معلم، حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۲۳: خط ۲۳:
    | data-type="authorTeachers" |[[کاتوزیان]]
    | data-type="authorTeachers" |[[کاتوزیان]]


    [[امامی، ابوالقاسم|امامى]]
    [[امامی، سید حسن|حسن امامى]]
    |-
    |-
    |برخی آثار
    |برخی آثار
    خط ۳۳: خط ۳۳:
    </div>
    </div>


    '''حسین معلم دامغانی'''،  
    '''حسین معلم دامغانی'''، معلم، استاد، نویسنده، شاعر، از اعضای تألیف و تدوین کتابهای دبیرستانی، از چهره ماندگار
     
    برادر استاد [[علی معلم]]


    == ولادت ==
    == ولادت ==
    خط ۴۹: خط ۵۱:
    ضرورت تدوین مجدد کتب درسى، مسئولان وقت وزارت آموزش و پرورش را به بهره‌مندى از مراتب دانش و بینش او تشویق کرد تا آن‌جا که کارشناسى آموزش و پرورش در نظام‌هاى جهانى بر عهده وى قرار گرفت و به تألیف کتب ادبیات دوران دبیرستان همراه با برادر اندیشمندش «استاد [[على معلم]]» و دوست فرزانه‌اش «استاد [[محمود معارف]]» همت گماشت و در اثناى نگارش این آثار ارزشمند ادبى، ضمن دیدار با حضرت [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله خامنه‌اى]]، «رئیس جمهور وقت»، از راهنمایى‌هاى معظمً له در مسیر تدوین کتب بهره گرفت.
    ضرورت تدوین مجدد کتب درسى، مسئولان وقت وزارت آموزش و پرورش را به بهره‌مندى از مراتب دانش و بینش او تشویق کرد تا آن‌جا که کارشناسى آموزش و پرورش در نظام‌هاى جهانى بر عهده وى قرار گرفت و به تألیف کتب ادبیات دوران دبیرستان همراه با برادر اندیشمندش «استاد [[على معلم]]» و دوست فرزانه‌اش «استاد [[محمود معارف]]» همت گماشت و در اثناى نگارش این آثار ارزشمند ادبى، ضمن دیدار با حضرت [[خامنه‌ای، سید علی|آیت‌الله خامنه‌اى]]، «رئیس جمهور وقت»، از راهنمایى‌هاى معظمً له در مسیر تدوین کتب بهره گرفت.


    از فعالیت‌های دیگر وى مى‌توان به تاسیس مجموعه فرهنگى معلم و دبیرستان غیرانتفاعى دخترانه میعاد، همکارى در تدوین برنامه‌ها با معاونت ایدئولوژى دانشگاه امام حسین(ع)، مدیر مسئول یکى از قدیمى‌ترین نشریات کودکان و نوجوانان، در دوران پس از انقلاب با نام «جوانه»، تولیت مدرسه علمیه موسویه دامغان و... اشاره نمود.
    از فعالیت‌های دیگر وى مى‌توان به تأسیس مجموعه فرهنگى معلم و دبیرستان غیرانتفاعى دخترانه میعاد، همکارى در تدوین برنامه‌ها با معاونت ایدئولوژى دانشگاه امام حسین(ع)، مدیر مسئول یکى از قدیمى‌ترین نشریات کودکان و نوجوانان، در دوران پس از انقلاب با نام «جوانه»، تولیت مدرسه علمیه موسویه دامغان و... اشاره نمود.


    وى پس از اتمام این ماموریت کارى، به دامغان بازگشت و در کنار اشتغال به معلّمى و کشاورزى، در تاسیس و توسعه دفتر نشر فرهنگ اسلامى و کتابخانه بزرگ قمر بنى هاشم حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) دامغان، دوشادوش شهید شاهچراغى و سایر بزرگان این شهر تاریخى، ماندگارترین صفحات از کتاب عمر پربار خویش را رقم زد و این تلاش عالمانه از گذشته تاکنون همچون آفتاب تابنده‌اى روشنى بخش راه دانش‌پژوهان و فرزانگان دیار کویرى دامغان مى‌باشد و این دفتر و کتابخانه کم‌نظیر آن که از نخستین رویش‌هاى انقلاب اسلامى در دامغانند، توانسته موجد تحولات چشمگیر اجتماعى و موجب اثرات قابل توجه فرهنگى شود.
    وى پس از اتمام این ماموریت کارى، به دامغان بازگشت و در کنار اشتغال به معلّمى و کشاورزى، در تاسیس و توسعه دفتر نشر فرهنگ اسلامى و کتابخانه بزرگ قمر بنى هاشم حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) دامغان، دوشادوش شهید شاهچراغى و سایر بزرگان این شهر تاریخى، ماندگارترین صفحات از کتاب عمر پربار خویش را رقم زد و این تلاش عالمانه از گذشته تاکنون همچون آفتاب تابنده‌اى روشنى بخش راه دانش‌پژوهان و فرزانگان دیار کویرى دامغان مى‌باشد و این دفتر و کتابخانه کم‌نظیر آن که از نخستین رویش‌هاى انقلاب اسلامى در دامغانند، توانسته موجد تحولات چشمگیر اجتماعى و موجب اثرات قابل توجه فرهنگى شود.

    نسخهٔ ‏۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۴۷

    معلم، حسین
    نام معلم، حسین
    نام‌های دیگر
    نام پدر
    متولد 10 مهرماه 1324ش
    محل تولد دامغان
    رحلت
    اساتید کاتوزیان

    حسن امامى

    برخی آثار راز ربانی (اسرار الوحی سبحانی) در شرح حدیث قدسیه معراجیه
    کد مؤلف AUTHORCODE04855AUTHORCODE

    حسین معلم دامغانی، معلم، استاد، نویسنده، شاعر، از اعضای تألیف و تدوین کتابهای دبیرستانی، از چهره ماندگار

    برادر استاد علی معلم

    ولادت

    در دهم مهرماه 1324ش در خانواده متدیّن، عالم‌پرور و ادب‌دوست معلّم، در دامغان دیده به جهان گشود. پدر و مادر، او را از حبّ خامس آل عبا(ع)، حسین نامیدند.

    تحصیلات

    در 5 سالگى پاى به دبستان نهاد و در حلقه دانش‌آموزان مدرسه منوچهرى دامغانى جاى گرفت. پس از گذران دوران دبستان، به مقطع دبیرستان وارد شد و طىّ این زمان، سرآمد دانش‌آموزان فرهیخته دبیرستان فردوسى دامغان بود. وى از کودکى در نزد پدر فاضل خویش، ادب آموخت و در پیشگاه مادر شجاعش، درس زندگى فراگرفت و این کمالات را همه حال، توشه راه علم آموزى‌اش نمود. سال 1342ش پس از اتمام دوره دبیرستان، عازم خدمت سربازى شد و 24 ماه در کسوت معلّمى به آموختن دانش‌آموزان روستایى پرداخت.

    سال 1344ش با مدرک دیپلم به استخدام اداره فرهنگ دامغان درآمد و به امر تدریس در روستاهاى زرگرآباد و غنى‌آباد دامغان اهتمام داشت. در عصرى دیگر، به دامغان مراجعت کرد و تحت عنوان دبیر دبیرستان‌هاى فردوسى و کوروش و مدرس دانشسراى مقدماتى، به ارائه خدمات ارزنده آموزشى و تربیتى پرداخت.

    سال 1354ش در رشته حقوق دانشکده علوم سیاسى و حقوق دانشگاه تهران پذیرفته شد و پس از کسب محضر اساتید مسلّم و ارجمندى همچون دکتر کاتوزیان، دکتر حسن امامى و... به دریافت دانشنامه کارشناسى حقوق از برترین دانشکده حقوق ایران مفتخر گشت.

    سال 1356ش به همراه جمعى از معلمان انقلابى و متعهد دامغان، انجمن اسلامى معلمان این شهر را بنیان نهاد و در کنار دوست و یار صمیمى‌اش، شهید حاج سید حسن شاهچراغى، جنایات رژیم پهلوى و وابستگى‌هاى سردمداران آن را در مجامع و جلسات گوناگون افشاء مى‌کرد. پس از پیروزى انقلاب، براى مدت کوتاهى از سوى استاندار وقت سمنان به سمت شهردار دامغان منصوب شد و با سامان دادن به اوضاع و احوال شهردارى، شغل اصلى خود یعنى معلّمى را تداوم داد. پذیرش مسئولیت اداره آموزش و پرورش شهرستان شاهرود در سال‌هاى آغازین طلوع فجر انقلاب و مصادف با تحرکات عوامل ضدّ انقلاب و... آزمون دیگرى براى احراز شایستگى و توانمندى وى بود. او در این هنگام، با حکمت و تدبیرى برآمده از آموزه‌هاى اسلامى، بر طوفان حوادث فائق آمد و یک سال و نیم از زمانه تثبیت نظام جمهورى اسلامى را به عهدشناسى و مسئولیت‌مدارى در مدیریت آموزش و پرورش شاهرود گذارنید.

    ضرورت تدوین مجدد کتب درسى، مسئولان وقت وزارت آموزش و پرورش را به بهره‌مندى از مراتب دانش و بینش او تشویق کرد تا آن‌جا که کارشناسى آموزش و پرورش در نظام‌هاى جهانى بر عهده وى قرار گرفت و به تألیف کتب ادبیات دوران دبیرستان همراه با برادر اندیشمندش «استاد على معلم» و دوست فرزانه‌اش «استاد محمود معارف» همت گماشت و در اثناى نگارش این آثار ارزشمند ادبى، ضمن دیدار با حضرت آیت‌الله خامنه‌اى، «رئیس جمهور وقت»، از راهنمایى‌هاى معظمً له در مسیر تدوین کتب بهره گرفت.

    از فعالیت‌های دیگر وى مى‌توان به تأسیس مجموعه فرهنگى معلم و دبیرستان غیرانتفاعى دخترانه میعاد، همکارى در تدوین برنامه‌ها با معاونت ایدئولوژى دانشگاه امام حسین(ع)، مدیر مسئول یکى از قدیمى‌ترین نشریات کودکان و نوجوانان، در دوران پس از انقلاب با نام «جوانه»، تولیت مدرسه علمیه موسویه دامغان و... اشاره نمود.

    وى پس از اتمام این ماموریت کارى، به دامغان بازگشت و در کنار اشتغال به معلّمى و کشاورزى، در تاسیس و توسعه دفتر نشر فرهنگ اسلامى و کتابخانه بزرگ قمر بنى هاشم حسینیه حضرت ابوالفضل(ع) دامغان، دوشادوش شهید شاهچراغى و سایر بزرگان این شهر تاریخى، ماندگارترین صفحات از کتاب عمر پربار خویش را رقم زد و این تلاش عالمانه از گذشته تاکنون همچون آفتاب تابنده‌اى روشنى بخش راه دانش‌پژوهان و فرزانگان دیار کویرى دامغان مى‌باشد و این دفتر و کتابخانه کم‌نظیر آن که از نخستین رویش‌هاى انقلاب اسلامى در دامغانند، توانسته موجد تحولات چشمگیر اجتماعى و موجب اثرات قابل توجه فرهنگى شود.

    آثار

    از ایشان تا به امروز، تعداد 12 اثر به نام‌هاى

    1. درس ادبیات فارسى
    2. نقد نیازى
    3. راز ربّانى
    4. آتش عشق
    5. آتش و عطش
    6. تصحیح کتاب اعلام دامغان با همکارى دکتر حسن ذوالفقارى منتشر گردیده و کار ترجمه کتاب شریف مفاتیح الجنان به فارسى سلیس و روان توسط این شخصیت عالیقدر، پایان یافته و در آینده‌اى نزدیک به زیور نشر آراسته خواهد شد.

    منابع مقاله

    برگرفته از سایت چهره‌هاى ماندگار


    وابسته‌ها

    راز ربانی (اسرار الوحی سبحانی) در شرح حدیث قدسیه معراجیه