موعود عرفان: امام زمان(عج) از دیدگاه عرفان: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۱۸
جز
جایگزینی متن - 'مهدويت' به 'مهدویت'
جز (جایگزینی متن - '== گزارش محتوا == ' به '== گزارش محتوا == ')
جز (جایگزینی متن - 'مهدويت' به 'مهدویت')
خط ۲۹: خط ۲۹:
}}
}}


'''موعود عرفان، امام زمان(عج) از ديدگاه عرفان'''، اثر حسن على‌پور وحيد، موضوع مهدويت را از منظر عرفان و تجليات الهى مورد شرح و پژوهش قرار داده است.
'''موعود عرفان، امام زمان(عج) از ديدگاه عرفان'''، اثر حسن على‌پور وحيد، موضوع مهدویت را از منظر عرفان و تجليات الهى مورد شرح و پژوهش قرار داده است.


كتاب به زبان فارسى و در سال 1384ش نوشته شده است.
كتاب به زبان فارسى و در سال 1384ش نوشته شده است.


آنچه باعث اهميت كتاب شده است، پرداختن به مباحث مربوط به مهدويت و امام زمان(عج) از ديدگاهى نو و بديع مى‌باشد.
آنچه باعث اهميت كتاب شده است، پرداختن به مباحث مربوط به مهدویت و امام زمان(عج) از ديدگاهى نو و بديع مى‌باشد.


== ساختار ==
== ساختار ==
خط ۴۵: خط ۴۵:


== گزارش محتوا ==
== گزارش محتوا ==
نگارنده در مقدمه، بر ضرورت مهدويت‌پژوهى و موعودشناسى تأكيد ورزيده و معتقد است انديشه‌ى مهدويت از شورانگيزترين و شگفت‌انگيزترين آموزه‌هاى اديان به شمار مى‌رود.
نگارنده در مقدمه، بر ضرورت مهدویت‌پژوهى و موعودشناسى تأكيد ورزيده و معتقد است انديشه‌ى مهدویت از شورانگيزترين و شگفت‌انگيزترين آموزه‌هاى اديان به شمار مى‌رود.


به باور وى، ولايت امام زمان(ع) و جايگاه وى در نظام خلقت، داراى دو بعد ظاهرى و باطنى است كه يكى به امامت دنيوى و ديگرى به عوالم ملكوتى و ماوراى طبيعت ناظر است.
به باور وى، ولايت امام زمان(ع) و جايگاه وى در نظام خلقت، داراى دو بعد ظاهرى و باطنى است كه يكى به امامت دنيوى و ديگرى به عوالم ملكوتى و ماوراى طبيعت ناظر است.
خط ۵۵: خط ۵۵:
به باور وى، عرفان، نشانگر اسرار نهانى و هويداكننده رمز و راز نهفته هستى و با شهامت و جسارتى تمام، به حقه سربه‌مهر اسرا مگو دست يازيدن است.
به باور وى، عرفان، نشانگر اسرار نهانى و هويداكننده رمز و راز نهفته هستى و با شهامت و جسارتى تمام، به حقه سربه‌مهر اسرا مگو دست يازيدن است.


فصل اول، متكفل بيان كلياتى پيرامون ضرورت كاوش در مهدويت از منظر عرفان شده است. نويسنده، معتقد است كه «انديشه مهدويت» عنصرى زنده و سازنده در پيكره اديان آسمانى، به‌ويژه اسلام بوده و فرهنگ اسلامى سرشار از آموزه‌هايى است كه شخصيت و كمالات «خليفةالله» را به تصوير كشيده‌اند. به باور وى، قرآن، روايات، كتب و ادبيات عرفانى، آكنده از انديشه عرفانى درباره انسان كامل است و لذا از منظر هريك، نگاهى به اين امر انداخته است.
فصل اول، متكفل بيان كلياتى پيرامون ضرورت كاوش در مهدویت از منظر عرفان شده است. نويسنده، معتقد است كه «انديشه مهدویت» عنصرى زنده و سازنده در پيكره اديان آسمانى، به‌ويژه اسلام بوده و فرهنگ اسلامى سرشار از آموزه‌هايى است كه شخصيت و كمالات «خليفةالله» را به تصوير كشيده‌اند. به باور وى، قرآن، روايات، كتب و ادبيات عرفانى، آكنده از انديشه عرفانى درباره انسان كامل است و لذا از منظر هريك، نگاهى به اين امر انداخته است.


