نیایش در عرفات

نیایش در عرفات تألیف لطف‌الله صافی گلپایگانی، درباره دعای امام حسین(ع) در روز عرفه، کتاب‌های بسیاری نوشته شده است. اثر حاضر یکی از مھمترین کتاب‌هایی است که در شرح این دعای شریف به رشتۀ تحریر درآمده است.

نيايش در عرفات، شرحي بر دعاي عرفه
نیایش در عرفات
پدیدآورانصافی گلپایگانی، لطف‌الله (نویسنده)
ناشردفتر تنظيم و نشر آثار حضرت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني
مکان نشرايران - قم
سال نشر1389ش.
چاپيکم
شابک978-600-5105-35-3
موضوعدعاي روز عرفه - نقد و تفسير دعاها
زبانفارسی
کد کنگره
‏‎‏/‎‏ع‎‏402‎‏ ‎‏ص‎‏2 / 270 BP

مؤلف بس از مقدمه‌اى كوتاه درباره فضيلت دعا و نيايش، به شرح جمله‌های دعای عرفه پرداخته و با استناد به آیات و روایات بسیاری، اسرار این دعای شریف گشوده شده و مفاهیم آن تبيین شده‌است.

از ادبیات فارسی و عربی بسیاری نیز به عنوان شاهد مثال بهرەگرفته شده که تعدادی از آنها سرودۀ مؤلف است[۱]

در آغاز بخش نخست که متضمن بیش از بیست فراز توحیدی و آموزنده درباره شناخت خدای متعال است، اشاره مختصری به جهان‌بینی اسلامی شده است. وحی و پیام‌های آسمانی و الهی، امامت و رهبری بعد از پیامبر(ص) و عقیده باطل مجسمه، از عناوین مطرح‌شده در این بخش می‌باشد[۲].

بخش دوم که بخش بزرگی از دعاست، متضمن معانی بزرگ توحیدی، تربیتی و اخلاقی است که باید در آن بسیار دقت کرد. درعین‌حال، این بخش به مسائل مهمی از علوم متعدد مثل تشریح، معرفة الأعضاء، فوائد الأعضاء، زیست‌شناسی، روان‌شناسی، جنین‌شناسی و... نیز اشاره دارد. در این بخش از نعمت رسالت‌های انبیا و نعمت درک و فهم دعوت آنها و عمل به آنچه موجب رضای اوست نیز سخن به میان آمده است[۳].

در بخش سوم، به موضوع بصیرت در دین، پرداخته شده است[۴] و در بخش چهارم، ترس از غضب خداوند و تربیت‌های ربوبی نسبت به بندگان، یادآوری شده است[۵].

حرم رحمت، زبان حال بندگان، سلامت دین و صفات فعلیه و جمالیه خداوند، عناوین بخش‌های پنجم تا هشتم می‌باشد.

در بخش نهم، مباحث مهم اخلاقی و اعتقادی مطرح شده است. در ابتدای این بخش از دعا، سخن درباره این است که خدا ما را پاک کند، تسدید و استقامت عطا فرماید و تضرع ما را قبول فرماید. نویسنده، معتقد است مقصود دعاکننده از اینکه از خدا طلب توفیق، تسدید، پاک شدن و امثال این امور را می‌نماید، این نیست که به دعا اکتفا کند و خودش در تحصیل این امور، تلاش و کوشش ننماید، بلکه مقصود این است که با جلب عنایات الهیه، به تلاش و سعی خود ادامه دهد[۶].

در آخرین بخش، به نقش گریه و زاری در حال دعا در خودسازی، اشاره شده است[۷].

پانویس

  1. باقریان موحد، سید رضا، ص302-303
  2. ر.ک: متن کتاب، ص39-69
  3. ر.ک: همان، ص77-78
  4. ر.ک: همان، ص85
  5. ر.ک: همان، ص161
  6. ر.ک: همان، ص277
  7. ر.ک: همان، ص309

منابع مقاله

  1. باقریان موحد، سید رضا، کتاب‌شناسی نیایش، بوستان کتاب، قم، چاپ سوم، 1387ش
  2. مقدمه و متن کتاب.

وابسته‌ها