شرح دعاء السمات»، «تنقیح الأصول» (تقریرات درس میرزا حبیبالله رشتی) و حاشیه بر مکاسب و رسائل شیخ انصاری اشاره کرد. وی سرانجام در شب یکشنبه ۶ شوال ۱۳۵۳ق (۱۳۱۳ش) در اصفهان درگذشت و بنا به وصیتش در غرب زینبیه اصفهان به خاک سپرده شد. | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
در حدود سال 1234ش / 1272ق، از پدر و مادرى فرهيخته در دهكُرد از توابع شهركرد به دنيا آمد. | سید ابوالقاسم بن سید محمدباقر حسینی دهکردی اصفهانی در حدود سال 1234ش / 1272ق، از پدر و مادرى فرهيخته در دهكُرد از توابع شهركرد به دنيا آمد. | ||
پدر ايشان، آيتالله سيد محمدباقر دهكردى، از علماى عالىرتبه عصر خود بوده و در خدمت حاج ملا محمدابراهيم كلباسى، مدت پانزده سال، شاگردى كرده است و به واسطه زهد، تقوا و ورعى كه مرحوم كلباسى از او ديد، در زمره خواص اصحاب وى گرديد. سيد محمدباقر بيشتر اوقات، انيس و جليس حاجى كلباسى بود؛ چنانكه هنگام اقامت در اصفهان، در منزل ايشان سكونت نمود و تربيت و تعليم فرزندان حاجى را به عهده گرفت. مادر ايشان نيز، دختر عالم ربانى و فقيه صمدانى آخوند ملا محمدابراهيم دهكردى، زنى شايسته، عفيف و اهل تهجد بود. | پدر ايشان، آيتالله سيد محمدباقر دهكردى، از علماى عالىرتبه عصر خود بوده و در خدمت حاج ملا محمدابراهيم كلباسى، مدت پانزده سال، شاگردى كرده است و به واسطه زهد، تقوا و ورعى كه مرحوم كلباسى از او ديد، در زمره خواص اصحاب وى گرديد. سيد محمدباقر بيشتر اوقات، انيس و جليس حاجى كلباسى بود؛ چنانكه هنگام اقامت در اصفهان، در منزل ايشان سكونت نمود و تربيت و تعليم فرزندان حاجى را به عهده گرفت. مادر ايشان نيز، دختر عالم ربانى و فقيه صمدانى آخوند ملا محمدابراهيم دهكردى، زنى شايسته، عفيف و اهل تهجد بود. | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۲: | ||
سيد ابوالقاسم در سن يازده سالگى يا دوازده سالگى، از زادگاه خويش به اصفهان مهاجرت كرده و در مدرسه صدر اصفهان، اقامت گزيد. وى پس از فراغت از مقدمات و سطوح، مشغول درس خارج فقه و اصول و حكمت شده و در سن بيست و پنج سالگى، اساتيد ايشان، تصديق اجتهاد او را نموده و لذا ترك تقليد كرده و نمازهاى گذشته را قضا نمودند. | سيد ابوالقاسم در سن يازده سالگى يا دوازده سالگى، از زادگاه خويش به اصفهان مهاجرت كرده و در مدرسه صدر اصفهان، اقامت گزيد. وى پس از فراغت از مقدمات و سطوح، مشغول درس خارج فقه و اصول و حكمت شده و در سن بيست و پنج سالگى، اساتيد ايشان، تصديق اجتهاد او را نموده و لذا ترك تقليد كرده و نمازهاى گذشته را قضا نمودند. | ||
== | == اساتید== | ||
=== اساتید ایشان در اصفهان=== | |||
{{ستون-شروع|2}} | |||
# سيد محمدجواد دهكردى (برادر ايشان)؛ | # سيد محمدجواد دهكردى (برادر ايشان)؛ | ||
# ميرزا ابوالمعالى كلباسى؛ | # ميرزا ابوالمعالى كلباسى؛ | ||
| خط ۶۰: | خط ۶۲: | ||
# آيتالله ميرزا محمدحسن نجفى؛ | # آيتالله ميرزا محمدحسن نجفى؛ | ||
# ملا محمدباقر فشاركى. | # ملا محمدباقر فشاركى. | ||
{{پایان}} | |||
