عباس، فضل حسن

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    NUR01965.jpg
    نام عباس، فضل حسن
    نام‎های دیگر ف‍ض‍ل‌ ح‍س‍ن‌ ع‍ب‍اس‌

    ح‍س‍ن‌ ع‍ب‍اس‌، ف‍ض‍ل‌

    نام پدر
    متولد 1932م
    محل تولد صفوریه فلسطین
    رحلت 6 ربیع 1432 برابر با 9 فوریه 2011م
    اساتید یوسف عبدالرزاق

    محمد عبدالله دراز

    محمد یوسف موسى

    محمود غنیمی

    برخی آثار المفسرون مدارسهم و مناهجهم

    إتقان البرهان في علوم القرآن

    محاضرات في علوم القرآن (حسن عباس)

    اشاره السبق

    إعجاز القرآن الكريم

    قضايا قرآنية في الموسوعة البريطانية (نقد مطاعن و رد شبهات)

    کد مؤلف AUTHORCODE01965AUTHORCODE

    فضل حسن عباس (1932-2001م)، از برجسته‌ترین و بارزترین علمای اردن و متخصص در تفسیر، لغت و بلاغت.

    ولادت

    ایشان در سال 1932م، در صفوریه فلسطین زاده شد.

    تحصیلات

    حدود ده‌ساله بود که قرآن را در زادگاهش حفظ نمود. پس ‌از آن فقه شافعی، عقاید و ادبیات را آموخت و به عکا رفت و در مدرسه احمدیه در مسجد جزار مشغول درس شد. او برای ادامه تحصیل در سال 1948 به مصر رفت و سپس در دانشکده اصول دین الازهر مشغول به تحصیل گردید و در سال 1952 از آنجا فارغ‌التحصیل گشت. ایشان در سال 1972ق، مدرک دکترایش را گرفت.

    اساتید

    1. یوسف عبدالرزاق؛
    2. محمد عبدالله دراز؛
    3. محمد یوسف موسى؛
    4. محمود غنیمی؛
    5. محمد اودن؛
    6. ابراهیم زیدان؛
    7. محمد بیصار؛
    8. عبدالحلیم محمود؛
    9. محمد عبدالله ماضی.

    شاگردان

    1. مصطفى مشنی؛
    2. سلیمان دقور؛
    3. علی علان؛
    4. منصور ابوزینه؛
    5. عبدالناصر ابوالبصل؛
    6. محمد الحاج؛
    7. جمال ابوحسان؛
    8. محمد احمد خطیب؛
    9. جهاد نصیرات؛
    10. راجح الکردی؛
    11. احمد نوفل؛
    12. نداء زقزوق؛
    13. علی هانی؛
    14. محمد الجمل.

    مشاغل و مناصب

    شیخ فضل تا سال 1953م، در مصر ماند، تا اینکه پدرش در لبنان از دنیا رفت؛ بنابراین او به لبنان رفت و تا یک سال در آنجا ماند. مدتی بعد به صیدا رفت و تا سال 1956م، در اداره اوقاف آن شهر مشغول به‌کار شد. سپس شیخ فضل تا سال 1965 با مفتی آنجا محمد امین حسینی همکاری نمود.

    ایشان در سال 1965م، به اردن مهاجرت نمود و در سال 1966، به دانشکده «الشريعة» ملحق شد و در آنجا تفسیر، حدیث، خداشناسی، لغت عربی و قرائت قرآن تدریس نمود.

    وی در خلال سال‌های 1975 تا 1978 به امارات رفت و سپس به اردن بازگشت و در دانشکده «الشریعة» دانشگاه اردن مشغول به تدریس شد و نیز منصب ریاست گروه اصول‌ الدین آنجا را برعهده گرفت و تا پایان عمر در اردن ماند و دروس مختلفی را تدریس نمود.

    وفات

    شیخ فضل عباس در 6 ربیع 1432 برابر با 9 فوریه 2011م، از دنیا رفت.

    آثار

    علوم قرآنی

    1. إعجاز القرآن الكريم؛
    2. القصص القرآني، إيحاؤه ونفحاته؛
    3. قصص القرآن الكريم، صدق حدث وسمو هدف؛
    4. لطائف المنان وروائع البيان في دعوى الزيادة في القرآن؛
    5. قضايا قرآنية في الموسوعة البريطانية، نقض مطاعن ورد شبهات؛
    6. إتقان البرهان في علوم القرآن؛
    7. إتجاهات التفسير ومناهج المفسرين في العصر الحديث؛
    8. الدكتورة بنت‌الشاطئ والبيان القرآني؛
    9. الكلمة القرآنية وأثرها في الدراسات اللغوية؛
    10. بيان إعجاز القرآن للخطابي، تحليل ومقارنة ونقد؛
    11. قضية الزوائد في كتاب الله؛
    12. قضية التكرار في كتاب الله؛
    13. شبهات حول نشأة التفسير؛
    14. شبهات حول القراءات القرآنية؛
    15. النكت في إعجاز القرآن للرماني، تحليل ومقارنة ونقد؛
    16. مفردات القرآن الكريم مظهر من مظاهر إعجازه.

    علوم بلاغی

    1. البلاغة فنونها وأفنانها؛
    2. أساليب البيان؛
    3. القراءات القرآنية من الوجهة البلاغية.

    فقه

    1. فقهنا بين التوسط والتسلط؛
    2. أنوار المشكاة في أحكام الزكاة؛
    3. التوضيح في صلاتي التراويح والتسابيح؛
    4. البيان والإتحاف في أحكام الصيام والاعتكاف؛
    5. المنهاج، نفحات من الإسراء والمعراج؛
    6. خماسيات مختارة في تهذيب النفس الأمارة[۱].

    پانویس

    1. ر.ک: ویکی‌پدیای عربی

    منابع مقاله

    ویکی‌پدیای عربی، 29 اردیبهشت 1400

    وابسته‌ها