دیوان شاپور تهرانی

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

دیوان شاپور تهرانی، مجموعه اشعار خواجه شرف‌الدین شاپور (ارجاسب) تهرانی رازی، متخلص به فریبی یا شاپور (درگذشته 925ق) است. این کتاب با تصحیح و تحقیق یحیی کاردگر منتشر شده است.

دیوان شاپور تهرانی
دیوان شاپور تهرانی
پدیدآورانشاپور تهرانی، ارجاسب بن خواجگی (نویسنده) کاردگر، یحیی (مصحح)
ناشرکتابخانه موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی
مکان نشرایران - تهران
سال نشر1382ش
چاپیکم
شابک964-6690-09-2
موضوعشعر فارسی- قرن 11ق. شاپور تهراني، ارجاسب بن خواجگي، قرن 11ق. - سرگذشت‌نامه
زبانفارسی
تعداد جلد1
کد کنگره
‏ ‎‏/‎‏د‎‏9 / 6319 PIR
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

تخلص شاعر در اوایل جوانی فریبی بوده است. به نظر می‌رسد که شاعر پس از اختیار تخلص «شاپور» اشعاری را که با تخلص «فریبی» سروده، تغییر داده است. در دیوان حاضر تمامی اشعار دارای تخلص شاپور است و تنها سه غزل تخلص فریبی دارد. در یک غزل نیز بنا به ضرورت وزن، تخلص شاهپور آمده است[۱].

اشعار شاپور در دیوان حاضر عبارتند از: غزلیات (484 غزل)، قصاید (17 قصیده)، مثنوی خسرو و شیرین (235 بیت)، ترجیع‌بند (208 بیت)، رباعیات (109رباعی) و در مجموع 4309 بیت[۲].

تجلیل از قناعت و ستایش مناعت طبع و استغنا از مضامین رایج شعر اوست و همین مضامین است که به شعر او رنگ عرفانی می‌دهد. در دنیای اخلاقی شاعر، پایبندی به عهد و وفا، راستی و صفا، یک‌دلی و پرهیز از ریا جایگاه ویژه‌ای دارد. او معتقد است که تواضع و فروتنی، نردبان ترقی انسان است:

خاک ره باش که سردفتر خاصان گردیخضر شد هرکه چو پل برگذر عام افتاد[۳]

پایبندی به موازین اخلاقی در تمام اشعار شاپور به چشم می‌خورد و تنها در قصیده «سه» و برخی از رباعیات از اصول اخلاقی عدول می‌کند و این چند شعر که یقیناً مربوط به ایام جوانی شاعر است، در مقابل کل دیوان او ناچیز است[۴].

پانویس

  1. ر.ک: مقدمه مصحح، ص24 - 23
  2. ر.ک: همان، ص38-37
  3. ر.ک: همان، ص33-32
  4. ر.ک: همان، ص34

منابع مقاله

مقدمه مصحح و متن کتاب


وابسته‌ها