طائی، احمد بن عامر

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

احمد بن عامر طائی (157-‌260ق)، از اصحاب امام رضا(ع)، امام‌ هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و از راویان حدیث بوده است.

احمد بن عامر طائی
نام احمد بن عامر طائی
نام‎های دیگر
نام پدر عامر
متولد ۱۵۷ق
محل تولد
رحلت 260ق
اساتید
برخی آثار كتاب أبی الجعد أحمد بن عامر الطائي من أصحاب الرضا علیه‌السلام و كتاب نثر اللئالي و كتاب الطب
کد مؤلف AUTHORCODE10265AUTHORCODE

ولادت

ابوجعد احمد بن عامر بن سلیمان بن صالح طائی، در سال ۱۵۷ق، به دنیا آمد[۱].

نسب

وی از نسل عامر بن حسان بن شریح است که حسان در صفین و عامر در کربلا به شهادت رسیدند[۲].

مصاحبت با امامان(ع)

وی از اصحاب امام رضا(ع) بود که در سال ۱۹۴ق، آن حضرت را ملاقات کرده و از ایشان روایت کرده است[۳].

فرزندش عبدالله گفته است که پدرم مؤذن امام‌ هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) بود[۴].

از گفتار صدوق برداشت می‌شود که وی از اصحاب امام‌ هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) بوده و تا آن زمان، بیش از صد سال عمر داشته است[۵].

راویان از وی

از وی، پسرش عبدالله (متوفی ۳۲۴ق) و ابراهیم بن‌ هاشم روایت کرده‌اند[۶].

شیوخ

مامقانی به نقل از شیخ صدوق می‌نویسد که عبدالله بن احمد طائی در سال ۲۶۰ق، از پدرش ابوجعد حدیث شنیده است[۷].

وفات

وی در سال 260ق، به رحمت ایزدی پیوسته است[۸].

آثار

اثر احمد طائی نوشته‌ای است که از امام رضا(ع) روایت کرده و با عناوین «نسخة الرضا(ع)»، «صحيفة الرضا(ع)»، «مسند الرضا(ع)» و «الرضويات» شهرت دارد[۹].

پانویس

  1. ر.ک: بی‌نام
  2. ر.ک: همان
  3. ر.ک: همان
  4. ر.ک: همان
  5. ر.ک: همان
  6. ر.ک: همان
  7. ر.ک: همان
  8. ر.ک: همان
  9. ر.ک: همان

منابع مقاله

بی‌نام، برگرفته از دانشنامه حوزوی «ویکی‌فقه»

وابسته‌ها