پرش به محتوا

حوار مع الشيخ صالح بن عبدالله الدرويش: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'اهل بيت' به 'اهل‌بيت'
جز (جایگزینی متن - ' {{' به '{{')
جز (جایگزینی متن - 'اهل بيت' به 'اهل‌بيت')
خط ۵۷: خط ۵۷:
شيعه اماميه همواره متهم بوده است كه ساير فرق را به كفر منتسب مى‌كند. اينكه علی‌ عليه‌السلام احدى را تكفير نكرده است ادعاى ديگرى است كه با ذكر موارد متعدد تكفير از كتب حنابله پاسخ داده شده است. اطلاعات اندك موجب ايجاد اين شبهه شده است كه تمامى مردم كوفه در زمان اميرالمؤمنين شيعه بوده‌اند و ذم مردم كوفه در حقيقت ذمّ شيعيان است. نويسنده با برشمردن طوايف مختلف كوفه اين ادعا را نيز واهى مى داند.  
شيعه اماميه همواره متهم بوده است كه ساير فرق را به كفر منتسب مى‌كند. اينكه علی‌ عليه‌السلام احدى را تكفير نكرده است ادعاى ديگرى است كه با ذكر موارد متعدد تكفير از كتب حنابله پاسخ داده شده است. اطلاعات اندك موجب ايجاد اين شبهه شده است كه تمامى مردم كوفه در زمان اميرالمؤمنين شيعه بوده‌اند و ذم مردم كوفه در حقيقت ذمّ شيعيان است. نويسنده با برشمردن طوايف مختلف كوفه اين ادعا را نيز واهى مى داند.  


اندوه و ناراحتى در فقدان دوستان امرى است كه فطرت انسانى بر آن سرشته شده است. هنگاميكه كسى به مصيبت عزيزى دچار مى شود به حزن شديد گرفتار شده و بى اختيار اشك از ديدگانش جارى مى شود. در كتاب مذكور با استناد به دو فقره از عبارات نهج‌البلاغه، گريه و جزع بر ميت نفى شده است. به اين شبهه نيز با استناد به منابع اهل سنت پاسخ داده شده و ازعزادارى ايام عاشورا به عنوان مظهر حبّ رسول و اهل بيت عليهم‌السلام ياد شده است.  
اندوه و ناراحتى در فقدان دوستان امرى است كه فطرت انسانى بر آن سرشته شده است. هنگاميكه كسى به مصيبت عزيزى دچار مى شود به حزن شديد گرفتار شده و بى اختيار اشك از ديدگانش جارى مى شود. در كتاب مذكور با استناد به دو فقره از عبارات نهج‌البلاغه، گريه و جزع بر ميت نفى شده است. به اين شبهه نيز با استناد به منابع اهل سنت پاسخ داده شده و ازعزادارى ايام عاشورا به عنوان مظهر حبّ رسول و اهل‌بيت عليهم‌السلام ياد شده است.  


عصمت و علم غيب از اعتقادات حقّه شيعه در شأن ائمه عليهم‌السلام است كه تطابق نادرستى بر غلوّ شده است. آخرين شبهه اى كه در اين جلد از كتاب به آن پرداخته شده است مسأله وحى درباره امامان است.  
عصمت و علم غيب از اعتقادات حقّه شيعه در شأن ائمه عليهم‌السلام است كه تطابق نادرستى بر غلوّ شده است. آخرين شبهه اى كه در اين جلد از كتاب به آن پرداخته شده است مسأله وحى درباره امامان است.  
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش