داعی‌الاسلام، سید محمدعلی

    از ویکی‌نور
    داعی‌الاسلام، محمدعلی
    NUR20036.jpg
    نام کاملسید محمدعلی داعی‌الاسلام
    نام پدرسید فضل‌الله حسنی
    ولادت1295ق برابر با 1254ش
    محل تولدروستای نیاک از توابع شهرستان آمل در بخش لاریجان استان مازندران، ایران
    محل زندگیآمل، تهران، اصفهان، بمبئی، حیدرآباد (دکن)
    رحلت۲۶ آبان ۱۳۳۰ش
    طول عمر۷۵ سال
    اطلاعات علمی
    اساتید
    برخی آثارفرهنگ نظام: فارسی به فارسی، با ریشه‌شناسی و تلفظ واژه‌ها به خط اوستایی

    سید محمدعلی داعی‌الاسلام (۱۲۵۴-۱۳۳۰ش)، نویسنده، مترجم، ادیب، شاعر، لغت‌شناس، روزنامه‌نگار و مبلغ مذهبی.

    ولادت

    سید محمدعلی داعی‌الاسلام، فرزند سید فضل‌الله حسنی، در سال 1295ق برابر با 1254ش در روستای نیاک از توابع شهرستان آمل در بخش لاریجان استان مازندران متولد شد.

    تحصیلات

    وی در پنج‌سالگی در آمل به مکتب رفت و بعد از فراگیری علوم مقدماتی به تهران عزیمت کرد.

    ابتدا در مدرسه قاجار و بعد در مدرسه سپهسالار حجره گرفت. در سال ۱۳۱۶ق، برای بهره‌مندی از محضر محمد کاشانی و جهان‌گیرخان قشقایی به اصفهان رفت و در مدرسه صدر بازار سکنی گزید.

    او نزد شیخ محمدتقی معروف به محمدتقی آقانجفی اصفهانی، فقیه نامدار حوزه علمیه اصفهان، سطوح عالی فقه و اصول را فراگرفت[۱].

    چندی بعد با میرزا سلیمان خان رکن‌الملک (نایب الحکومه اصفهان) آشنا شده و به‌وسیله او در حوزه علمیه راه یافت و به خواهش آنان در محلّه جلفا دعوت‌خانه‌ای جهت ارشاد و هدایت مسیحیان و جوابگویی از مبلغین آنها درست کرد و مذاکرات خود را با آنها تحت عنوان «مجلّة الإسلام» منتشر ساخت که مورد توجه تمام مسلمین واقع شده، از طرف مظفّرالدّین شاه لقب «داعی‌الاسلام» یافت. در این مدّت زبان‌های عبری و انگلیسی را نیز فراگرفت. در سال 1324ق به مکّه و از آنجا به هندوستان رفت و دو سال در بمبئی ساکن شد و مجلّه «دعوة الإسلام» را در آنجا منتشر ساخت. چون مقام علمی او مورد توجه قرار گرفت، او را به‌عنوان استاد دانشگاه دکن انتخاب کردند. در هند زبان‌های پهلوی و اوستا و سانسکریت را نیز فراگرفت[۲].

    وفات

    او سرانجام در ۲۶ آبان ۱۳۳۰ش در ۷۵ سالگی در حیدرآباد (دکن) درگذشت[۳].

    آثار

    1. فرهنگ نظام؛
    2. فرهنگ‌نویسی فارسی؛
    3. شعر و شاعری عرفی؛
    4. ترجمه «وندیداد» (بخش سوم اوستا)؛
    5. ترجمه کتاب نادرشاه، اثر م. دیوراند، خاور‌شناس انگلیسی؛ و...[۴].

    پانویس

    1. ر.ک: سرلک، رضا، ج17، ص3
    2. ر.ک: مهدوی، سید مصلح‌اا‌‌لدین، ج4، ص764
    3. ر.ک: همان
    4. ر.ک: اسماعیل‌نسب، عبدالحسین، ج23، ص476

    منابع مقاله

    1. مهدوی، سید مصلح‌ا‌‌لدین، «اعلام اصفهان»، ج4، سازمان فرهنگی - ‌تفریحی شهرداری اصفهان، ۱۳۹۱.
    2. سرلک، رضا، «دانشنامه جهان اسلام»، زیر نظر غلامعلی حداد عادل، ج17، تهران، بنیاد دائرةالمعارف اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۷۸
    3. اسماعیل‌نسب، عبدالحسین، «دائرةالمعارف بزرگ اسلامی»، زیر نظر کاظم موسوی بجنوردی، ج23، تهران، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۸


    وابسته‌ها