مجد البیان في تفسیر القرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۳۹: خط ۳۹:
    ==منابع مقاله==
    ==منابع مقاله==
    # مقدمه و متن کتاب.  
    # مقدمه و متن کتاب.  
    # حسینی جلالی، سید محمد رضا؛ «تازه‌ترین موسوعه حدیثی شیعه»، مترجم: جهانبخش، جویا؛ علوم حدیث، پاییز 1381، شماره 25 ، ص 121 تا 138؛ به آدرس اینترنتی:
    #[[:noormags:1362|حسینی جلالی، سید محمد رضا؛ «تازه‌ترین موسوعه حدیثی شیعه»، مترجم: جهانبخش، جویا؛ علوم حدیث، پاییز 1381، شماره 25 ، ص 121 تا 138]]
    https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1362
     


    ==وابسته‌ها==
    ==وابسته‌ها==

    نسخهٔ ‏۳۰ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲

    مجد البیان فی تفسیر القرآن
    مجد البیان في تفسیر القرآن
    پدیدآوراناصفهانی، محمدحسین بن محمدباقر (نویسنده) پاکتچی، محمد (محقق)
    عنوان‌های دیگرتفسیر الإصفهانی
    ناشرموسسة البعثة، قسم الدراسات الإسلامیة
    مکان نشرایران - تهران
    سال نشر1408ق. = 1366ش.
    چاپیکم
    موضوعتفاسیر شیعه - قرن 13ق.، تفاسیر (سوره فاتحه)، تفاسیر (سوره بقره)،قرآن - علوم قرآنی
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏ ‎‏/‎‏الف‎‏6‎‏م‎‏3 / 97/5 BP

    مجد البیان فی تفسیر القرآن معروف به تفسیر اصفهانی، تألیف شیخ محمد حسین اصفهانی (متوفی 1308ق)، از جمله تفاسیر معاصر شیعه است. هدف نویسنده نگارش تفسیری جامع بین کتاب و سنت بوده است. این تفسیر به سبب وفات نویسنده ناتمام مانده است.

    نویسنده هدف از نگارش این کتاب را نوشتن تفسیری مشتمل بر بیان ظواهر آیات، معارف و علومی که اشاره دارد، ذکر نکته‌های ظاهری و معنوی، به انضمام ذکر اخبار و تطبیق آنها بر مدلول آیات به هنگام مخالفت با ظاهر آیات دانسته است، تا کتاب جامع بین کتاب و سنت باشد که امر به تمسک به آن دو شده‌ایم. وی معتقد است که تا زمان او با اینکه تفاسیر مهمی نوشته شده اما تفسیری که مشتمل بر این مقاصد مهم باشد به رشته تحریر در نیامده است.[۱]

    این کتاب، تفسیری ناتمام است که از سوی مؤلف نامی برای آن انتخاب نشده و توسط مرحوم‌ مجد الاسلام «مجد‌ البیان‌ فی تفسیر‌ القرآن‌» نامیده‌ شده است.[۲]‏ نویسنده کتابش را با ذکر دوازده مقدمه آغاز کرده است؛ از جمله اینکه قرآن کریم ثقل اکبر و اهل بیت(ع) ثقل اصغر هستند که با اختلاف الفاظ متواتر نقل شده است.[۳]‏ نویسنده هر صفحه از کتاب را برای توسل به خمسه آل عبا با عبارت «رب یسر بحق م، ع، ف، ح، ح (ع)» آغاز کرده است.[۴]‏ تفسیر آیات با تفسیر سوره حمد آغاز و به هنگام تفسیر آیه «و السماء بناء» با عبارت «ثم المراد...» ناقص مانده است.[۵]

    پانویس

    1. ر.ک: خطبه کتاب، ص3؛ متن کتاب، ص207
    2. ر.ک: حسینی جلالی، سید محمد رضا، ص136، پاورقی23؛ مقدمه، ص 4
    3. ر.ک: متن کتاب، ص18
    4. ر.ک: خطبه کتاب، پاورقی 1
    5. ر.ک: متن کتاب، ص647

    منابع مقاله

    1. مقدمه و متن کتاب.
    2. حسینی جلالی، سید محمد رضا؛ «تازه‌ترین موسوعه حدیثی شیعه»، مترجم: جهانبخش، جویا؛ علوم حدیث، پاییز 1381، شماره 25 ، ص 121 تا 138

    وابسته‌ها