عسقلانی، آدم بن ابیایاس
ابوالحسن آدم بن عبدالرحمن بن محمد بن شعیب خراسانی مروذی بغدادی عسقلانی (۱۳۲ – ۲۲۰ق)، مشهور به آدم بن ابیایاس، از حافظان و محدثان برجسته سده سوم هجری و از مشایخ امام بخاری بود. او که در بغداد نشو و نما یافت، برای کسب حدیث به سرزمینهای مختلف سفر کرد و سرانجام در عسقلان ساکن شد. آدم بن ابیایاس در فتنه «خلق قرآن» از مدافعان سرسخت عقیده به قدمت قرآن بود و با ارسال پیامی به احمد بن حنبل در زندان، او را به پایداری در این راه تشویق نمود.
نام و نسب
نام کامل او «آدم بن عبدالرحمن بن محمد» است و کنیهاش «ابوالحسن» میباشد.[۱] در برخی منابع، نام پدرش «ناهیه بن شعیب» ذکر شده است.[۲] او به «مروذی» (منسوب به مروالرود در خراسان) و سپس به «بغدادی» و «عسقلانی» شهرت یافت.[۳]
ولادت
آدم بن ابیایاس در سال ۱۳۲ هجری قمری (۷۴۹ میلادی) در مروالرود (خراسان) به دنیا آمد.[۳] برخی منابع تولد او را در بغداد دانستهاند.[۴]
تحصیلات و اساتید
آدم بن ابیایاس برای طلب حدیث از خراسان به بغداد رفت و در آنجا از محضر اساتید برجستهای چون شعبة بن حجاج (که بیشترین بهره را از او برد)، ابن ابیذئب، لیث بن سعد، مسعودی، ورقاء، حماد بن سلمه، حریز بن عثمان و بسیاری دیگر بهره گرفت.[۱][۵]
احمد بن حنبل گفته است که آدم از جمله شش یا هفت نفری بود که احادیث شعبه را به خوبی ضبط میکردند و نزد او از جایگاه ویژهای برخوردار بود.[۲]
آدم برای دانشافزایی به کوفه، بصره، حجاز، مصر و شام نیز سفر کرد و از بزرگان آن سرزمینها حدیث شنید.[۱]
شاگردان
بزرگان بسیاری از آدم بن ابیایاس روایت کردهاند، از جمله:[۱][۲][۶]
- محمد بن اسماعیل بخاری (صاحب صحیح بخاری) که ۱۷۷ یا ۲۸۱ حدیث از او در صحیح خود آورده است
- ابوحاتم رازی
- ابوزرعه دمشقی
- دارمی
- احمد بن ازهر
- اسماعیل سمویه
- هاشم بن مرثد طبرانی
مذهب و عقاید
آدم بن ابیایاس حنفی مذهب بود و از افاضل علمای حنفیه به شمار میرفت.[۷] او در مسئله «خلق قرآن» به قدمت قرآن باور داشت و با قائلان به خلق قرآن به شدت مخالفت میکرد.[۱]
داستان معروفی از او نقل شده است که وقتی به او گفتند «عبدالله بن صالح»، کاتب لیث بن سعد، سلام رسانده است، گفت: «از من به او سلام نرسانید.» چون علت را پرسیدند، گفت: «او معتقد به خلق قرآن است.» هنگامی که به او خبر دادند که ابن صالح از این عقیده توبه کرده است، اجازه داد سلامش را برسانند.[۲][۶]
همچنین در دوران زندانی شدن احمد بن حنبل به سبب همین عقیده، آدم پیامی برای او فرستاد و گفت: «ای احمد! تقوای الهی پیشه کن و به آنچه در آن هستی به خدا تقرب جو و مگذار کسی تو را از این راه منصرف کند که به خواست خدا بر در بهشتی.»[۲][۸]
ویژگیهای اخلاقی و علمی
علمای رجال آدم بن ابیایاس را با صفات والایی توصیف کردهاند. ابوحاتم رازی درباره او گفته است: «ثقه، مأمون، متعبد و از بهترین بندگان خدا» است.[۲][۶]
او به «ورّاقی» (کاغذفروشی) اشتغال داشت و کوتاهقد بود.[۹]
وفات
آدم بن ابیایاس در جمادیالآخره سال ۲۲۰ هجری قمری (به نقلی ۲۲۱ق) در عسقلان درگذشت.[۳] هنگام وفات، قرآن را ختم کرد و سپس گفت: «بحبی لک إلا رفقت لهذا المصرع...» (به عشقم به تو سوگند، با من در این لحظه مرگ مدارا کن!).[۵]
آثار
از آدم بن ابیایاس آثاری در زمینه حدیث و تفسیر بر جای مانده است:[۱۰]
- تفسیر القرآن – کتابی در تفسیر قرآن که از آن در منابع دیگر نقل شده است
- کتاب الحدیث – نسخهای از آن در کتابخانه ظاهریه (دمشق) موجود است
- کتاب ثواب الأعمال – در کتاب «اصابه» از آن نقل قول شده است
پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ واسعی، سید علیرضا، دانشنامه امام رضا(ع)، ج1، ص93-96
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، ج24، ص578
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ سزگین، فواد، تاریخ نگارشهای عربی، ج1، ص147
- ↑ نصیری، محمدرضا، اثر آفرینان، ج1، ص16
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ صفدی، خلیل بن ایبک، الوافي بالوفيات، ج5، ص297
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ پایگاه تراجم، نمایه «آدم بن أبي إياس عبد الرحمن بن محمد الخراساني المروزي»
- ↑ ادنهوی، احمد بن محمد، طبقات المفسرین، ص32
- ↑ پایگاه مکتبة شاملة، نمایه «آدم بن أبي إياس»
- ↑ ابنابیحاتم، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، ج2، ص1
- ↑ بغدادی، اسماعیل، هدیة العارفین، ج1، ص1
منابع مقاله
- واسعی، سید علیرضا، دانشنامه امام رضا(ع)، ج1، قم: مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۳۹۶ش
- صفدی، خلیل بن ایبک، الوافي بالوفيات، بیروت: دار النشر فرانز شتاينر، ۱۳۸۱ق، ج5
- بغدادی، اسماعیل، هدیة العارفین: اسماء المؤلفین و آثار المصنفین، بیروت: دار إحياء التراث العربي، ۱۳۳۰ش، ج1
- سزگین، فواد، تاریخ نگارشهای عربی، ترجمه کیکاوس جهانداری، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰ش، ج1
- نصیری، محمدرضا، اثر آفرینان: زندگینامه نامآوران فرهنگی ایران، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، چاپ دوم، ۱۳۸۴ش، ج1
- ادنهوی، احمد بن محمد، طبقات المفسرین، مدینه: مکتبة العلوم و الحکم، ۱۴۱۷ق
- ذهبی، محمد بن احمد، تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر و الأعلام، بیروت: دار الکتاب العربي، ۱۴۰۹ق، ج24
- ابنابیحاتم، عبدالرحمن بن محمد، الجرح و التعدیل، حیدرآباد: مطبعة مجلس دائرة المعارف العثمانیة، ج2
- پایگاه تراجم، نمایه «آدم بن أبي إياس عبد الرحمن بن محمد الخراساني المروزي أبي الحسن العسقلاني»
- پایگاه مکتبة شاملة، نمایه «آدم بن أبي إياس»
