لمع الأدلة في قواعد عقائد أهل السنة و الجماعة: تفاوت میان نسخه‌ها

لمع الأدلة في قواعد عقائد أهل السنة و الجماعة (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۴۲

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ، ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۱۸

جز

جایگزینی متن - 'مى‏خ' به 'می‌خ'

Hbaghizadeh@noornet.net

۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش

@@ خط ۵۱: / خط ۵۱: @@
 نویسنده در قسمت دوم، با‎ عنوان «الله‎ و صفاته»، ضمن توضیح مطلب، به اقوال اعتزالیان و دیگر مخالفان اشعری پرداخته وعقیده آنان را به‎ نقد‎ کشیده است. در ادامه این بخش، بحثی تحت عنوان «ذكر ما يستحيل في‎ أوصاف‎ الباري»‎ آمده است که بحثی است از صفات سلبی خداوند<ref>ر.ک: همان، ص93-‎109؛ همان</ref>.
-در قسمت سوم، ضمن بررسی آیاتی همچون آیات شریفه 35 سوره انعام: '''لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ''' (و اگر خدا مى‏خواست قطعاً آنان را بر هدایت گِرد می‌آورد، پس زنهار از نادانان مباش) و 125 سوره انعام: '''فَمَنْ يرِدِ اللَّهُ أَنْ يهْدِيهُ يشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاَمِ وَ مَنْ يرِدْ أَنْ يضِلَّهُ يجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيقاً حَرَجاً''' (پس کسى را که خدا بخواهد هدایت نماید، دلش را به پذیرش اسلام مى‏گشاید و هرکه را بخواهد گمراه کند، دلش را سخت تنگ مى‎گرداند)، به بحث پیرامون اراده خداوند و اراده بنده و در طول یا عرض هم قرار گرفتن این دو اراده، پرداخته شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص110-‎114</ref>.
+در قسمت سوم، ضمن بررسی آیاتی همچون آیات شریفه 35 سوره انعام: '''لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَى فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ''' (و اگر خدا می‌خواست قطعاً آنان را بر هدایت گِرد می‌آورد، پس زنهار از نادانان مباش) و 125 سوره انعام: '''فَمَنْ يرِدِ اللَّهُ أَنْ يهْدِيهُ يشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلاَمِ وَ مَنْ يرِدْ أَنْ يضِلَّهُ يجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيقاً حَرَجاً''' (پس کسى را که خدا بخواهد هدایت نماید، دلش را به پذیرش اسلام مى‏گشاید و هرکه را بخواهد گمراه کند، دلش را سخت تنگ مى‎گرداند)، به بحث پیرامون اراده خداوند و اراده بنده و در طول یا عرض هم قرار گرفتن این دو اراده، پرداخته شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص110-‎114</ref>.
 نویسنده در قسمت چهارم با عنوان «رؤية اللّه»، بر امکان رؤیت خداوند‎ با‎ چشم سر استدلالی عقلی نموده و معتقد است چون خداوند موجود است و هر موجودی مرئی است، پس خداوند نیز قابل دیدن می‎باشد. وی در این‎باره، به آیاتی همچون آیه شریفه 22 و 23 سوره قیامت: '''وُجُوهٌ يوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ''' (در آن روز چهره‏‌هایى شادابند و به‎سوى پروردگار خود مى‏نگرند)، استدلال نموده و آن را دلیل بر دیده شدن خداوند دانسته و همچنین آیه شریفه 143 سوره اعراف: '''لن تراني''' (هرگز مرا نخواهی دید) را واضح‎ترین دلیل بر جواز دیده شدن خداوند دانسته است؛ زیرا معتقد است که اگر دیدن خداوند محال باشد، معتقد بدان گمراه یا کافر بوده و چگونه چنین چیزی در حق حضرت موسی(ع) که برگزیده و پیامبر خداست، جایز است<ref>ر.ک: همان، ص115-‎119؛ جعفریان، رسول، ص108</ref>.