ايشان در سال 1301ق، در سن 29 سالگى ازدواج نموده و در همان سال، به حكم استخاره و اصرار بعضى از اولياى خدا، به عزم عتبهبوسى [[امام على(ع)|اميرالمؤمنين(ع)]] و تكميل تحصيلات، در حالى كه مجتهد مسلم هم بودهاند، عازم زيارت ائمه(ع) عراق شده و مدتى در سامرا اقامت گزيده و پس از آن، به اشاره ملا فتحعلى سلطانآبادى و به حكم استخاره، به عزم اقامت در نجف از سامرا خارج شده و در بين راه، به زيارت كربلا مشرف شدند. | |||
=== اساتيد ايشان در سامرا و نجف اشرف=== | |||
#[[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|ميرزا محمدحسن شيرازى]] (1230 - 1312ق)، صاحب حكم معروف تحريم تنباكو؛ | |||
== اساتيد ايشان در سامرا و نجف اشرف== | #ملا فتحعلى سلطانآبادى (متوفى 1318ق) از شاگردان و ملازمين [[میرزای شیرازی، سید محمدحسن|ميرزاى شيرازى]] و صاحب كرامات و مقامات معنوى؛ | ||
#[[میرزای شیرازی، محمدحسن | |||
#ملا فتحعلى سلطانآبادى (متوفى 1318ق) از شاگردان و ملازمين [[میرزای شیرازی، محمدحسن | |||
#حاج [[نوری، حسین بن محمدتقی|ميرزا حسين نورى]]، معروف به [[نوری، حسین بن محمدتقی|محدث نورى]] صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرك الوسائل]] (1254 - 1320ق)؛ | #حاج [[نوری، حسین بن محمدتقی|ميرزا حسين نورى]]، معروف به [[نوری، حسین بن محمدتقی|محدث نورى]] صاحب [[مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل|مستدرك الوسائل]] (1254 - 1320ق)؛ | ||
#شيخ زينالدين مازندرانى (متوفى 1309ق)، از شاگردان صاحب ضوابط و [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]]؛ | #شيخ زينالدين مازندرانى (متوفى 1309ق)، از شاگردان صاحب ضوابط و [[صاحب جواهر، محمدحسن|صاحب جواهر]]؛ | ||
#[[رشتی، | #[[رشتی، حبیبالله|ميرزا حبيبالله رشتى]] (متوفى 1312ق)، از شاگردان [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شيخ مرتضى انصارى]] (آيتالله دهكردى مدت هفت سال در درس فقه و اصول ميرزا حبيبالله حاضر شده و تقريرات درس ايشان را هم نوشتهاند كه به نام «تنقيح الاصول» مىباشد)؛ | ||
#[[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند ملا محمدكاظم خراسانى]] (متوفى 1329ق). | #[[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند ملا محمدكاظم خراسانى]] (متوفى 1329ق). | ||
ايشان، علمايى را كه نام آنان در ذيل آمده است، از مشايخ اجازه اجتهاد و روايت خود دانستهاند: | ايشان، علمايى را كه نام آنان در ذيل آمده است، از مشايخ اجازه اجتهاد و روايت خود دانستهاند: | ||
{{ستون-شروع|2}} | |||
# [[چهارسوقی، محمدهاشم|ميرزا هاشم چهارسوقى]]؛ | # [[چهارسوقی، محمدهاشم|ميرزا هاشم چهارسوقى]]؛ | ||
# ميرزا محمدحسن نجفى؛ | # ميرزا محمدحسن نجفى؛ | ||
| خط ۸۱: | خط ۸۱: | ||
# [[نوری، حسین بن محمدتقی|ميرزا حسين نورى]]؛ | # [[نوری، حسین بن محمدتقی|ميرزا حسين نورى]]؛ | ||
# شيخ زينالعابدين مازندرانى. | # شيخ زينالعابدين مازندرانى. | ||
{{پایان}} | |||
ايشان در حدود سال 1309ق پس از افزايش اندوختههاى علمى و ارتقا به مقامات فقهى و اصولى در حوزههاى علميه سامرّا و نجف كه حدود هفت سال طول كشيد، به اصفهان در سن 37 سالگى بازگشت و در مدرسه صدر اين شهر به تدريس و تحقيق و نيز تربيت طلاب پرداخت و ضمن اين برنامهها با تهذيب نفس و پارسايى، مدارج معنوى را طى كرد و با ملكوت انس گرفت و با ارتزاق از عالم معنويت به افكار بلندى در حكمت و عرفان رسيد و از بزرگترين علماى عصر خود قلمداد گرديد. بسيارى از فضلاى اصفهان كه حتى خود مشغول تدريس بودند، وقتى از مقامات والاى علمى و معنوى اين عالم ربّانى مطلع شدند به محضرش شتافتند. | ايشان در حدود سال 1309ق پس از افزايش اندوختههاى علمى و ارتقا به مقامات فقهى و اصولى در حوزههاى علميه سامرّا و نجف كه حدود هفت سال طول كشيد، به اصفهان در سن 37 سالگى بازگشت و در مدرسه صدر اين شهر به تدريس و تحقيق و نيز تربيت طلاب پرداخت و ضمن اين برنامهها با تهذيب نفس و پارسايى، مدارج معنوى را طى كرد و با ملكوت انس گرفت و با ارتزاق از عالم معنويت به افكار بلندى در حكمت و عرفان رسيد و از بزرگترين علماى عصر خود قلمداد گرديد. بسيارى از فضلاى اصفهان كه حتى خود مشغول تدريس بودند، وقتى از مقامات والاى علمى و معنوى اين عالم ربّانى مطلع شدند به محضرش شتافتند. | ||
از جمله علمايى كه از محضر ايشان استفاده كردهاند، عبارتند از حجج اسلام و آيات عظام: | از جمله علمايى كه از محضر ايشان استفاده كردهاند، عبارتند از حجج اسلام و آيات عظام: | ||
{{ستون-شروع|2}} | |||
# حاج آقا رحيم ارباب (1297 - 1396ق)؛ | # حاج آقا رحيم ارباب (1297 - 1396ق)؛ | ||
| خط ۱۰۹: | خط ۱۱۱: | ||
# سيد محمّدباقر امامى (برادرزادهاش)؛ | # سيد محمّدباقر امامى (برادرزادهاش)؛ | ||
# سيد محمّدجواد نجفى (برادرزاده و داماد ايشان). | # سيد محمّدجواد نجفى (برادرزاده و داماد ايشان). | ||
{{پایان}} | |||
آيتالله دهكردى از رجال حديث محسوب مىگرديد و علاوه بر [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره)، دانشورانى چون آيات عظام [[مرعشی، شهابالدین|مرعشى نجفى]]، [[بروجردی، حسین|بروجردى]]، سيد محمّدتقى موسوى احمدآبادى، حاج آقا رحيم ارباب و معلم حبيبآبادى (صاحب كتاب مكارم الآثار) از ايشان اجازه نقل حديث و اجتهاد دريافت كردهاند. | آيتالله دهكردى از رجال حديث محسوب مىگرديد و علاوه بر [[امام خمينى(ره)|امام خمينى]](ره)، دانشورانى چون آيات عظام [[مرعشی، سید شهابالدین|مرعشى نجفى]]، [[بروجردی، حسین|بروجردى]]، سيد محمّدتقى موسوى احمدآبادى، حاج آقا رحيم ارباب و معلم حبيبآبادى (صاحب كتاب مكارم الآثار) از ايشان اجازه نقل حديث و اجتهاد دريافت كردهاند. | ||
ايشان تا آنجا مورد وثوق مردم در استان اصفهان، چهارمحال و بختيارى و نقاط همجوار قرار گرفت كه اكثريت اهالى اين نقاط، وى را مرجع تقليد خويش قرار دادند و رساله عمليه ايشان حاوى فتاوى فقهى به نام «هداية الانام» مكرّر چاپ شد و در دسترس مقلدين آن فقيه عارف قرار گرفت. | ايشان تا آنجا مورد وثوق مردم در استان اصفهان، چهارمحال و بختيارى و نقاط همجوار قرار گرفت كه اكثريت اهالى اين نقاط، وى را مرجع تقليد خويش قرار دادند و رساله عمليه ايشان حاوى فتاوى فقهى به نام «هداية الانام» مكرّر چاپ شد و در دسترس مقلدين آن فقيه عارف قرار گرفت. | ||
| خط ۱۲۶: | خط ۱۲۹: | ||
== وفات == | == وفات == | ||
سرانجام پس از هشتاد و يك سال زندگى بابركت كه هفتاد سال آن در راه كسب معارف و افزايش توشه آخرت و تقوا سپرى گرديد، اين عالم ربانى، در شب يكشنبه ششم شوال سال 1353ق، | سرانجام پس از هشتاد و يك سال زندگى بابركت كه هفتاد سال آن در راه كسب معارف و افزايش توشه آخرت و تقوا سپرى گرديد، اين عالم ربانى، در شب يكشنبه ششم شوال سال 1353ق، در اصفهان درگذشت. همزمان با ارتحال وى، شهر اصفهان يكپارچه در ماتم و اندوه فرورفت و در روز بعد پيكر پاکش از مسجد حكيم بهسوى زينبيه حركت داده شد، در اين حال چنان انقلابى در شهر اصفهان ايجاد گرديد كه مردم با پاى پياده در تشييع جنازه اين عالم عامل حضور يافتند و آن را در سمت غربى زينبيه و در حجرهاى مخصوص كه قبلاً از مالكين خريدارى شده بود، دفن كردند و اين برنامه بر طبق وصيت ايشان صورت گرفت، زيرا وقتى به وى گفته بودند: آيا شما را در تخت فولاد دفن كنيم؟ جواب داده بود: آنجا عالمان و صالحان هستند كه حكم نقره را دارند، اما مرا در جوار بانويى دفن كنيد كه به اهلبيت انتساب دارد و حكم طلا را دارد. | ||
در حال حاضر مسجدى به نام آن بزرگوار در كنار امامزاده زينبيه اصفهان برپاست كه مورد توجه مردم مىباشد. | در حال حاضر مسجدى به نام آن بزرگوار در كنار امامزاده زينبيه اصفهان برپاست كه مورد توجه مردم مىباشد. | ||
در ميانه خيابان عبدالرزاق اصفهان كوچه بنبستى به نام شهيد اميرحسين ديانى - كه قبلاً آيتاللَّه دهكردى نام داشته - قرار دارد كه در حال حاضر منزل آيتاللَّه دهكردى در آن واقع شده است كه به همان صورت اوليه و سبک | در ميانه خيابان عبدالرزاق اصفهان كوچه بنبستى به نام شهيد اميرحسين ديانى - كه قبلاً آيتاللَّه دهكردى نام داشته - قرار دارد كه در حال حاضر منزل آيتاللَّه دهكردى در آن واقع شده است كه به همان صورت اوليه و سبک و سياق دوران حيات آن فقيه متقى، حفاظت گرديده است. | ||
== آثار == | == آثار == | ||
{{ستون-شروع|2}} | |||
# حاشيه بر تفسير صافى؛ | # حاشيه بر تفسير صافى؛ | ||
# حاشيه بر وافى؛ | # حاشيه بر وافى؛ | ||
| خط ۱۴۹: | خط ۱۵۲: | ||
# حاشيه بر نخبه حاجى محمّدابراهيم كرباسى؛ | # حاشيه بر نخبه حاجى محمّدابراهيم كرباسى؛ | ||
# نور الابصار فى فضيلة الانتظار؛ | # نور الابصار فى فضيلة الانتظار؛ | ||
# المتاجر، تقرير درس [[رشتی، | # المتاجر، تقرير درس [[رشتی، حبیبالله|ميرزا حبيبالله رشتى]]؛ | ||
# حاشيه بر مكاسب [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شيخ انصارى]]؛ | # حاشيه بر مكاسب [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شيخ انصارى]]؛ | ||
# رسالهاى در طهارت؛ | # رسالهاى در طهارت؛ | ||
| خط ۱۵۹: | خط ۱۶۲: | ||
# الاخلاق؛ | # الاخلاق؛ | ||
# السوانح و اللوائح (تاريخ اقامت ايشان در شيراز). | # السوانح و اللوائح (تاريخ اقامت ايشان در شيراز). | ||
{{پایان}} | |||
== منابع مقاله == | == منابع مقاله == | ||
| خط ۱۶۸: | خط ۱۷۰: | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | |||
[[منبر الوسیله: مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی]] | [[منبر الوسیله: مباحث اعتقادی به روش فلسفی و عرفانی]] | ||
| خط ۱۷۳: | خط ۱۷۷: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||