حکیم میسری


سراينده «دانش‌نامه»، پزشكى است به نام ميسرى و به احتمال زياد اين كلمه لقب او بوده است. ميسرى در پايان كتاب در ذيل عنوان پند و نصيحت ميسرى حكيم، از خودش چنين ياد كرده است:

حکیم میسری
نام حکیم میسری
نام های دیگر
نام پدر
متولد
محل تولد
رحلت
اساتید
برخی آثار
کد مولف AUTHORCODE3155AUTHORCODE
هر آن كز نامه من شاد گردد نبايد كاين برو چون بار گردد
نياز آرد بگويد از دل پاك كه يا رب در ميسرى بد بود ناپاك
الهى رحم تو بيش از گناهش من او را آمدم پيشت بخواهش

ميسرى «دانش‌نامه» را در سال 370ق به پايان برده و به چهل و شش سالگى خود اشاره كرده است.

ولادت وى در سال 324ق بوده است. در «دانش‌نامه» از زادگاه و يا اقامتگاه او ذكرى نشده است؛ همين قدر كه سرزمين خود را ايران ناميده و گفته است كه در صدد تأليف كتابى در علم پزشكى عملى بر مى‌آيد و در اين‌كه به زبان عربى يا فارسى تأليف كند، مردد مى‌شود و چون بيشتر همشهريانش فارسى زبان بوده‌اند، كتاب خود را به زبان فارسى درى مى‌سرايد تا از اثرش بهتر و بيشتر استفاده كنند.

وى علم پزشكى را در نزد استادان فن تحصيل كرده است، هر چند نام استاد يا استادان خود را نبرده، ولى اشاراتى دارد، گاهى به شنيده‌هاى خود تعبير مى‌كند و گاهى هم صراحتاً بيان مى‌كند كه مطلب را از استاد يا استادان ياد گرفته است


وابسته‌ها

دانشنامه در علم پزشکی، کهن ترین مجموعه طبی بشعر فارسی / نوع اثر: کتاب / نقش: نويسنده