ابن ابی‌الفوارس، محمد بن احمد

محمد بن احمد ابن ابی‌فوارس (۳۳۸-۴۱۲ق)، مشهور به ابوالفتح، محدث، حافظ و محقق برجسته بغدادی در قرن چهارم و پنجم هجری بود. او از بزرگان علم حدیث و رجال به شمار می‌رفت و به دلیل حافظه قوی، امانت‌داری و صلاح شهرت یافت. ابن ابی‌الفوارس برای کسب حدیث به شهرهای بصره، فارس، خراسان و اصفهان سفر کرد و آثار متعددی از خود بر جای گذاشت. او در جامع الرصافه بغداد به املای حدیث می‌پرداخت و شاگردان برجسته‌ای چون خطیب بغدادی، ابوبکر بیهقی و ابوبکر برقانی را تربیت کرد. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به تعلیق علی التحری (که از شرح المؤید بالله انتزاع شده)، ذکر اسماء من اتفق علیه البخاری و مسلم و امالی اشاره کرد. وی سرانجام در بغداد درگذشت و در مقبره باب حرب در کنار قبر احمد بن حنبل به خاک سپرده شد.

ابن ابی‌الفوارس
NUR00000.jpg
نام کاملمحمد بن احمد بن محمد بن فارس بن سهل البغدادی
نام‌های دیگرابو الفتح
لقبابن ابی‌الفوارس
نام پدراحمد بن محمد بن فارس
ولادت۳۳۸ هجری قمری (۹۴۹ میلادی)
محل تولدبغداد
محل زندگیبغداد، بصره، فارس، خراسان، اصفهان
رحلت۴۱۲ هجری قمری (۱۰۲۱ میلادی)
مدفنمقبره باب حرب، بغداد (در کنار قبر احمد بن حنبل)
طول عمر۷۴ سال
خویشاوندانعلی بن احمد (برادر)
دیناسلام
مذهبشافعی
پیشهمحدث، حافظ، محقق، رحّال
اطلاعات علمی
علایق پژوهشیحدیث، رجال، قرائات
اساتید
  • ابوبکر نقاش
  • ابوبکر شافعی
  • ابوعلی بن صواف
  • احمد بن یوسف بن خلاد
  • احمد بن فضل بن خزیمه
  • جعفر بن محمد خلدی
  • دعلج بن احمد سجزی
  • ابوبکر نجّاد
  • ابوالحسن دارقطنی
شاگردان
  • خطیب بغدادی
  • ابوبکر برقانی
  • ابوسعد مالینی
  • ابوعلی بن بناء
  • ابوالحسین بن مهتدی بالله
  • ابوبکر بیهقی
برخی آثار
  • تعلیق علی التحری
  • ذکر اسماء من اتفق علیه البخاری و مسلم
  • امالی
  • تخریجات و انتخابات بر مشایخ

ولادت

محمد بن احمد بن محمد بن فارس بن سهل البغدادی، مشهور به ابن ابی‌الفوارس، در سحرگاه روز یکشنبه، هشتم ماه شوال سال ۳۳۸ هجری قمری (۹۴۹ میلادی) در بغداد به دنیا آمد.[۱][۲][۳][۴] کنیه او «ابو الفتح» بود و لقب «ابن ابی‌الفوارس» به دلیل کنیه جدش «سهل» که «ابو الفوارس» نام داشت، به او نسبت داده شده است.[۲][۵]

تحصیلات

ابن ابی‌الفوارس تحصیلات خود را در بغداد آغاز کرد و نخستین استماع حدیث او در سال ۳۴۶ هجری قمری (در هشت سالگی) از ابوبکر نجّاد بود.[۱][۳][۵][۶] او سپس برای کسب دانش بیشتر به شهرهای مختلفی از جمله بصره، بلاد فارس، خراسان و اصفهان سفر کرد و از محضر علمای بزرگی بهره برد.[۱][۲][۶][۴]

اساتید برجسته او عبارتند از:

- ابوبکر محمد بن حسن نقاش (مفسر مشهور)[۲]

- ابوبکر شافعی[۲][۳]

- ابوعلی بن صواف[۲][۳]

- احمد بن یوسف بن خلاد[۲]

- احمد بن فضل بن خزیمه[۳]

- جعفر بن محمد خلدی

- دعلج بن احمد سجزی[۳]

- ابوبکر نجّاد (اولین استاد او)[۵][۶]

- ابوالحسن دارقطنی[۲]

همچنین علم قرائات را از حسین بن احمد هروی فرا گرفت.[۶]

فعالیت‌ها

فعالیت‌های علمی و فرهنگی ابن ابی‌الفوارس را می‌توان در چند حوزه اصلی دسته‌بندی کرد:

تدریس و املای حدیث: او در مسجد جامع الرصافه که در جانب شرقی بغداد قرار داشت، به املای حدیث می‌پرداخت و مجالس درس او مورد استقبال گسترده قرار می‌گرفت.[۱][۲][۳][۷]

تألیف و تصنیف: ابن ابی‌الفوارس آثار متعددی در زمینه حدیث و رجال تألیف کرد. خطیب بغدادی درباره او می‌گوید: «او دارای حافظه، معرفت، امانت و ثقه بود و به صلاح شهرت داشت و مردم از انتخاب‌ها و تخریج‌های او بر مشایخ استفاده می‌کردند.»[۲][۷][۴]

پرورش شاگردان: حلقه درسی او شاگردان برجسته‌ای را پرورش داد که از جمله آن‌ها می‌توان به افراد زیر اشاره کرد: - خطیب بغدادی (که از او حدیث شنید و بر او قرائت کرد)[۲][۳]

- ابوبکر برقانی[۲][۳]

- ابوسعد مالینی[۲][۳]

- ابوعلی بن بناء[۳]

- ابوالحسین بن مهتدی بالله[۳]

- ابوبکر بیهقی (که در بغداد از او حدیث شنید و او را با حافظه‌ای قوی توصیف کرد)[۶]

وفات

ابن ابی‌الفوارس در روز چهارشنبه، شانزدهم ماه ذی‌القعده سال ۴۱۲ هجری قمری (۱۰۲۱ میلادی) در بغداد درگذشت و روز بعد (پنجشنبه) در مقبره باب حرب به خاک سپرده شد.[۲][۷][۳][۱] قبر او در کنار قبر احمد بن حنبل قرار دارد و تنها قبور سه تن از خاندان تمیم بین آن‌ها فاصله انداخته است.[۲][۵]

آثار

ابن ابی‌الفوارس صاحب تألیفات متعددی بوده است. برخی از آثاری که در منابع به آنها اشاره شده عبارتند از:

- تعلیق علی التحری: این کتاب از شرح التحری برای المؤید بالله انتزاع شده است. نسخه مصوّری از جلد اول آن در ۵۹۴ صفحه، با خط قدیمی، در کتابخانه سید محمد بن عبدالعظیم هادی موجود است.[۱][۷]

- ذکر اسماء من اتفق علیه البخاری و مسلم: این کتاب در زمینه حدیث تألیف شده است.[۶][۴]

- امالی: خطیب بغدادی بخشی از امالی او را شنیده و نقل کرده است.[۲][۳][۷]

- تخریجات و انتخابات: او بر مشایخ بسیاری انتخاب و تخریج داشته است که مورد استفاده محدثان قرار می‌گرفت.[۲][۷][۱]

پانويس

منابع مقاله

وابسته‌ها