نابغه ذبیانی، زیاد بن معاویه: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
    خط ۲۳: خط ۲۳:
    | دین =
    | دین =
    | مذهب =
    | مذهب =
    | پیشه =
    | پیشه =شاعری و سخنوری
    | منصب =
    | منصب =
    | پس از =
    | پس از =
    خط ۴۲: خط ۴۲:
    | کد مؤلف = AUTHORCODE34295AUTHORCODE
    | کد مؤلف = AUTHORCODE34295AUTHORCODE
    }}
    }}
    '''زیاد بن معاویة بن ضباب'''، مشهور به نابغه ذبیانی (؟ -18ق/604م)، از بزرگ‌ترین شعرا و سخنوران عرب در عهد جاهلیت و داور سروده‌های عرب در بازار عکاظ بوده است. اشعار او توسط اصعمی در قرن نهم گردآوری و با نام دیوان نابغه ذبیانی منتشر شد.
    '''زیاد بن معاویة بن ضباب'''، مشهور به نابغه ذبیانی (؟ -18ق/604م)، از بزرگ‌ترین شعرا و سخنوران عرب در عهد جاهلیت و داور سروده‌های عرب در بازار عکاظ بوده است. اشعار او توسط [[اصمعی، عبدالملک بن قریب|اصعمی]] در قرن نهم گردآوری و با نام دیوان نابغه ذبیانی منتشر شد.


    ==نام و لقب==
    ==نام و لقب==
    تاریخ از ذکر میلاد این شاعر غفلت کرده است. او ملقب و مشهور به نابغه بوده است. تعداد زیادی از شعرا چون نابغه شیبانی، نابغه غنوی و نابغه عَدوانی به این لقب ملقب بوده‌اند و تعلیل صحیح برای این القاب، علو و ظهور و شهرت بدون سابقه وراثت بوده است.
    تاریخ از ذکر میلاد این شاعر غفلت کرده است. او ملقب و مشهور به نابغه بوده است. تعداد زیادی از شعرا چون [[نابغه شیبانی، عبدالله بن مخارق|نابغه شیبانی]]، [[نابغه غنوی]] و [[نابغه عدوانی|نابغه عَدوانی]] به این لقب ملقب بوده‌اند و تعلیل صحیح برای این القاب، علو و ظهور و شهرت بدون سابقه وراثت بوده است.


    ==جایگاه ادبی==
    ==جایگاه ادبی==
    خط ۵۴: خط ۵۴:
    معاویة بن بکر باهلی می‌گوید: به حماد راویه گفتم: چرا نابغه بر دیگر شعرا پیشی گرفت؟ گفت: چراکه تو با یک بیت از شعرش، یا به نصف بیت یا ربع بیت، به دقت کامل و بلاغت تصویر و سهولت لفظ و شیرینی اسلوبش پی خواهی برد؛ مانند این کلامش:
    معاویة بن بکر باهلی می‌گوید: به حماد راویه گفتم: چرا نابغه بر دیگر شعرا پیشی گرفت؟ گفت: چراکه تو با یک بیت از شعرش، یا به نصف بیت یا ربع بیت، به دقت کامل و بلاغت تصویر و سهولت لفظ و شیرینی اسلوبش پی خواهی برد؛ مانند این کلامش:
    {{شعر}}
    {{شعر}}
    * {{ب|''حلفت فلم أترك لنفسك ريبةٌ ''|2='' و ليس وراء الله للمرء مذهبُ''}}
    * {{ب|''حلفت فلم أترك لنفسك ريبةٌ ''|2='' و ليس وراء الله للمرء مذهبُ''<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>}}
    {{پایان شعر}}<ref>ر.ک: همان، ص15</ref>.
    {{پایان شعر}}
    ==وفات==
    ==وفات==
    دوری شاعر از دیارش به طول نینجامید و با موت منذر به میان قومش بازگشت و اواخر عمرش را در بین خاندانش سپری کرد و در حدود سال 18ق، درگذشت.
    دوری شاعر از دیارش به طول نینجامید و با موت منذر به میان قومش بازگشت و اواخر عمرش را در بین خاندانش سپری کرد و در حدود سال 18ق، درگذشت.

    نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۴

    نابغه ذبیانی، زیاد بن معاویه
    NUR34295.jpg
    لقبنابغه
    نام پدرمعاویه
    رحلتحدود 18ق/604م
    پیشهشاعری و سخنوری
    اطلاعات علمی
    علایق پژوهشیمدح، وصف، سیاست و اعتذار
    برخی آثارديوان النابغة الذبياني

    زیاد بن معاویة بن ضباب، مشهور به نابغه ذبیانی (؟ -18ق/604م)، از بزرگ‌ترین شعرا و سخنوران عرب در عهد جاهلیت و داور سروده‌های عرب در بازار عکاظ بوده است. اشعار او توسط اصعمی در قرن نهم گردآوری و با نام دیوان نابغه ذبیانی منتشر شد.

    نام و لقب

    تاریخ از ذکر میلاد این شاعر غفلت کرده است. او ملقب و مشهور به نابغه بوده است. تعداد زیادی از شعرا چون نابغه شیبانی، نابغه غنوی و نابغه عَدوانی به این لقب ملقب بوده‌اند و تعلیل صحیح برای این القاب، علو و ظهور و شهرت بدون سابقه وراثت بوده است.

    جایگاه ادبی

    ذبیانی مورد توجه ابوقابوس نعمان بن منذر حاکم حیره عراق بود و عطایای نعمان به نابغه حسادت دیگر شعرا را برانگیخت. شهرت ادبی و جایگاه اجتماعی او جزیرةالعرب را فراگرفت و تهدید و اذیت را از قومش دفع کرد.

    زندگی نابغه تنها در دربار مناذره و عطایای ایشان نگذشت، بلکه با تیرگی روابطش با نعمان بن منذر به دربار غسانیان در شام رفت و در ذیل حمایت عمرو بن حارث اصغر قرار گرفت. او در اثنای فرود آمدن نزد غساسنه، با سرودن قصایدی نعمان بن منذر را مدح کرد و از او عذرخواهی نمود. این قصاید که اعتذاریات نامیده شده، از زیباترین اشعار نابغه است[۱].‏

    معاویة بن بکر باهلی می‌گوید: به حماد راویه گفتم: چرا نابغه بر دیگر شعرا پیشی گرفت؟ گفت: چراکه تو با یک بیت از شعرش، یا به نصف بیت یا ربع بیت، به دقت کامل و بلاغت تصویر و سهولت لفظ و شیرینی اسلوبش پی خواهی برد؛ مانند این کلامش:

    حلفت فلم أترك لنفسك ريبةٌ و ليس وراء الله للمرء مذهبُ[۲]

    وفات

    دوری شاعر از دیارش به طول نینجامید و با موت منذر به میان قومش بازگشت و اواخر عمرش را در بین خاندانش سپری کرد و در حدود سال 18ق، درگذشت.

    آثار

    آثار نابغه که در دیوانش گردآوری شده پیرامون مدح، وصف، سیاست و اعتذار است. این دیوان را اصعمی در قرن نهم میلادی گردآوری کرد و دیرنبورگ در قرن نوزدهم میلادی آن را به فرانسوی ترجمه نمود[۳]‏.

    پانویس

    1. ر.ک: نصرالحتی، حنا، ص11-13
    2. ر.ک: همان، ص15
    3. ر.ک: همان، ص13

    منابع مقاله

    1. نصرالحتی، حنا، مقدمه «ديوان النابغة الذبياني»، بیروت، دارالكتاب العربي، الطبعة الأولی، 1411ق/1991م.


    وابسته‌ها