امامت و غیبت از دیدگاه علم کلام: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - ' (عج)' به '(عج)'
جز (جایگزینی متن - 'امام زمان (عج) ' به 'امام زمان(عج) ')
جز (جایگزینی متن - ' (عج)' به '(عج)')
خط ۲۳: خط ۲۳:
|-
|-
|موضوع  
|موضوع  
|data-type='subject'|محمد بن حسن (عج)، امام دوازدهم، 255ق. - غیبت
|data-type='subject'|محمد بن حسن(عج)، امام دوازدهم، 255ق. - غیبت


مهدویت - انتظار
مهدویت - انتظار
خط ۴۷: خط ۴۷:
'''امامت و غيبت از ديدگاه علم كلام'''، ترجمه‌اى است از كتاب «المقنع فى الغيبه» اثر [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]] علم الهدى (355- 436ق) كه به اهتمام واحد تحقيقات مسجد جمكران صورت گرفته است.
'''امامت و غيبت از ديدگاه علم كلام'''، ترجمه‌اى است از كتاب «المقنع فى الغيبه» اثر [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]] علم الهدى (355- 436ق) كه به اهتمام واحد تحقيقات مسجد جمكران صورت گرفته است.


موضوع اثر در اثبات امامت و مساله غيبت امام مهدى (عج) از راه براهين كلامى شيعه مى‌باشد.
موضوع اثر در اثبات امامت و مساله غيبت امام مهدى(عج) از راه براهين كلامى شيعه مى‌باشد.


اثر به درخواست يكى از وزيران زمان [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) مبنى بر تبيين مفهوم غيبت تدوين شده است و از آن جا كه در اوّل كتاب و نيز در بخش‌هاى ديگر آن به اثار شافى و تنزيه الانبياء ارجاع داده شده، مى‌توان دريافت اين اثر بعد از آن دو به رشته تحرير در آمده است.
اثر به درخواست يكى از وزيران زمان [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) مبنى بر تبيين مفهوم غيبت تدوين شده است و از آن جا كه در اوّل كتاب و نيز در بخش‌هاى ديگر آن به اثار شافى و تنزيه الانبياء ارجاع داده شده، مى‌توان دريافت اين اثر بعد از آن دو به رشته تحرير در آمده است.
خط ۵۶: خط ۵۶:




انسان در تنهاييش حكومتى نمى‌خواهد، بلكه زمانى كه انسان را در هستى و كل نظام جهانى مطرح نموديم، ناچار اين انسان با اين پيوند و ارتباط به حكومتى نياز دارد هماهنگ با نظام هستى، و به حاكمى نياز دارد، آگاه به اين نظام و به قانونى نياز دارد، برگرفته شده از اين نظام و شيعه اين طرح حكومتى خود را به عنوان امامت معرفى كرده است و به همين جهت است كه شيعه با اعتقاد به امامت گره خورده است. براى همين مؤلف سازماندهى اثر خود را بر بحث امامت و خلافت كه اساس اختلافات شيعه با ديگر مذاهب مى‌باشد، گذاشته و نخست درباره امامت و وجوب آن بحث مى‌كند و پس از اثبات آن، عصمت را جزء آن شمرده است. سپس از لحاظ تاريخى امام‌هاى معصومين(ع) را به امام عصر (عج) رسانيده است. و اين راه از نظر مؤلف روشن‌ترين راه است كه در اثبات امامت صاحب الزمان(ع) مورد اعتماد قرار گرفته و نيز بى‌شبهه و بى‌اشكال‌ترين طريقه براى اثبات است و ايشان مسأله غيبت را طى دو بخش طى مباحث متنوعى ارائه مى‌دهند.
انسان در تنهاييش حكومتى نمى‌خواهد، بلكه زمانى كه انسان را در هستى و كل نظام جهانى مطرح نموديم، ناچار اين انسان با اين پيوند و ارتباط به حكومتى نياز دارد هماهنگ با نظام هستى، و به حاكمى نياز دارد، آگاه به اين نظام و به قانونى نياز دارد، برگرفته شده از اين نظام و شيعه اين طرح حكومتى خود را به عنوان امامت معرفى كرده است و به همين جهت است كه شيعه با اعتقاد به امامت گره خورده است. براى همين مؤلف سازماندهى اثر خود را بر بحث امامت و خلافت كه اساس اختلافات شيعه با ديگر مذاهب مى‌باشد، گذاشته و نخست درباره امامت و وجوب آن بحث مى‌كند و پس از اثبات آن، عصمت را جزء آن شمرده است. سپس از لحاظ تاريخى امام‌هاى معصومين(ع) را به امام عصر(عج) رسانيده است. و اين راه از نظر مؤلف روشن‌ترين راه است كه در اثبات امامت صاحب الزمان(ع) مورد اعتماد قرار گرفته و نيز بى‌شبهه و بى‌اشكال‌ترين طريقه براى اثبات است و ايشان مسأله غيبت را طى دو بخش طى مباحث متنوعى ارائه مى‌دهند.


روش كلى كتاب عقلانى است و مصنّف از منابع شهود ونقل استفاده نكرده است و به صورت استدلالى و به شيوه متكلمان شيعه بحث‌هاى خود را مطرح نموده است و ديگر اينكه [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) براى اوّلين بار، اين روش كتابت و اسلوب خاص در طرح مسايل و شبهات را به طريقه سوال و جواب (فان قيل- قلنا) بكار برد و در آن با برهان قوى و منطقى اشكالات مخالفين را جواب داده است.
روش كلى كتاب عقلانى است و مصنّف از منابع شهود ونقل استفاده نكرده است و به صورت استدلالى و به شيوه متكلمان شيعه بحث‌هاى خود را مطرح نموده است و ديگر اينكه [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) براى اوّلين بار، اين روش كتابت و اسلوب خاص در طرح مسايل و شبهات را به طريقه سوال و جواب (فان قيل- قلنا) بكار برد و در آن با برهان قوى و منطقى اشكالات مخالفين را جواب داده است.
خط ۶۳: خط ۶۳:




مترجم در مقدّمه، به صورت گزارش، زندگى‌نامه و نسب [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره)ت و اثر المقنع را مورد بررسى قرار داده است. كتاب [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) نخست در بخش اوّل درباره امامت و عصمت بحث مى‌كند. سپس ديدگاه فرقه‌هايى از قبيل كيسانيّه، ناووسيّه، و واقفيّه درباره مهدى منتطر را بيان مى‌كند، در ادامه سبب غيبت امام مهدى (عج) مى‌آيد و مؤلف معتقد است كه بر ما لازم نيست كه سبب غيبت آن حضرت را به شكل معين و مشخص بيان كنيم، بلكه براى دانستن نيكو بودن غيبت او، همين مقدار كافى است كه بدانيم او معصوم است و كسى است كه هيچ كار ناشايسته‌اى انجام نمى‌دهد. همچنين ايشان سبب مخفى بودن امام زمان(عج) از دشمنان و دوستانش را ذكر و بين اين دو فرق قائل است. و در ادامه به اقامه حدود الهى در زمان غيبت اشاره مى‌شود و بخش دوم كه تكمله‌اى است كه بعد از اتمام المقنع بر آن افزوده شده، در آن از كيفيّت ارتباط امام غايب(ع) با دوستان خود در دوران غيبت و نيز از چگونگى رفتار شيعيان با او، چگونگى آگاهى امام به زمان ظهور و عدم امكان جاى گزينى براى امام بحث نموده است.
مترجم در مقدّمه، به صورت گزارش، زندگى‌نامه و نسب [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره)ت و اثر المقنع را مورد بررسى قرار داده است. كتاب [[علم‌الهدی، علی بن حسین|سيد مرتضى]](ره) نخست در بخش اوّل درباره امامت و عصمت بحث مى‌كند. سپس ديدگاه فرقه‌هايى از قبيل كيسانيّه، ناووسيّه، و واقفيّه درباره مهدى منتطر را بيان مى‌كند، در ادامه سبب غيبت امام مهدى(عج) مى‌آيد و مؤلف معتقد است كه بر ما لازم نيست كه سبب غيبت آن حضرت را به شكل معين و مشخص بيان كنيم، بلكه براى دانستن نيكو بودن غيبت او، همين مقدار كافى است كه بدانيم او معصوم است و كسى است كه هيچ كار ناشايسته‌اى انجام نمى‌دهد. همچنين ايشان سبب مخفى بودن امام زمان(عج) از دشمنان و دوستانش را ذكر و بين اين دو فرق قائل است. و در ادامه به اقامه حدود الهى در زمان غيبت اشاره مى‌شود و بخش دوم كه تكمله‌اى است كه بعد از اتمام المقنع بر آن افزوده شده، در آن از كيفيّت ارتباط امام غايب(ع) با دوستان خود در دوران غيبت و نيز از چگونگى رفتار شيعيان با او، چگونگى آگاهى امام به زمان ظهور و عدم امكان جاى گزينى براى امام بحث نموده است.


==گزارش وضعيّت==
==گزارش وضعيّت==
خط ۷۷: خط ۷۷:




پايگاه اطلاع رسانى سراسرى اسلامى (پارسا)، 1388، امام مهدى (عج) در آينه قلم، قم، موسسه اطلاع رسانى مرجع
پايگاه اطلاع رسانى سراسرى اسلامى (پارسا)، 1388، امام مهدى(عج) در آينه قلم، قم، موسسه اطلاع رسانى مرجع




۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش