مزدک‌نامه: (يادبود اولين سال درگذشت مهندس مزدک کيان‌فر)

    از ویکی‌نور
    مزدک‌نامه (یادبود اولین سال درگذشت مهندس مزدک کیان‌فر)
    مزدک‌نامه: (يادبود اولين سال درگذشت مهندس مزدک کيان‌فر)
    پدیدآورانکیان‌فر، جمشید (گردآورنده) استخری، پروین (گردآورنده)
    ناشرپروین استخری
    مکان نشرتهران
    سال نشر1387
    شابک1ـ 1816ـ 04ـ964ـ978
    موضوعکيان‌فر، مزدک، 1364 - 1386. -- يادنامه‌ها، مقاله‌‎هاي فارسي - قرن 14
    کد کنگره
    1387 4م / 4287 PIR

    مزدک‌نامه (یادبود اولین سال درگذشت مهندس مزدک کیان‌فر) گردآوری جمشید کیان‌فر، پروین استخری؛ این جلد از مزدک‌نامه دربرگیرندۀ 39 مقاله و نوشته در حوزه‌های مختلف علمی مثل خاورشناسی، مطبوعات، تاریخ، اسناد، ادبیات، اجتماعیات و ... است.

    ساختار

    این کتاب مجموعه‌ای از مقالات است.

    گزارش کتاب

    در مقالۀ «زن در ادب پهلوانی» آمده است: سمت و سوی این جستار روی به بازگویی یافته‌ها و گفته‌های پژوهشگران و پیشگامان در فراخنای فرهنگ شاهنامه و به دنبال آن ادب پهلوانی ندارد. بی‌گمان پژوهش دربارۀ نقش و جایگاه زن در ادب پارسی و چهره‌ای که از او در این عرصه فراگیر فرهنگی نقش شده است، می‌تواند پرسش‌های فراوانی را در چگونگی زندگی انسانی و اجتماعی در گذر روزگاران در بر داشته باشد؛ چراکه ادب هر سرزمین آینه روشنی است که پندارها، منش‌ها و کردارهای مردم آن را در خود بازتاب می‌دهد و گاه می‌توان فشردۀ بسیاری از رویدادها و پدیده‌های همسان اجتماعی و فرهنگی را در یک ضرب‌المثل، یک بیت شعر، حکایتی کوتاه، قصیده یا غزلی یافت. بدین‌گونه می‌توان در برابر چنین آیینۀ گویایی نشست و به پایداری فراست و بینش در آن نگریست و پرده از انبوه ابهام‌ها و نگفته‌ها برداشت. به باور نگارنده حکیم فردوسی بسیار سربلندتر از فرهنگی که در آن می‌زیست، به جهان و انسان می‌نگریست و در پی آن نبود که در نامه نامور خویش، پندارهای آشفته و باورهای بی‌ریشه را تکرار کند. نگاه او به زن آنقدر زیبا و بلند است که اگر خود آفریننده بود، جز بدان گونه که گفته است او را نمی‌آفرید.

    در مقالۀ «جلوه‌های مدارا در سخنان سعدی» آمده است: مدارا و تساهل از دیرباز از ثمرات و دست‌آوردهای تمدن مغرب‌زمین به شمار می‌آمده است؛ ولی دور از انصاف خواهد بود اگر سهم و نقش سایر تمدن‌ها و فرهنگ‌ها ـ به ویژه تأثیر انکارناپذیر فرهنگ پربار ایران‌زمین ـ در اشاعۀ مدارا و تحمل افکار مخالف و همزیستی مسالمت‌آمیز با اقوام و ادیان مختلف نادیده یا دست کم گرفته شود. نباید فراموش کرد که هم‌زمان با حاکمیت مطلق تاریک‌اندیشی و خشونت بر اروپا در قرون وسطی، بسیاری از فیلسوفان، اندیشمندان و سخنوران ایرانی در آثار خود با صراحت از آزادی اندیشه و ضرورت احترام به آراء و معتقدات دیگران دفاع کرده‌اند. آثار اکثریت قریب به اتفاق صوفیان و عارفان ایران‌زمین، بارزترین گواه این مدعاست.

    در این مقاله کوشش شده تجلی اندیشۀ مدارا و تساهل در نوشته‌های یکی از برجسته‌ترین متفکران و سخن‌سرایان پارسی سعدی شیرازی ردیابی و تحلیل می‌شود.[۱]

    پانويس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها