درة الأسرار و تحفة الأبرار: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ')
    خط ۹: خط ۹:
    |زبان
    |زبان
    | زبان = عربی
    | زبان = عربی
    | کد کنگره =    
    | کد کنگره =
    | موضوع =
    | موضوع =
    |ناشر  
    |ناشر  

    نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱

    ‏درة الأسرار و تحفة الأبرار
    درة الأسرار و تحفة الأبرار
    پدیدآورانشاذلی، علی بن عبدالله (نويسنده) ابن صباغ، علی بن محمد (گردآورنده)
    عنوان‌های دیگرفي أقوال و أفعال و أحوال و مقامات و نسب و کرامات و أذکار و دعوات
    ناشرالمکتبة الأزهرية للتراث
    مکان نشرمصر - قاهره
    سال نشر2001م
    چاپ1
    شابک-
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    درة الاسرار و تحفة الابرار کتابی در طریقت صوفیه مشتمل بر اقوال، افعال، کرامات و اذکار ابوالحسن علی بن عبدالله هذلی شاذلی (متوفی 656ق) است. این اثر توسط شیخ حمیری معروف به ابن صباغ (معاصر) گردآوری‌شده است.

    در ابتدای کتاب، شرح‌حال علی بن عبدالله شاذلی، مؤسس یکی از طرق صوفیه و اینکه معاصر ابن عربی و قرطبی مفسر است، ذکرشده است. پس‌ازآن طریقه شاذلیه معرفی‌شده است. این طریقه مبتنی بر پنج اصل است: تقوای الهی در خفاء و آشکار، پیروی از سنت در اقوال و افعال، اعراض از خلق در اقبال و ادبار، رضایت از خداوند در کم‌وزیاد و رجوع به خداوند متعال در راحتی و سختی. شاذلیه در سودان، سوریه، لیبی، تونس، الجزایر و... انتشار یافت و تا اندلس رسید[۱]‏.

    حمیری پس از ذکر مقدمه، مباحث کتاب را در پنج فصل تنظیم کرده است. در فصل اول، ولادت و نسب شاذلی، حیات علمی و سفرهای او به آفریقا و سرزمین مشرق و ارتقاء درجه او به خلافت و قطبانیه مطرح‌شده است. در فصل دوم مکاتبات او با پیروان خود در آفریقا و در فصل بعد ادعیه و اذکار او ذکرشده است. دیدگاه‌ و سخنان او در رابطه با تصوف و وصایای او به اصحابش در فصل چهارم کتاب آمده است. در آخرین فصل کتاب نیز به چگونگی وفات و جانشینی ابوالعباس مرسی به‌جای او اشاره‌شده است.[۲]‏.

    شاذلی در فصلی از کتاب در رد وسوسه شیطان می‌نویسد: کسی که بخواهد شیطان بر او راه نیابد باید ایمان و توکل و عبودیتش را برای خدا بر بساط فقر و گرسنگی و استعاذه به خداوند تصحیح کند.[۳]‏ وی همچنین کنار رفتن حجاب، نزول رحمت، تثبیت محبت و راست‌گویی در سخن را از ثمرات عزلت می‌داند. او سالک طریق آخرت را توصیه به مراقبت از باطن می‌کند و معتقد است که اگر سالک بخواهد باطن خود را برای اسرار ملکوت پروردگار فتح کند، باید به‌ظاهر خود کمتر توجه کند.[۴] البته شاذلی طریقه خود را از رهبانیت و خوردن جو و سبوس به دور می‌داند.[۵] او قوت نفس را به علم و معرفت و اقتداء به کتاب و سنت می‌داند[۶]

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه، ص5 و 7-8
    2. ر.ک: مقدمه جامع کتاب، ص21
    3. ر.ک: متن کتاب، ص93
    4. ر.ک: همان، ص96
    5. ر.ک: همان، ص108
    6. ر.ک: همان، ص114

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها