علل الحديث و معرفة الرجال و التاريخ: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    بدون خلاصۀ ویرایش
     
    خط ۵۱: خط ۵۱:


    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:اسلام، عرفان، غیره]]
    [[رده:حدیث]]
    [[رده:علم الحدیث]]
    [[رده:مباحث خاص علم الحدیث]]


    [[رده:مقالات بازبینی نشده2]]
    [[رده:مقالات بازبینی شده2 فروردین 1403]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1402 توسط محمد خردمند]]
    [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ بهمن 1402 توسط محمد خردمند]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1402 توسط محسن عزیزی]]
    [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ بهمن 1402 توسط محسن عزیزی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۷

    علل الحديث و معرفة الرجال و التاريخ
    علل الحديث و معرفة الرجال و التاريخ
    پدیدآورانابن‌ مدینى‌، على‌ بن‌ عبدالله‌ (نويسنده) سرسا‌وی، ما‌زن‌ بن‌ محمد (محقق)
    ناشردار ابن الجوزي
    مکان نشرعربستان - ریاض ** مصر - قاهره
    سال نشر1426ق
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    /الف2ع8 110/3 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    علل الحديث و معرفة الرجال و التاريخ، از آثار حافظ و محدث ممتاز اهل سنت بصره در قرن سوم هجری قمری و متخصص «علم العلل» (شناسایی آفات احادیث)، ابوالحسن‌ علی‌ بن‌ عبدالله‌ بن‌ جعفر بن‌ نجیح‌ سَعدی مَدینی، مشهور به ابن مَدینی‌ (درگذشته 234ق)، به آسیب‌شناسی روایات می‌پردازد و برخی از راویان را می‌شناساند و اندکی از تاریخ روایت و راویت‌گران را مطرح می‌کند. استاد علوم حدیث دانشکده اصول دین و دعوت (زقازیق) دانشگاه الازهر، ما‌زن‌ بن‌ محمد سرسا‌وی، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و برای آن مقدمه‌ای روشمند و ارزنده نوشته و نویسنده و آثارش و کتاب حاضر را شناسانده و همچنین پاورقی‌هایی بر آن افزوده و منابع و اسناد روایاتش را استخراج و راویان اسناد کتاب را نیز معرفی کرده است.

    هدف و روش

    • ابن مدینی‌ بدون مقدمه، وارد بحث اصلی شده و اولین سخنش این است که: «اسناد» (علم اسانید و شناسایی سندهای روایات) بر محور 6 نفر می‌گردد: برای اهالی مدینه، ابن شهاب که «محمد بن مسلم بن عبدالله بن شهاب» و کنیه‌اش ابوبکر است و در سال 124ق، وفات کرده و برای اهالی مکه...[۱].
    • ما‌زن‌ بن‌ محمد سرسا‌وی، روش نویسنده در کتاب حاضر را با تفصیل و دقت بررسی کرده است[۲]؛ از جمله اینکه:
    • ابن مدینی‌، مانند نویسندگان پیشین در دوره روایت، اعتمادش بر نقل شفاهی روایات از مشایخ و اندیشوران مورد وثوق است و گاهی به‌روشنی احادیثی را که نقل می‌کند، به آن شیوخ نسبت می‌دهد و گاه نسبتی نمی‌دهد و گاهی بر اساس اجتهاد خودش، که بر پایه دلیلی استوار است، سخنی می‌آورد[۳].
    • یادآوری: در این کتاب، عبارت «قال علي: ...»، فراوان تکرار شده است؛ منظور از علی، همان پدیدآورنده، یعنی ابن مدینی‌ است[۴]؛ مگر آنکه قرینه‌ای وجود داشته باشد که برخلاف آن، دلالت کند.

    ساختار و محتوا

    مطالب این اثر، شبیه «درس‌گفتار» است و همان مطالبی را که ابن مدینی‌ بیان کرده، راویان، حفظ و نقل کرده‌اند. البته مباحث به‌ترتیب عنوان کتاب (علل الحديث و معرفة الرجال و التاريخ)، بیان نشده، بلکه ابن مدینی‌ نخست مباحث تاریخی را آورده و بعد از آن، به راوی‌شناسی پرداخته و سرانجام وارد بحث علل و عیوب احادیث شده است. در مجموع، 206 سخن از ابن مدینی‌ در این کتاب نقل شده است[۵].

    نمونه مباحث

    • در آغاز کتاب، اسامی راویانی (مانند ابوطاهر احمد بن محمد بن احمد سلفی اصفهانی و ابومحمد عبدالله بن عبدالرحمن بن یحیی) آمده است که اثر حاضر را از ابن مدینی‌ روایت کرده‌اند[۶].
    • «قال علي: الرَّبابُ التي رَوَت عن سَلمانَ بنِ عامرٍ هي اُمُّ‌الرائحِ بنتُ صُلَيعٍ»[۷]؛ علی (ابن مدینی‌) گفت: آن «رَباب» که از «سلمان بن عامر» روایت کرده، همان «اُمُّ‌الرائح بنت صُلَیع» است.
    • «قال علي: بَهز بن حكيم ثقةٌ»[۸]؛ علی (ابن مدینی‌) گفت: بَهز بن حکیم مورد وثوق است.

    پانویس

    1. ر.ک: متن کتاب، ص86
    2. ر.ک: مقدمه تحقیق، ص48-78
    3. ر.ک: همان، ص48-49
    4. به‌عنوان مثال، ر.ک: متن کتاب، ص140- 163- 175
    5. ر.ک: همان، ص728
    6. ر.ک: همان، ص85
    7. ر.ک: همان، ص610
    8. ر.ک: همان، ص624

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها