الرد علی من یقول القرآن مخلوق

    از ویکی‌نور
    الرد علی من یقول القرآن مخلوق
    الرد علی من یقول القرآن مخلوق
    پدیدآوراننجاد بغدادی، احمد بن سلمان (نويسنده) ادریس، رضا الله محمد (محقق)
    سال نشر13سده
    چاپ0
    موضوعقرآن‌ -- دفا‌عیه‌ ها‌ و ردیه‌ ها‌
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    BP ۸۹/۲/الف۲ج۴
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    الرد علی من يقول القرآن مخلوق، از آثار محدّث و فقیه حنبلی، ابوبکر احمد بن سلمان بن حسن بغدادی، مشهور به نَجّاد (253-348ق)، اثری روایی در مسئله خلق قرآن است و بر این نکته تأکید دارد که قرآن، مخلوق نیست. پژوهشگر معاصر، رضاالله محمد ادریس این کتاب را تحقیق و تصحیح کرده و برای آن مقدمه نوشته است.

    هدف و روش

    • ابوبکر احمد بن سلمان هیچ مقدمه‌ای برای این اثر ذکر نکرده است و در واقع، او فقط به نقل روایات پرداخته و اسنادش را نیز آورده، ولی خودش هیچ توضیحی بر آن نیفزوده است و در نتیجه، بسیاری از چگونگی‌های پیدایش و گزینش این مجموعه روایی، ناشناخته مانده است.
    • رضاالله محمد ادریس، با تأکید بر آنکه نویسنده در کتاب حاضر، روش محدثان را پیموده و همه احادیثی را آورده است که بر صفت کلام الهی دلالت دارد و نشان می‌دهد که او متکلم است و هرگاه و هرچه و هرگونه که بخواهد، سخن می‌گوید، افزوده است:
    1. از امتیازات این کتاب آن است که نَجّاد همه احادیث و آثار را با اسانید خودش آورده است....
    2. یکی از نقدهای وارد بر نویسنده، آن است که در این کتاب، «اسرائیلیات» را نیز نقل کرده است؛ درصورتی‌که هیچ نیازی به آن نیست[۱].

    ساختار و محتوا

    این اثر، تقسیم به فصل و مانند آن نشده است و هیچ سامان‌دهی ویژه‌ای در آن مشاهده نمی‌شود. نَجّاد تعداد 113 روایت را با اسنادش در موضوع مذکور، نقل کرده است[۲].

    نمونه مباحث

    • احمد از عبدالله بن احمد بن حنبل از محمد بن اسحاق صاغانی با سند نقل کرده است که نوح بن ابومریم گفت: «كيف كلّم اللهُ موسی؟ قال: مشافهةً»[۳]؛ یعنی: خدای متعال با موسی شفاهی سخن گفت.
    • احمد از عبدالله بن احمد نقل کرده است که محمد بن منصور از عفان از یزید بن ابراهیم از قتاده از عبدالله بن شقیق روایت کرده است که به ابوذر گفتم: اگر پیامبر(ص) را می‌دیدم می‌پرسیدم: آیا خدا را دیدی؟ ابوذر گفت: من دیدم و همین پرسش را پرسیدم. گفت: «قد رَأَيتُهُ»؛ بله من او را دیده‌ام[۴]. در نقل دیگری «رَأَيتُ نوراً» (نوری را دیدم) آمده است[۵].
    • احمد از عبدالله از ابوالحسن نقل کرده است که شنیدم سریج بن نعمان می‌گوید: به عبدالله بن نافع گفتم که در اطراف ما کسی است که می‌گوید: قرآن، مخلوق است. وقتی این سخن را شنید، آن را ناروا و خطایی بزرگ شمرد و آزرده و اندوهگین شد و چند بار آیه استرجاع («إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَيهِ رَاجِعُونَ» (بقره: 156)) را خواند. عبدالله بن نافع گفت: مالک گفته است: هرکسی که بگوید: «قرآن، مخلوق است»، زندانی می‌شود تا آشکارا توبه کند و مالک گفت: ایمان، قول و عمل است و زیاد و کم می‌شود و همچنین مالک گفته است: خدای عزّوجلّ در آسمان و علمش در هر مکان است و هیچ چیزی از علم او خالی نیست[۶].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه محقق، ص25
    2. ر.ک: متن کتاب، ص70
    3. ر.ک: همان، ص37
    4. ر.ک: همان، ص52
    5. ر.ک: همان، ص52، پاورقی 107
    6. ر.ک: همان، ص70-71

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها