۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'اميرالمومنين' به 'اميرالمؤمنين') |
جز (جایگزینی متن - 'فخر المحققين' به 'فخر المحققين ') |
||
| خط ۵۳: | خط ۵۳: | ||
مؤلف در مقدمه مىگويد: «أوردت فيه من الادلة اليقينية و البراهين العقلية و النقلية الف دليل على امامة سيد الوصيين على بن ابى طالب(ع) و الف دليل على ابطال شبهه الطاعنين و أوردت فيه من الادلة على باقى الائمة ما فيه كفاية للمسترشدين». | مؤلف در مقدمه مىگويد: «أوردت فيه من الادلة اليقينية و البراهين العقلية و النقلية الف دليل على امامة سيد الوصيين على بن ابى طالب(ع) و الف دليل على ابطال شبهه الطاعنين و أوردت فيه من الادلة على باقى الائمة ما فيه كفاية للمسترشدين». | ||
مؤلف اين كتاب را نتوانسته به اتمام برساند. او هزار دليل اول را تمام كرده و از هزار دليل دوم تنها 38 دليل بيان كرده است. او اين كتاب را به فرزندش محمد (فخر المحققين) نگاشته است. | مؤلف اين كتاب را نتوانسته به اتمام برساند. او هزار دليل اول را تمام كرده و از هزار دليل دوم تنها 38 دليل بيان كرده است. او اين كتاب را به فرزندش محمد ([[فخرالمحققین، محمد بن حسن|فخر المحققين]] ) نگاشته است. | ||
[[علامه حلی، حسن بن یوسف|علامۀ حلى]] نگارش اين كتاب را در رمضان سال 712ق در شهر گرگان وقتى كه مصاحب سلطان غياث الدين محمد اولجاتيوا بود، به پايان رساند. | [[علامه حلی، حسن بن یوسف|علامۀ حلى]] نگارش اين كتاب را در رمضان سال 712ق در شهر گرگان وقتى كه مصاحب سلطان غياث الدين محمد اولجاتيوا بود، به پايان رساند. | ||
| خط ۹۱: | خط ۹۱: | ||
5-تعداد رواياتى كه در اين كتاب مورد استناد و استشهاد مؤلف قرار گرفته است، كمتر از 20 روايت مىباشد و حال آنكه آيات مورد استناد و استشهاد مؤلف قريب به 500 آيه مىباشد. | 5-تعداد رواياتى كه در اين كتاب مورد استناد و استشهاد مؤلف قرار گرفته است، كمتر از 20 روايت مىباشد و حال آنكه آيات مورد استناد و استشهاد مؤلف قريب به 500 آيه مىباشد. | ||
6-مؤلف اين كتاب را خودش مرتب نكرده، بلكه اين كار را پسر او انجام داده است. لذا بعضى از نقصانها احتمالا متوجه فرزند مؤلف مىباشد. چنانكه [[آقا بزرگ تهرانى]] مىگويد: «و الظاهر ان فخر المحققين لم يظفر على بقية الكتاب عند ترتيبه و انه تلفت كراريس منه طول تلك المدة بعد وفاة والده»[2] | 6-مؤلف اين كتاب را خودش مرتب نكرده، بلكه اين كار را پسر او انجام داده است. لذا بعضى از نقصانها احتمالا متوجه فرزند مؤلف مىباشد. چنانكه [[آقا بزرگ تهرانى]] مىگويد: «و الظاهر ان [[فخرالمحققین، محمد بن حسن|فخر المحققين]] لم يظفر على بقية الكتاب عند ترتيبه و انه تلفت كراريس منه طول تلك المدة بعد وفاة والده»[2] | ||
==ترجمه و شرح== | ==ترجمه و شرح== | ||
ویرایش