کتاب البيع (میلانی - جديد): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ميلاني، محمدهادي' به 'میلانی، سید محمدهادی'
جز (Hbaghizadeh@noornet.net صفحهٔ البيع را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به کتاب البيع (میلانی - جديد) منتقل کرد)
جز (جایگزینی متن - 'ميلاني، محمدهادي' به 'میلانی، سید محمدهادی')
 
خط ۴: خط ۴:
| عنوان‌های دیگر =کتاب البيع / ميلاني - جديد
| عنوان‌های دیگر =کتاب البيع / ميلاني - جديد
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[ميلاني، محمدهادي]] (نويسنده)
[[میلانی، سید محمدهادی]] (نويسنده)


[[حسینی میلانی، علی]] (شارح)
[[حسینی میلانی، علی]] (شارح)
خط ۳۰: خط ۳۰:
| شابک =
| شابک =
| تعداد جلد =4
| تعداد جلد =4
| کتابخانۀ دیجیتال نور =17875
| کتابخانۀ دیجیتال نور =12353
| کتابخوان همراه نور =12353
| کتابخوان همراه نور =12353
| کد پدیدآور =00193
| کد پدیدآور =00193
خط ۳۷: خط ۳۷:
}}  
}}  


'''البيع'''، تقریرات درس خارج فقه [[ميلاني، محمدهادي|آیت‌الله سید محمدهادی حسینی میلانی]] (متوفی 1395ق) به قلم [[حسینی میلانی، علی|سید علی حسینی میلانی]] (معاصر) است. این اثر تقریر و شرح عربی بر کتاب «البیع» [[المكاسب المحرمة|مکاسب محرمه]] [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ مرتضی انصاری]] (متوفی 1243ش) است.
'''البيع'''، تقریرات درس خارج فقه [[میلانی، سید محمدهادی|آیت‌الله سید محمدهادی حسینی میلانی]] (متوفی 1395ق) به قلم [[حسینی میلانی، علی|سید علی حسینی میلانی]] (معاصر) است. این اثر تقریر و شرح عربی بر کتاب «البیع» [[المكاسب المحرمة|مکاسب محرمه]] [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ مرتضی انصاری]] (متوفی 1243ش) است.


مقرر اثر در مقدمه‌اش بر کتاب، مکاسب محرمه را محور مباحث عالی در فقه معاملات از سوی فقهای بزرگ دانسته است که شروح و تعالیق کوچک و بزرگی درباره آن نوشته شده است. سپس اشاره کرده که جدش [[ميلاني، محمدهادي|سید محمدهادی میلانی]] این مباحث را در نجف اشرف از [[نائینی، محمدحسین|میرزا محمدحسین نائینی]] (متوفی 1355ق) و [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] (متوفی 1361ق) فرا گرفت. سپس این مباحث را به ترتیب در نجف اشرف تدریس کرد و جماعتی از فضلای حوزه علمیه در درس وی حاضر می‌شدند که بعدها خود از مراجع بزرگ و مشاهیر علما و اساتید عالی‌رتبه شدند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/5 ر.ک: مقدمه، ج1، ص6-5]</ref>.
مقرر اثر در مقدمه‌اش بر کتاب، مکاسب محرمه را محور مباحث عالی در فقه معاملات از سوی فقهای بزرگ دانسته است که شروح و تعالیق کوچک و بزرگی درباره آن نوشته شده است. سپس اشاره کرده که جدش [[میلانی، سید محمدهادی|سید محمدهادی میلانی]] این مباحث را در نجف اشرف از [[نائینی، محمدحسین|میرزا محمدحسین نائینی]] (متوفی 1355ق) و [[اصفهانی، محمدحسین|شیخ محمدحسین اصفهانی]] (متوفی 1361ق) فرا گرفت. سپس این مباحث را به ترتیب در نجف اشرف تدریس کرد و جماعتی از فضلای حوزه علمیه در درس وی حاضر می‌شدند که بعدها خود از مراجع بزرگ و مشاهیر علما و اساتید عالی‌رتبه شدند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/5 ر.ک: مقدمه، ج1، ص6-5]</ref>.


در ادامه مقدمه به مرجعیت و برخی جنبه‌های علمی و معنوی شخصیت [[ميلاني، محمدهادي|سید محمدهادی میلانی]] اشاره شده و برای مطالعه بیشتر به کتاب «علم و جهاد» سید محمدعلی میلانی ارجاع شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/6 ر.ک: همان، ص9-6]</ref>.
در ادامه مقدمه به مرجعیت و برخی جنبه‌های علمی و معنوی شخصیت [[میلانی، سید محمدهادی|سید محمدهادی میلانی]] اشاره شده و برای مطالعه بیشتر به کتاب «علم و جهاد» سید محمدعلی میلانی ارجاع شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/6 ر.ک: همان، ص9-6]</ref>.


آیت‌الله میلانی کتب اجاره، صلاة، زکات، خمس را بر مبنای شرائع الاسلام محقق حلی در حوزه علمیه مشهد مقدس تدریس کرد و پس‌ازآن کتاب بیع را طبق کتاب [[المكاسب المحرمة|مکاسب]] [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ انصاری]] تدریس نمود و البته به پایان نرسید<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/10 ر.ک: همان، ص 10]</ref>.
آیت‌الله میلانی کتب اجاره، صلاة، زکات، خمس را بر مبنای شرائع الاسلام محقق حلی در حوزه علمیه مشهد مقدس تدریس کرد و پس‌ازآن کتاب بیع را طبق کتاب [[المكاسب المحرمة|مکاسب]] [[انصاری، مرتضی بن محمدامین|شیخ انصاری]] تدریس نمود و البته به پایان نرسید<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/10 ر.ک: همان، ص 10]</ref>.


شیوه او در شرح عبارات بدین‌صورت است که ابتدا عبارت شیخ را با ادب فراوان و تواضع زیبایی نسبت به جایگاه علمی شیخ شرح و تقریر کرده است. به اعتقاد محقق کتاب ممکن است این ادب و احترام برای توجیه کلام خود و حمل عبارت برخلاف ظاهر آن است، چراکه می‌گوید: مقتضای مقام شیخ آن است که مرادش این‌چنین باشد اگرچه ظاهر عبارتش این‌گونه نباشد. سپس سخنان علما را حول کلام شیخ و دیگران به بحث و نقد کشیده است. هرگاه اشکالی بر شیخ یا یکی دیگر از فقها دارد می‌گوید: «این سهوی از قلم اوست» یا «کمک به او ممکن نیست»... بلکه گاهی نیز می‌بینیم که سخنی را رد می‌کند بدون این‌که به نام گوینده‌اش اشاره کند تا مقام و جایگاه گوینده حفظ شود. از جمله فقهایی متأخر از شیخ که [[ميلاني، محمدهادي|سید محمدهادی میلانی]] متذکر نظرات آن‌ها شده است: محمدکاظم خراسانی با عبارت «مرحوم آخوند»، سید محمدکاظم یزدی با عبارت «مرحوم سید»، [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی]] با تعبیر «شیخنا الاستاد»<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/10 ر.ک: همان، ص 11-10]</ref>.
شیوه او در شرح عبارات بدین‌صورت است که ابتدا عبارت شیخ را با ادب فراوان و تواضع زیبایی نسبت به جایگاه علمی شیخ شرح و تقریر کرده است. به اعتقاد محقق کتاب ممکن است این ادب و احترام برای توجیه کلام خود و حمل عبارت برخلاف ظاهر آن است، چراکه می‌گوید: مقتضای مقام شیخ آن است که مرادش این‌چنین باشد اگرچه ظاهر عبارتش این‌گونه نباشد. سپس سخنان علما را حول کلام شیخ و دیگران به بحث و نقد کشیده است. هرگاه اشکالی بر شیخ یا یکی دیگر از فقها دارد می‌گوید: «این سهوی از قلم اوست» یا «کمک به او ممکن نیست»... بلکه گاهی نیز می‌بینیم که سخنی را رد می‌کند بدون این‌که به نام گوینده‌اش اشاره کند تا مقام و جایگاه گوینده حفظ شود. از جمله فقهایی متأخر از شیخ که [[میلانی، سید محمدهادی|سید محمدهادی میلانی]] متذکر نظرات آن‌ها شده است: محمدکاظم خراسانی با عبارت «مرحوم آخوند»، سید محمدکاظم یزدی با عبارت «مرحوم سید»، [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی]] با تعبیر «شیخنا الاستاد»<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/10 ر.ک: همان، ص 11-10]</ref>.


ظاهر کلامش گاه به هنگام ذکر دیدگاه استادش به‌گونه مباشر و بی‌واسطه است مانند این‌که می‌گوید: «استاد ما می‌‎گوید... و ما بر او اشکال می‌کنیم»؛ که دلالت بر تسلطش بر مباحث اساتیدش کرد. او بسیار اساتیدش به‌ویژه شیخ [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی]] را گرامی می‌دارد؛ او به گفته‌های ایشان بسیار اعتماد کرده و به حاشیه‌اش بر مکاسب مراجعه می‌کند...<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/11 ر.ک: همان، ص11]</ref>.
ظاهر کلامش گاه به هنگام ذکر دیدگاه استادش به‌گونه مباشر و بی‌واسطه است مانند این‌که می‌گوید: «استاد ما می‌‎گوید... و ما بر او اشکال می‌کنیم»؛ که دلالت بر تسلطش بر مباحث اساتیدش کرد. او بسیار اساتیدش به‌ویژه شیخ [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی]] را گرامی می‌دارد؛ او به گفته‌های ایشان بسیار اعتماد کرده و به حاشیه‌اش بر مکاسب مراجعه می‌کند...<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/17875/1/11 ر.ک: همان، ص11]</ref>.
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش