دسوقی، ابراهیم بن ابی‌المجد

برهان‌الدين ابراهيم بن ابى‌المجد دَسوقى (حدود 653-696ق)، ملقب به ابوالعينين، يكى از بزرگان متصوفه قرن هفتم هجرى مصر و بنيان‌گذار فرقه دسوقيه (برهانيه) است، که یکی از چهار طریقت بزرگ مصر که از مؤسسان آنها با عنوان اقطاب اربعه یاد می‌شود.

مقبره ابراهیم دسوقی در مسجد دسوق
نام دسوقی، ابراهیم بن ابی‌المجد
نام‎های دیگر
نام پدر
متولد 633ق-644ق-653ق
محل تولد ابى‌المجد
رحلت 676 ق یا 1277 م
اساتید
برخی آثار ‏الترادف فی صیغ الافعال بین الصرفیین و المعاجم

‏الجوهره المضیئه فی سلوک الطالب و نصح البریه

کد مؤلف AUTHORCODE03803AUTHORCODE

ولادت

زادگاه وى روستاى مرقوس در بخش غربیه در مصر سفلى بود. سال تولد او را در روايات مختلف، 633ق / 1235م، 644ق / 1246م و 653ق / 1255م نوشته‌اند.

آموزه‌هاى او باعث انشعاب در طريقت صوفيان شاذليه شد. ابراهیم دسوقی که به طریقتهای سهروردیه، بدویه، و رفاعیه درآمده بود، پس از طی مراحل سیر و سلوک، طریقتی مستقل در زادگاه خود مصر بنیان نهاد. این طریقت که پس از مرگ دسوقی برادرش ابوعمران موسی(متوفی 739)، آن را سازماندهی کرد تا قرن نهم به ابراهیمیه معروف بود و از آن پس، پیروان دسوقی طریقت خود را دسوقیه نامیدند.

وفات

آرامگاه او در شهر دسوق مصر، امروزه زيارتگاه است.

آثار

از جمله آثار او مى‌شود به «الجوهرة المضيئة في سلوك الطالب و نصح البرية» و «الترادف في صيغ الأفعال بين الصرفيين و المعاجم» اشاره كرد.

اطلاع ديگرى از وى در دست نيست.

منابع مقاله

  1. پايگاه خبرى ويكى‌پديا.
  2. لغت‌نامه دهخدا، مدخل دسوقى.

وابسته‌ها