ششتری، علی بن عبدالله

    از ویکی‌نور
    (تغییرمسیر از ابوالحسن ششتری)
    ششتری، علی بن عبدالله
    NUR44841.jpg
    نام کاملابوالحسن ششتری
    نام پدرعبدالله
    ولادت610ق
    محل تولدششتر از روستاهای پیرامون منطقه آش (چارچس کنونی) نزدیک به گوادیکس در استان غرناطه اسپانیا، اسپانیا
    رحلتصفر 668ق
    اطلاعات علمی
    اساتیدابن سراقه انصاری شاطبی
    ابن سبعین
    برخی آثارالرسالة الششترية
    المقاليد الوجودية في الدائرة الوهمية
    اللطائف الإیمانیة الملکوتیة و الحقائق الإحسانیة الجبروتیة في رسائل العارف بالله الشیخ أحمد بن عجیبة الحسني

    ابوالحسن ششتری (610-668ق)، فقیه، فیلسوف، شاعر و صوفی اندلسی قرن هفتم.

    ولادت

    ابوالحسن علی بن عبدالله نمیری ششتری، در ششتر از روستاهای پیرامون منطقه آش (چارچس کنونی) نزدیک به گوادیکس در استان غرناطه اسپانیا و احتمالا در 610 به دنیا آمد[۱].

    برخی منابع گفته‌اند که پدر ششتری، امیر بود؛ بنابراین شاید در خاندانی به دنیا آمده باشد که قدرت محلی داشتند.

    تحصیلات

    او فقه مالکی را در جوانی آموخته است، هرچند، از استادان ششتری در فقه اطلاعی نداریم. او مدتی شاگرد قاضی ابن سراقه انصاری شاطبی (متوفای 662ق) نیز بود و از او خرقه گرفت و با توجه به اینکه ابن سراقه به علم حدیث هم اشتغال داشت، شاید ششتری از او حدیث هم شنیده باشد. از دیگر اساتید ایشان ابن سبعین را می‌توان نام برد. درباره تصوف ششتری آگاهی‌های بیشتری داریم. او افزون‌بر خرقه‌ای که از ابن سراقه گرفت و به آن واسطه به طریقت سهروردیه پیوند یافت، در آغاز جوانی به ابومدین تلمسانی علاقه‌مند شد، اما در ملاقاتش با ابن سبعین در شهر بجایه در الجزایر، ابن سبعین تصمیم او را برای پیوستن به تلمسانی نپسندید و با گفتن جملاتی خودستایانه تصمیم ششتری را تغییر داد.

    ششتری بسیار سفر کرد، به‌ویژه به شهرهای شمال آفریقا، از جمله فاس در مراکش و قابس در تونس؛ هرچند شاید نام قابس صورت تحریف‌شده نام شهر فارس باشد. مدتی در مصر اقامت کرد و احتمالا در آنجا با طریقت شاذلیه آشنا شد[۲]. همچنین در 650ق در دمشق با نجم‌الدین بن اسرائیل (متوفای677ق) دیدار کرد و مدتی هم در غرناطه مقیم شد.

    وفات

    سرانجام ششتری در حین مسافرت و در روستای طینه در سرزمین مصر بیمار شد و وصیت کرد در نزدیک‌ترین شهر به آنجا، یعنی در دمیاط، دفن شود. صوفیان همراهش او را به دمیاط بردند و او در 17 صفر 668ق از دنیا رفت و در همان جا به خاک سپرده شد[۳].

    آثار

    1. دیوان أبي‌الحسن الششتري؛
    2. الرسالة البغدادية؛
    3. العروة الوثقی في بيان السنن؛
    4. إحصاء العلوم؛
    5. المقاليد الوجودية، درباره رمزهای صوفیانه؛
    6. الرسالة القدسية، در توحید عام و خاص؛
    7. الرسالة العلمية[۴].

    پانویس

    1. ر.ک: عدلونی ادریسی، محمد، ص11
    2. ر.ک: مروّجی، فرزاد، ص177
    3. ر.ک: همان، ص178
    4. ر.ک: همان

    منابع مقاله

    1. عدلونی ادریسی، محمد، مقدمه «ديوان أبي‌الحسن الششتري»، لبنان - بیروت، دارالثقافة، چاپ یکم، 2008م.
    2. مروّجی، فرزاد، «ششتری، ابوالحسن»، پایگاه مجلات تخصصی نور، دانشنامه جهان اسلام، جلد 27 (شرق‌شناسی - شهادت (1)) (‎3 صفحه، از 177 تا 179).


    وابسته‌ها