عبدخدایی، محمدهادی

محمدهادی عبدخدایی (۱۳۱۷-۱۴۰۴ش) روحانی، استاد دانشگاه، سیاستمدار و دیپلمات ایرانی بود. وی نماینده مردم مشهد در دوره‌های اول، دوم و چهارم مجلس شورای اسلامی و نماینده خراسان رضوی در دوره پنجم مجلس خبرگان رهبری بود. همچنین از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۹ به عنوان سفیر ایران در واتیکان خدمت کرد. از مهمترین اساتید وی می‌توان به آیت‌الله محقق داماد و میرزا هاشم آملی اشاره کرد. از آثار او کتاب‌های «اخلاق پزشکی» و «جلوه گاه عرفان» است.

محمدهادی عبدخدایی
NUR20143.jpg
نام کاملمحمدهادی عبدخدایی
لقبآیت‌الله
نام پدرغلامحسین تبریزی
ولادت۲۶ تیر ۱۳۱۷
محل تولدمشهد، ایران
محل زندگیمشهد
رحلت۱۰ بهمن ۱۴۰۴
طول عمر۸۷ سال
خویشاوندانمحمدمهدی عبدخدایی و محمدطه عبدخدایی (برادران)
دیناسلام
مذهبشیعه دوازده‌امامی
پیشهروحانی، استاد دانشگاه، سیاستمدار، دیپلمات
منصبنماینده مجلس خبرگان رهبری، سفیر ایران در واتیکان، نماینده مجلس شورای اسلامی
پس ازمحمد مسجدجامعی (به عنوان سفیر ایران در واتیکان)
پیش ازعبدالله ادریسی (به عنوان کاردار موقت سفارت ایران در واتیکان)
اطلاعات علمی
اجازه اجتهاد از
درجه علمیدکترای فلسفه و کلام، اجتهاد
دانشگاهدانشگاه تهران، حوزه علمیه مشهد، حوزه علمیه قم
علایق پژوهشیفلسفه، کلام، عرفان، علوم دینی
اساتید
شاگردانسعید جلیلی
برخی آثار

ولادت

محمدهادی عبدخدایی در ۲۶ تیر ۱۳۱۷ در مشهد در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد. پدرش آیت‌الله شیخ غلامحسین تبریزی از علمای برجسته مشهد بود.[۱] برادرانش محمدمهدی و محمدطه عبدخدایی نیز از شخصیت‌های علمی و فرهنگی بودند.

تحصیلات

وی تحصیلات حوزوی خود را در مشهد آغاز کرد و نزد استادانی چون آیت‌الله هاشم قزوینی و آیت‌الله سید محمدهادی میلانی به تحصیل پرداخت. سپس به قم رفت و در محضر آیات عظام محقق داماد و میرزا هاشم آملی به تحصیل خارج فقه و اصول پرداخت. همزمان تحصیلات دانشگاهی خود را تا مقطع دکترای فلسفه و کلام از دانشگاه تهران ادامه داد. از جمله مهمترین اساتید دانشگاهی وی می‌توان به شهید مرتضی مطهری اشاره کرد.[۲]

فعالیت‌ها

عبدخدایی فعالیت سیاسی خود را از جوانی آغاز کرد و در دوره‌های اول، دوم و چهارم مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از مردم مشهد انتخاب شد. او همچنین نماینده خراسان رضوی در دوره پنجم مجلس خبرگان رهبری بود.[۳] او حدود ده سال ریاست کمیسیون آموزش عالی مجلس را بر عهده داشت. در سال ۱۳۷۶ به عنوان اولین سفیر جمهوری اسلامی ایران در واتیکان منصوب شد و نشان لیاقت و فضیلت را از پاپ ژان پل دوم دریافت کرد. وی همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای پژوهش‌های علمی کشور بود. در دانشگاه‌های تهران، شهید بهشتی، امام صادق(ع) و فردوسی مشهد تدریس می‌کرد.[۴]

وفات

آیت‌الله محمدهادی عبدخدایی سرانجام در ۱۰ بهمن ۱۴۰۴ در سن ۸۷ سالگی در مشهد درگذشت.[۵]

آثار

  • اخلاق پزشکی
  • جلوه گاه عرفان (شرح مناجات شعبانیه)
  • نیایش
  • فروغ حق در نهج البلاغه (مقاله برنده جایزه نخست جشنواره نهج البلاغه)
  • قاعده لاضرر و بهداشت محیط
  • دین، مدرنیسم و پست مدرنیسم
  • نظام مالی در حکومت اسلامی[۶]

پانويس

منابع مقاله

وابسته‌ها