در فصل دوم، مسئله خليفةاللهى امام زمان(عج) مورد بحث و بررسى قرار گرفته و نويسنده به‌صورت گذرا، به برخى از از ابعاد اين خلافت و ويژگى‌هاى خليفةالله اشاره كرده است. اين ويژگى‌ها عبارتند از:
در فصل دوم، مسئله خليفةاللهى امام زمان(عج) مورد بحث و بررسى قرار گرفته و نويسنده به‌صورت گذرا، به برخى از از ابعاد اين خلافت و ويژگى‌هاى خليفةالله اشاره كرده است. اين ويژگى‌ها عبارتند از:
خط ۷۶: خط ۷۶:
در فصل سوم، رابطه امام زمان(عج) با اسماء الهى مورد بحث قرار گرفته است. اسماء الهى در شمار گسترده‌ترين مباحث عرفانى بوده و نويسنده معتقد است كه آشنايى با اسماء، به‌خودى‌خود، مفيد و راه‌گشاست و زيربناى مباحث ولايت و امام‌شناسى.
در فصل سوم، رابطه امام زمان(عج) با اسماء الهى مورد بحث قرار گرفته است. اسماء الهى در شمار گسترده‌ترين مباحث عرفانى بوده و نويسنده معتقد است كه آشنايى با اسماء، به‌خودى‌خود، مفيد و راه‌گشاست و زيربناى مباحث ولايت و امام‌شناسى.


وى بر اين باور است كه اين امر، در مهدويت‌پژوهى نيز نقش كليدى و برجسته ايفا مى‌كند و با مراجعه به قرآن درمى‌يابيم كه در بسيارى از آيات و به‌ويژه در آخر آيات، يك يا چند نام خدا ذكر شده است؛ مانند «الرحمن الرحيم»، «هو الحكيم الخبير»، «انت العزيز الحكيم». پس از قرآن، اهل‌بيت(ع) در روايات، به‌ويژه در دعاها، به اسماء الهى اهتمام فراوانى داشته‌اند.
وى بر اين باور است كه اين امر، در مهدویت‌پژوهى نيز نقش كليدى و برجسته ايفا مى‌كند و با مراجعه به قرآن درمى‌يابيم كه در بسيارى از آيات و به‌ويژه در آخر آيات، يك يا چند نام خدا ذكر شده است؛ مانند «الرحمن الرحيم»، «هو الحكيم الخبير»، «انت العزيز الحكيم». پس از قرآن، اهل‌بيت(ع) در روايات، به‌ويژه در دعاها، به اسماء الهى اهتمام فراوانى داشته‌اند.


در فصل چهارم، پيرامون تجلى و ظهور در هستى بحث شده است. فلاسفه به «علت و معلول» باور دارند و با اين قانون، پديده‌هاى هستى را تحليل و تفسير مى‌كنند، اما عرفا، به تجلى و ظهور (نظام ظاهر و مظهر) معتقدند و با آن هستى را تفسير مى‌كنند. نويسنده در اين بخش، به تناسب ديگر بحث‌ها، نگاه و زبان اهل معرفت را بيان كرده است.
در فصل چهارم، پيرامون تجلى و ظهور در هستى بحث شده است. فلاسفه به «علت و معلول» باور دارند و با اين قانون، پديده‌هاى هستى را تحليل و تفسير مى‌كنند، اما عرفا، به تجلى و ظهور (نظام ظاهر و مظهر) معتقدند و با آن هستى را تفسير مى‌كنند. نويسنده در اين بخش، به تناسب ديگر بحث‌ها، نگاه و زبان اهل معرفت را بيان كرده است.
خط ۱۱۳: خط ۱۱۳:


#مقدمه و متن كتاب؛
#مقدمه و متن كتاب؛
#پارسا با مشاركت بنياد فرهنگى حضرت مهدى موعود(عج) و انتشارات مسجد جمكران، (1388)، «امام مهدى(عج) در آينه قلم كارنامه منابع پيرامون امام مهدى(ع) و مهدويت»، قم، مؤسسه اطلاع‌رسانى اسلامى مرجع، ج 2، ص 1021.
#پارسا با مشاركت بنياد فرهنگى حضرت مهدى موعود(عج) و انتشارات مسجد جمكران، (1388)، «امام مهدى(عج) در آينه قلم كارنامه منابع پيرامون امام مهدى(ع) و مهدویت»، قم، مؤسسه اطلاع‌رسانى اسلامى مرجع، ج 2، ص 1021.




۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش