نابغه شیبانی، عبدالله بن مخارق: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۸۴: خط ۸۴:


    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:زندگی‌نامه]]
    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 اسفند 1402]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اسفند 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ اسفند 1402 توسط سید محمد رضا موسوی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اسفند 1402 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ اسفند 1402 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۳

    نابغه شیبانی، عبدالله بن مخارق
    NUR34296.jpg
    نام کاملعبدالله بن مخارق بن سلیم شیبانی
    نام پدرمخارق
    ولادت35ق
    محل تولدعراق
    رحلت126ق
    پیشهشاعر بزرگ عصر اموی
    اطلاعات علمی
    برخی آثارديوان النابغة الشيباني

    عبدالله بن مخارق بن سلیم شیبانی (35-126ق)، معروف به نابغه شیبانی، شاعر بزرگ عصر اموی که دیوانش پس از یک دوره طولانی فراموشی تحقیق و منتشر شد. اشعار غزلی و حکمی او از دیگر اشعارش مشهورتر است.

    زادروز و زادگاه

    عبدالله بن مخارق شیبانی، در سال 35ق، متولد شده است. او از شاعران عراق است.

    لقب

    وی ازآنجاکه بزرگ‌ترین شاعری است که در قبیله «شیبان» ظهور کرده و چون بر شاعران معاصرش برتری یافته، بر او لقب «نابغه» اطلاق شده است.

    هنر شاعری نابغه

    اشعار نابغه شیبانی را بسیاری از راویان زمانش نقل کرده‌اند که حماد الروایه، ابوعمر شیبانی، حماد بن اسحاق و ابن ابی‌ازهر از آن جمله‌اند. شیبانی فراوان به شام برای مدح خلفای اموی و گرفتن صله سفر می‌کرد. او عبدالملک بن مروان و حاکمان پس از او را مدح کرد.

    در مصادر چنین آمده که نابغه شیبانی تا سن پنجاه‌سالگی شعر نگفته است؛ یا اینکه تا این سن مشهور به شاعری نبوده است. نابغه در یکی از قصایدش اسامی زنانی را ذکر می‌کند که به آنها تعلق خاطر دارد. او ملاقات با حبیبه‌اش سلمی را توصیف می‌کند.

    لقد واصلت سلمی في ليال و أيام و عيش غير عش

    .

    همچنین در شعرش از سفر به شهر «بعلبک» سخن می‌گوید و شوقش از دیدن زنی به نام «امیمه» را متذکر می‌شود. بااین‌وجود حکمت‌های فراوانی را می‌توان در شعر نابغه شیبانی دید. او معتقد است که زمانه انسان را تغییر می‌دهد، لکن زمانه تغییر نمی‌کند؛ چراکه هیچ‌کس نمی‌تواند زمان را متوقف کند یا خط سیرش را تغییر دهد.

    ما يطلب الدهر تدركه مخالبه و الدهر بالوتر ناج غير مطلوب

    .

    قصاید شاعر در حکمت و موعظه در مرحله پایانی از حیاتش سروده شده است؛ زیرا او عمری طولانی بیش از نود سال کرده است[۱]‏.

    آثار

    ديوان النابغة الشيباني.

    پانویس

    1. ر.ک: عونی، نزار، ص279-283

    منابع مقاله

    عونی، نزار، «النابغة الشيباني... حياته و شعره»، المعرفة، صفر 1432، العدد 569، ص279 تا 284.

    وابسته‌ها