بقری، محمد بن عمر

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

محمد بن عمر بن قاسم بن اسماعیل بقری شافعی ازهری شناوی ضریر، کنیه‌اش ابوعبدالله شمس‌الدین از علما و نویسندگان اسلامی است که به یکی از قریه‌های مصر به نام «نزلة البقریّ» یا «دارالبقر» منسوب است.[۱]

بقری، محمد بن عمر
نام بقری، محمد بن عمر
نام های دیگر محمد بن عمر بن قاسم بن اسماعيل بن البقري الازهري الشافعي

بقري ازهري، محمد بن عمر

بقري، محمد بن قاسم

نام پدر
متولد / 1018ق
محل تولد
رحلت / 1111ق
اساتید
برخی آثار


کد مولف AUTHORCODE10698AUTHORCODE

محل تولد و وفات

او در سال 1018ق به دنیا آمد.[۲] و در سال 1111ق در سن 93 سالگی از دنیا رفت.[۳]

جایگاه علمی وی از زبان علما

زرکلی در «الاعلام» می‌نویسد: او امامی است که به شرف استادی «إتقان» نائل شد و خدای متعال رحمت باشکوه خودش را بر او گستراند.[۴]

اساتید

  1. عبدالرحمن بن شیخ شحاذة یَمَنی (متوفی 1050ق)، استادش در قراءت و تجوید؛
  2. شیخ سلطان مزّاحی (متوفی 1075ق): استادش در فقه و حدیث؛
  3. ابوعبدالله علاء‌الدین بابلی (متوفی 1077ق)؛
  4. موسی بن إسماعیل بقری.[۵]

شاگردان

مهم‌ترین شاگردان وی ابوالمواهب محمد دمشقی و عبدالرحمن اُجهوری هستند.[۶]

تألیفات

  1. غنية الطالبين و منية الراغبين في تجويد كلام رب‌العالمين؛
  2. العمدة السنية في أحكام النون الساكنة و التنوين و المد و القصر و لام الفعل و اللام القمرية؛
  3. شرح المقدمة الآجرميّة؛
  4. شرح قواعد البقري في أصول القراء السبعة؛
  5. فتح الكبير المتعال.[۷]

پانویس

  1. ر.ک: بقری، محمد بن عمر، ص15
  2. همان
  3. ر.ک: همان، ص19
  4. ر.ک: همان
  5. ر.ک: همان، ص16
  6. ر.ک: همان، ص17
  7. ر.ک: همان، ص18

منبع مقاله

بقری، محمد بن عمر، غنیة الطالبین فی تجوید کلام رب‌العالمین، تحقیق فرغلی سید عرباوی، مکتبة اولاد الشیخ للتراث، الجیزه، 2007م.