رساله در اثبات تواتر قرآن

    از ویکی‌نور
    رساله در اثبات تواتر قرآن
    رساله در اثبات تواتر قرآن
    پدیدآورانحر عاملی، محمد بن حسن (نويسنده) سادات عربی، مریم (مترجم)
    عنوان‌های دیگرتراث الشیعة القرآني. فارسی. برگزیده
    ناشرپژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگى
    مکان نشرایران - تهران
    سال نشر1392ش
    چاپ1
    موضوعتفاسیر شیعه - قرن 11ق. - قرآن -- مسائل لغوی - قرآن - علوم قرآنی
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    رساله در اثبات تواتر قرآن، ترجمه و توضیح «رسالة في إثبات تواتر القرآن»، تألیف محمد بن حسن حر عاملی، به قلم مریم‌سادات عربی است.

    ساختار و محتوا

    «رسالة في إثبات تواتر القرآن»، یکی از مهم‌ترین نوشته‌های کوتاه حر عاملی است که آن را در جواب یکی از عالمان معاصر خود و رد ادعای او مبنی بر تحریف قرآن و حصول فزونی و کاستی و تغییر در آن، نوشته است. وی در این رساله کوشیده است به نزاعی که توسط برخی از هم‌مشربان اخباری افراطی او بر سر تحریف قرآن درگرفته بود، پایان دهد[۱]. شیخ در ابتدای رساله و در یک مقدمه کوتاه، کلیتی از آنچه نویسنده معاصر وی، به آن معتقد است، در اختیار خواننده قرار داده و سپس با اشاره به اینکه مقدمه تفسیر او دارای سه فصل است و بیان عناوین آن، طرح مسئله می‌کند[۲].

    این رساله در چهار فصل، به ترتیب زیر، تنظیم شده است: در اثبات تواتر قرآن؛ در باب اخباری که دلالت بر سلامت قرآن از تحریف دارند؛ در بیان شبهات نویسنده معاصر درباره جمع قرآن و اختلاف قاریان و در بیان پاسخ شبهات و دفاع از تواتر قرآن[۳].

    رساله، شامل شصت دلیل در رد نظریه عالم اخباری افراطی هم‌عصر شیخ حر و در واقع، تصویرگر بخشی از نزاع‌های فکری حاکم در عصر صفوی در قلمرو تشیع و ایران است و ازاین‌جهت، از اهمیت ویژه، برخوردار است[۴].

    از جمله ویژگی‌های رساله، این است که گاه در آن، نقل قول‌ها و عباراتی از پاره‌ای از کتاب‌ها، آورده شده که در حال حاضر، در کتب یادشده، این منقولات یافت نمی‌شود و گاه یک مضمون با عبارت‌های مختلف، آمده است[۵].

    در متن تصحیح‌شده رساله (که توسط دکتر فتح‌الله نجارزادگان تصحیح شده و ترجمه حاضر بر اساس آن است)، در مواردی در ارجاع به منابع و مآخذ، دقت کافی به‌کار برده نشده است، ولذا مترجم سعی کرده تمامی اشکالات مربوط به مراجع و نشانی‌ها را اصلاح نماید و بیشتر موارد اصلاحی را در ارجاعات، با علامت اختصاری [م] مشخص کرده و در پایان کتاب، توضیحاتی ارائه کرده که به فهم متن، کمک می‌کند[۶].

    پانویس

    1. ر.ک: دیباچه مترجم، ص7
    2. ر.ک: همان
    3. ر.ک: همان، ص7-8
    4. ر.ک: همان، ص9
    5. ر.ک: همان
    6. ر.ک: همان، ص10

    منابع مقاله

    دیباچه مترجم.


    وابسته‌ها