تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب: تفاوت میان نسخه‌ها

    از ویکی‌نور
    بدون خلاصۀ ویرایش
    جز (جایگزینی متن - ' ' به ' ')
     
    (۲۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
    خط ۱۳: خط ۱۳:
    | زبان =عربی
    | زبان =عربی
    | کد کنگره =‏‏BP‎‏ ‎‏53‎‏/‎‏7‎‏ ‎‏/‎‏ش‎‏9‎‏ت‎‏9
    | کد کنگره =‏‏BP‎‏ ‎‏53‎‏/‎‏7‎‏ ‎‏/‎‏ش‎‏9‎‏ت‎‏9
    | موضوع =آل ابو طالب - نسب نامه
    | موضوع =آل ابوطالب - نسب نامه


    امام زادگان - نسب نامه
    امام زادگان - نسب نامه
    خط ۱۹: خط ۱۹:
    سادات - نسب نامه
    سادات - نسب نامه


    | ناشر =کتابخانه عمومي حضرت آيت الله العظمي مرعشي نجفي (ره)  
    | ناشر =کتابخانه عمومي حضرت آيت‌الله العظمي مرعشي نجفي(ره)  


    | مکان نشر =ايران - قم  
    | مکان نشر =ايران - قم  
    خط ۲۸: خط ۲۸:
    | شابک =
    | شابک =
    | تعداد جلد =1
    | تعداد جلد =1
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =6665
    | کتابخانۀ دیجیتال نور =10598
    | کتابخوان همراه نور =10598
    | کد پدیدآور =03517
    | کد پدیدآور =03517
    | پس از =
    | پس از =
    خط ۳۴: خط ۳۵:
    }}  
    }}  


    '''تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب'''، اثر شیخ شرف عبیدلی (متوفی 435ق) همراه با تعلیقات ابن طباطبا ابوعبدالله حسین بن محمد (متوفی 449ق)، کتابی است در علم انساب، که به آل ابوطالب و معقبان آنها اختصاص یافته است. این اثر توسط محمدکاظم محمودی تحت اشراف سید محمود مرعشی مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.
    '''تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب'''، اثر [[شیخ الشرف عبیدلی، محمد بن محمد|شیخ شرف عبیدلی]] (متوفی 435ق) همراه با تعلیقات [[ابن طباطبا حسنی، حسین بن محمد|ابن طباطبا ابوعبدالله حسین بن محمد]] (متوفی 449ق)، کتابی است در علم انساب، که به آل ابوطالب و معقبان آنها اختصاص یافته است. این اثر توسط [[محمودی، محمدکاظم|محمدکاظم محمودی]] تحت اشراف [[مرعشی، سید محمود|سید محمود مرعشی]] مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.


    ==ساختار==
    ==ساختار==
    خط ۴۰: خط ۴۱:


    ==گزارش محتوا==
    ==گزارش محتوا==
    محقق در مقدمه خویش به بیان اهمیت و ارزش این اثر پرداخته و می‎گوید: این اثر یکی از مهم‎ترین آثاری است که در علم انساب در زمان نویسنده و قبل از آن نوشته شده است؛ به‎گونه‎ای که مصدر و منبع بسیاری از اطلاعات نسب‎شناسی و کتبی که در این فن نوشته شده، قرار گرفته است. قصد نویسنده از نوشتن چنین کتابی اتصال سادات هم‎عصر خویش به پیامبر(ص) و تصحیح انساب آنها بوده است؛ لذا در این کتاب تمام اولاد و اشخاصی که منتسب به پیامبر هستند را آورده است و از آوردن احوال اشخاص امتناع نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/5 ر.ک: مقدمه محقق، ص5-6]</ref>.
    محقق در مقدمه خویش به بیان اهمیت و ارزش این اثر پرداخته و می‌گوید: این اثر یکی از مهم‎ترین آثاری است که در علم انساب در زمان نویسنده و قبل از آن نوشته شده است؛ به‌گونه‌ای که مصدر و منبع بسیاری از اطلاعات نسب‌شناسی و کتبی که در این فن نوشته شده، قرار گرفته است. قصد نویسنده از نوشتن چنین کتابی اتصال سادات هم‌عصر خویش به پیامبر(ص) و تصحیح انساب آنها بوده است؛ لذا در این کتاب تمام اولاد و اشخاصی که منتسب به پیامبر هستند را آورده است و از آوردن احوال اشخاص امتناع نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/5 ر.ک: مقدمه محقق، ص5-6]</ref>.


    محقق در ادامه به شرح‎ حال نویسنده و حاشیه‎نویس اشاره نموده، سپس به بحث از نسخه مورد استفاده و روش تحقیقش پرداخته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/7 ر.ک: همان، ص7-16]</ref>.
    محقق در ادامه به شرح‎ حال نویسنده و حاشیه‌نویس اشاره نموده، سپس به بحث از نسخه مورد استفاده و روش تحقیقش پرداخته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/7 ر.ک: همان، ص7-16]</ref>.


    شیخ شرف عبیدلی در انساب و اعقاب ابوطالب، هزاران صفحه گردآوری نموده، سپس با تلخیص آن به این نوشته دست یافته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/21 ر.ک: مقدمه مؤلف، ص21]</ref>. ایشان اولین بابی را که به آن اشاره می‎کند طبقات انساب است که شامل ده طبقه به نام‎های جذم، جمهور، شعوب، قبیله، عمایر، بطون، افخاذ، عشایر، فصائل و رهط می‎شود. وی برای آگاهی و اطلاع بیشتر خواننده به دو مثال اشاره می‎کند که یکی از آن دو خاندان بنی‎هاشم است. بنی‎هاشم که اصل و ریشه آن به عدنان ختم می‎شود چنین است:
    [[شیخ الشرف عبیدلی، محمد بن محمد|شیخ شرف عبیدلی]] در انساب و اعقاب ابوطالب، هزاران صفحه گردآوری نموده، سپس با تلخیص آن به این نوشته دست یافته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/21 ر.ک: مقدمه مؤلف، ص21]</ref>. ایشان اولین بابی را که به آن اشاره می‌کند طبقات انساب است که شامل ده طبقه به نام‎های جذم، جمهور، شعوب، قبیله، عمایر، بطون، افخاذ، عشایر، فصائل و رهط می‌شود. وی برای آگاهی و اطلاع بیشتر خواننده به دو مثال اشاره می‌کند که یکی از آن دو خاندان بنی‌هاشم است. بنی‌هاشم که اصل و ریشه آن به عدنان ختم می‌شود چنین است:
    - عدنان: جذم؛
    - عدنان: جذم؛
    - قبائل معد: جمهور؛
    - قبائل معد: جمهور؛
    - نزار: شعب؛
    - نزار: شعب؛
    - مضر: قبیله؛
    - مضر: قبیله؛
    - خندف: عماره؛
    - خندف: عماره؛
    - کنانه: بطن؛
    - کنانه: بطن؛
    - قریش: فخذ؛
    - قریش: فخذ؛
    - قصی: عشیره؛
    - قصی: عشیره؛
    - عبدمناف: فصیله؛
    - عبدمناف: فصیله؛
    - بنی‎هاشم: رهط<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/22 ر.ک: متن کتاب، ص22-24]</ref>.
    - بنی‌هاشم: رهط<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/22 ر.ک: متن کتاب، ص22-24]</ref>.


    نویسنده در باب دوم به نسب پیامبر(ص) اشاره کرده است. ایشان سلسله نسب پیامبر را به حضرت آدم ختم می‎کند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/24 ر.ک: همان، ص24-25]</ref>، سپس در باب بعدی هرکدام از آبا و اجداد پیامبر را ذکر نموده و برخی از فرزندان ذکور و اناث آنان را برشمرده و آنهایی را که فرزندی نداشته‎اند، یادآوری نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/25 ر.ک: همان، 25-30]</ref>.
    نویسنده در باب دوم به نسب پیامبر(ص) اشاره کرده است. ایشان سلسله نسب پیامبر را به حضرت آدم ختم می‌کند<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/24 ر.ک: همان، ص24-25]</ref>، سپس در باب بعدی هرکدام از آبا و اجداد پیامبر را ذکر نموده و برخی از فرزندان ذکور و اناث آنان را برشمرده و آنهایی را که فرزندی نداشته‌اند، یادآوری نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/25 ر.ک: همان، 25-30]</ref>.


    شمردن فرزندان پیامبر و فرزندان ابوطالب، موضوع دو باب بعدی کتاب است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/31 ر.ک: همان، ص31]</ref>. سعی نویسنده بر این است که نام مادر و گاه القاب، کنیه‎ها و محل زندگی هرکدام از آنان را ذکر نموده و درصورتی‎که نسل یک شخص منقرض شده باشد آن را گوشزد کند؛ مثلاً ایشان در ذکر فرزندان ابوطالب بن عبدمناف می‎گوید که ایشان سه فرزند به نام‎های علی(ع)، جعفر و عقیل داشت. نام مادر این سه فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبدمناف بن قصی بود. کنیه امیرالمؤمنین علی(ع) که وصی پیامبر بود ابوالحسن، کنیه جعفر ابوعبدالله و ابوالمساکین و کنیه عقیل ابویزید بود. عقیل در نسب‎شناسی متبحر و به نسابه معروف بود.
    شمردن فرزندان پیامبر و فرزندان ابوطالب، موضوع دو باب بعدی کتاب است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/31 ر.ک: همان، ص31]</ref>. سعی نویسنده بر این است که نام مادر و گاه القاب، کنیه‌ها و محل زندگی هرکدام از آنان را ذکر نموده و درصورتی‌که نسل یک شخص منقرض شده باشد آن را گوشزد کند؛ مثلاً ایشان در ذکر فرزندان ابوطالب بن عبدمناف می‌گوید که ایشان سه فرزند به نام‎های علی(ع)، جعفر و عقیل داشت. نام مادر این سه فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبدمناف بن قصی بود. کنیه امیرالمؤمنین علی(ع) که وصی پیامبر بود ابوالحسن، کنیه جعفر ابوعبدالله و ابوالمساکین و کنیه عقیل ابویزید بود. عقیل در نسب‌شناسی متبحر و به نسابه معروف بود.
    وی در ذکر فرزندان امام علی(ع) می‎نویسد که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) نام مادرشان حضرت زهرا بود و مادر محمد خوله بنت جعفر بن قیس و مادر عمر بن علی صهباء (ام‎حبیب) بنت ربیعة بن بحیر و مادر عباس بن علی ام‎البنین (خزام) بنت خالد بن ربیعه و... بود<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/31 ر.ک: همان، ص31-33]</ref>.
    وی در ذکر فرزندان امام علی(ع) می‌نویسد که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) نام مادرشان حضرت زهرا بود و مادر محمد خوله بنت جعفر بن قیس و مادر عمر بن علی صهباء (ام‎حبیب) بنت ربیعة بن بحیر و مادر عباس بن علی ام‌البنین (خزام) بنت خالد بن ربیعه و... بود<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/31 ر.ک: همان، ص31-33]</ref>.


    ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم غمر معروف به طباطبا که جد حاشیه‎نویس کتاب، ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به آل طباطبا است، دارای پنج فرزند به نام‎های قاسم، حسن، احمد، عبدالله و محمد است. عبدالله و محمد نسلشان منقرض شده و محمد بن ابراهیم، همان صاحب (همراه) ابوالسرایا (سری بن منصور شیبانی (متوفی 200ق)) است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/64 ر.ک: همان، ص64]</ref>.  
    ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم غمر معروف به طباطبا که جد حاشیه‌نویس کتاب، ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به آل طباطبا است، دارای پنج فرزند به نام‎های قاسم، حسن، احمد، عبدالله و محمد است. عبدالله و محمد نسلشان منقرض شده و محمد بن ابراهیم، همان صاحب (همراه) ابوالسرایا (سری بن منصور شیبانی (متوفی 200ق)) است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/64 ر.ک: همان، ص64]</ref>.  


    نویسنده در ابواب بعدی، هریک از اولاد، احفاد و اعقاب حضرت ابوطالب(ع) را نام برده و اولاد آنها را یک‎به‎یک برمی‎شمرد. ایشان کتاب را با فرزندان عقیل بن ابی‎طالب به پایان می‎برد.
    نویسنده در ابواب بعدی، هریک از اولاد، احفاد و اعقاب حضرت ابوطالب(ع) را نام برده و اولاد آنها را یک‌‌به‌یک برمی‌شمرد. ایشان کتاب را با فرزندان عقیل بن ابی‎طالب به پایان می‌برد.


    تعلیقه و حاشیه‎نویس کتاب جناب ابوعبدالله حسین بن محمد (متوفی 449ق)، گاه مطالبی بر کتاب افزوده است که با «قال ابن طباطبا» تمییز داده شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/177 ر.ک: همان، ص177، 241]</ref>.
    تعلیقه و حاشیه‌نویس کتاب جناب ابوعبدالله حسین بن محمد (متوفی 449ق)، گاه مطالبی بر کتاب افزوده است که با «قال ابن طباطبا» تمییز داده شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/177 ر.ک: همان، ص177، 241]</ref>.


    ==وضعیت کتاب==
    ==وضعیت کتاب==
    محقق کتاب شیخ محمدکاظم محمودی تنها یک نسخه از این اثر را در دسترس داشته؛ لذا بعد از استنساخ آن با دیگر مصادر موجود در این فن، همچون مجدی، فخری و عمدة الطالب مقایسه نموده و نتیجه این مقایسه و تحقیق را در پاورقی‎ها آورده است. یکی از ارزشمندترین کارهایی که محقق در این اثر انجام داده، گردآوری فهرست اعلام است که خواننده برای اطلاع از کیفیت آن می‎تواند به انتهای اثر مراجعه کند. علاوه بر این، فهرست اماکن، کتب و محتویات را می‎توان در آنجا یافت.
    محقق کتاب شیخ محمدکاظم محمودی تنها یک نسخه از این اثر را در دسترس داشته؛ لذا بعد از استنساخ آن با دیگر مصادر موجود در این فن، همچون مجدی، فخری و عمدة الطالب مقایسه نموده و نتیجه این مقایسه و تحقیق را در پاورقی‌ها آورده است. یکی از ارزشمندترین کارهایی که محقق در این اثر انجام داده، گردآوری فهرست اعلام است که خواننده برای اطلاع از کیفیت آن می‌تواند به انتهای اثر مراجعه کند. علاوه بر این، فهرست اماکن، کتب و محتویات را می‌توان در آنجا یافت.


    ایشان در ابتدای کتاب چند تصویر از نسخه خطی را به معرض نمایش گذاشته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/17 ر.ک: ص17-18]</ref>.
    ایشان در ابتدای کتاب چند تصویر از نسخه خطی را به معرض نمایش گذاشته است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/6665/1/17 ر.ک: ص17-18]</ref>.


    ==پانویس==
    ==پانویس==
    <references />
    <references/>


    ==منابع مقاله==
    ==منابع مقاله==
    مقدمه و متن کتاب.
    مقدمه و متن کتاب.
       
       
    == وابسته‌ها ==
    ==وابسته‌ها==
    {{وابسته‌ها}}
     
       
       
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    [[رده:کتاب‌شناسی]]
    خط ۸۶: خط ۸۹:
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌ها]]
       
       
    [[رده:سرگذشت‌‌نامه‌های فردی]]
    [[رده:سرگذشت‌نامه‌های فردی]]
       
       
    [[رده:تابعین و اتباع تابعین]]
    [[رده:تابعین و اتباع تابعین]]
    [[رده:25 آذر الی 24 دی(97)]]
    [[رده:سال97-25آذر الی24دی]]

    نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۹

    ‏تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب
    تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب
    پدیدآورانشيخ الشرف عبيدلي، محمد بن محمد (نويسنده)

    ابن طباطبا حسنی، حسين بن محمد (محشي)

    محمودی، محمدکاظم (محقق)

    مرعشی، محمود (زير نظر)
    ناشرکتابخانه عمومي حضرت آيت‌الله العظمي مرعشي نجفي(ره)
    مکان نشرايران - قم
    سال نشرمجلد1: 1413ق,
    موضوعآل ابوطالب - نسب نامه

    امام زادگان - نسب نامه

    سادات - نسب نامه
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    ‏‏BP‎‏ ‎‏53‎‏/‎‏7‎‏ ‎‏/‎‏ش‎‏9‎‏ت‎‏9
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    تهذيب الأنساب و نهاية الأعقاب، اثر شیخ شرف عبیدلی (متوفی 435ق) همراه با تعلیقات ابن طباطبا ابوعبدالله حسین بن محمد (متوفی 449ق)، کتابی است در علم انساب، که به آل ابوطالب و معقبان آنها اختصاص یافته است. این اثر توسط محمدکاظم محمودی تحت اشراف سید محمود مرعشی مورد تحقیق قرار گرفته و منتشر شده است.

    ساختار

    کتاب با مقدمه محقق آغاز شده، سپس مطالب طی ابواب زیادی آمده است.

    گزارش محتوا

    محقق در مقدمه خویش به بیان اهمیت و ارزش این اثر پرداخته و می‌گوید: این اثر یکی از مهم‎ترین آثاری است که در علم انساب در زمان نویسنده و قبل از آن نوشته شده است؛ به‌گونه‌ای که مصدر و منبع بسیاری از اطلاعات نسب‌شناسی و کتبی که در این فن نوشته شده، قرار گرفته است. قصد نویسنده از نوشتن چنین کتابی اتصال سادات هم‌عصر خویش به پیامبر(ص) و تصحیح انساب آنها بوده است؛ لذا در این کتاب تمام اولاد و اشخاصی که منتسب به پیامبر هستند را آورده است و از آوردن احوال اشخاص امتناع نموده است[۱].

    محقق در ادامه به شرح‎ حال نویسنده و حاشیه‌نویس اشاره نموده، سپس به بحث از نسخه مورد استفاده و روش تحقیقش پرداخته است[۲].

    شیخ شرف عبیدلی در انساب و اعقاب ابوطالب، هزاران صفحه گردآوری نموده، سپس با تلخیص آن به این نوشته دست یافته است[۳]. ایشان اولین بابی را که به آن اشاره می‌کند طبقات انساب است که شامل ده طبقه به نام‎های جذم، جمهور، شعوب، قبیله، عمایر، بطون، افخاذ، عشایر، فصائل و رهط می‌شود. وی برای آگاهی و اطلاع بیشتر خواننده به دو مثال اشاره می‌کند که یکی از آن دو خاندان بنی‌هاشم است. بنی‌هاشم که اصل و ریشه آن به عدنان ختم می‌شود چنین است: - عدنان: جذم؛ - قبائل معد: جمهور؛ - نزار: شعب؛ - مضر: قبیله؛ - خندف: عماره؛ - کنانه: بطن؛ - قریش: فخذ؛ - قصی: عشیره؛ - عبدمناف: فصیله؛ - بنی‌هاشم: رهط[۴].

    نویسنده در باب دوم به نسب پیامبر(ص) اشاره کرده است. ایشان سلسله نسب پیامبر را به حضرت آدم ختم می‌کند[۵]، سپس در باب بعدی هرکدام از آبا و اجداد پیامبر را ذکر نموده و برخی از فرزندان ذکور و اناث آنان را برشمرده و آنهایی را که فرزندی نداشته‌اند، یادآوری نموده است[۶].

    شمردن فرزندان پیامبر و فرزندان ابوطالب، موضوع دو باب بعدی کتاب است[۷]. سعی نویسنده بر این است که نام مادر و گاه القاب، کنیه‌ها و محل زندگی هرکدام از آنان را ذکر نموده و درصورتی‌که نسل یک شخص منقرض شده باشد آن را گوشزد کند؛ مثلاً ایشان در ذکر فرزندان ابوطالب بن عبدمناف می‌گوید که ایشان سه فرزند به نام‎های علی(ع)، جعفر و عقیل داشت. نام مادر این سه فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبدمناف بن قصی بود. کنیه امیرالمؤمنین علی(ع) که وصی پیامبر بود ابوالحسن، کنیه جعفر ابوعبدالله و ابوالمساکین و کنیه عقیل ابویزید بود. عقیل در نسب‌شناسی متبحر و به نسابه معروف بود. وی در ذکر فرزندان امام علی(ع) می‌نویسد که امام حسن(ع) و امام حسین(ع) نام مادرشان حضرت زهرا بود و مادر محمد خوله بنت جعفر بن قیس و مادر عمر بن علی صهباء (ام‎حبیب) بنت ربیعة بن بحیر و مادر عباس بن علی ام‌البنین (خزام) بنت خالد بن ربیعه و... بود[۸].

    ابراهیم بن اسماعیل بن ابراهیم غمر معروف به طباطبا که جد حاشیه‌نویس کتاب، ابوعبدالله حسین بن محمد معروف به آل طباطبا است، دارای پنج فرزند به نام‎های قاسم، حسن، احمد، عبدالله و محمد است. عبدالله و محمد نسلشان منقرض شده و محمد بن ابراهیم، همان صاحب (همراه) ابوالسرایا (سری بن منصور شیبانی (متوفی 200ق)) است[۹].

    نویسنده در ابواب بعدی، هریک از اولاد، احفاد و اعقاب حضرت ابوطالب(ع) را نام برده و اولاد آنها را یک‌‌به‌یک برمی‌شمرد. ایشان کتاب را با فرزندان عقیل بن ابی‎طالب به پایان می‌برد.

    تعلیقه و حاشیه‌نویس کتاب جناب ابوعبدالله حسین بن محمد (متوفی 449ق)، گاه مطالبی بر کتاب افزوده است که با «قال ابن طباطبا» تمییز داده شده است[۱۰].

    وضعیت کتاب

    محقق کتاب شیخ محمدکاظم محمودی تنها یک نسخه از این اثر را در دسترس داشته؛ لذا بعد از استنساخ آن با دیگر مصادر موجود در این فن، همچون مجدی، فخری و عمدة الطالب مقایسه نموده و نتیجه این مقایسه و تحقیق را در پاورقی‌ها آورده است. یکی از ارزشمندترین کارهایی که محقق در این اثر انجام داده، گردآوری فهرست اعلام است که خواننده برای اطلاع از کیفیت آن می‌تواند به انتهای اثر مراجعه کند. علاوه بر این، فهرست اماکن، کتب و محتویات را می‌توان در آنجا یافت.

    ایشان در ابتدای کتاب چند تصویر از نسخه خطی را به معرض نمایش گذاشته است[۱۱].

    پانویس

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها