انقلاب الإسلام بين الخواص و العوام: تفاوت میان نسخه‌ها

هیچ تغییری در اندازه به وجود نیامده‌ است. ،  ‏۲۸ سپتامبر ۲۰۱۸
جز
جایگزینی متن - 'فارسى' به 'فارسی'
جز (جایگزینی متن - 'شيعيان' به 'شیعیان ')
جز (جایگزینی متن - 'فارسى' به 'فارسی')
خط ۳۴: خط ۳۴:


'''انقلاب الاسلام بين الخواص و العوام'''، اثر [[اسپناقچی پاشازاده، محمدعارف|محمدعارف اسپناقچى پاشازاده]]، به بيان تاريخ زندگانى و نبردهاى شاه اسماعيل صفوى با سلطان سليم عثمانى و نيز وقايع مهم سال‌هاى 905 تا 930ق كه در ايران و عثمانى روى داده، مى‌پردازد.
'''انقلاب الاسلام بين الخواص و العوام'''، اثر [[اسپناقچی پاشازاده، محمدعارف|محمدعارف اسپناقچى پاشازاده]]، به بيان تاريخ زندگانى و نبردهاى شاه اسماعيل صفوى با سلطان سليم عثمانى و نيز وقايع مهم سال‌هاى 905 تا 930ق كه در ايران و عثمانى روى داده، مى‌پردازد.
مؤلف كتاب را در سال 1309ق، به زبان تركى نوشته و سپس آن را به فارسى ترجمه كرده است.
مؤلف كتاب را در سال 1309ق، به زبان تركى نوشته و سپس آن را به فارسی ترجمه كرده است.


علل نگارش كتاب، علاقه ناصرالدين شاه، به مطالعه كتب تاريخى، عدم وجود كتابى درباره تاريخ پيدايش دولت صفوى، تاريخ زندگانى شاه اسماعيل و سلطان سليم عثمانى و دستور اعتمادالسلطنه جهت رفع اين نقصان مى‌باشد؛ هر چند نويسنده در پايان كتاب، عبرت‌گيرى آيندگان از حركت و سياست‌هاى گذشتگان را مقصود اصلى خود در تأليف دانسته است.
علل نگارش كتاب، علاقه ناصرالدين شاه، به مطالعه كتب تاريخى، عدم وجود كتابى درباره تاريخ پيدايش دولت صفوى، تاريخ زندگانى شاه اسماعيل و سلطان سليم عثمانى و دستور اعتمادالسلطنه جهت رفع اين نقصان مى‌باشد؛ هر چند نويسنده در پايان كتاب، عبرت‌گيرى آيندگان از حركت و سياست‌هاى گذشتگان را مقصود اصلى خود در تأليف دانسته است.
خط ۴۵: خط ۴۵:
كتاب با دو مقدمه از مصحح و مؤلف آغاز و مطالب در بيست و هفت عنوان، وقايع مهم دوران صفويه را ارائه كرده است.
كتاب با دو مقدمه از مصحح و مؤلف آغاز و مطالب در بيست و هفت عنوان، وقايع مهم دوران صفويه را ارائه كرده است.


بخش اعظم مباحث، برگرفته از منابع تركى و مابقى از متون فارسى مى‌باشد.
بخش اعظم مباحث، برگرفته از منابع تركى و مابقى از متون فارسی مى‌باشد.


مهم‌ترين منبعى كه نويسنده از آن‌ها استفاده و در واقع آن را ترجمه كرده، «منشآت» فريدون بيگ است كه بسيارى از نامه‌هاى مهم را عينا از آن جا نقل و برخى را به فارسى ترجمه كرده و به علاوه گزارش روزانه شخصى با نام حيدر چلبى را كه در منشآت بوده، در اين كتاب آورده است؛ به طورى كه مى‌توان گفت، بيشتر مطالب، ترجمه همان متن است؛ با اين حال، مطالبى كه نويسنده از خود در لابه‌لاى آن آورده، چندان اندك نيست، به همين دليل مى‌توان اثر حاضر را ترجمه تأليف ناميد.
مهم‌ترين منبعى كه نويسنده از آن‌ها استفاده و در واقع آن را ترجمه كرده، «منشآت» فريدون بيگ است كه بسيارى از نامه‌هاى مهم را عينا از آن جا نقل و برخى را به فارسی ترجمه كرده و به علاوه گزارش روزانه شخصى با نام حيدر چلبى را كه در منشآت بوده، در اين كتاب آورده است؛ به طورى كه مى‌توان گفت، بيشتر مطالب، ترجمه همان متن است؛ با اين حال، مطالبى كه نويسنده از خود در لابه‌لاى آن آورده، چندان اندك نيست، به همين دليل مى‌توان اثر حاضر را ترجمه تأليف ناميد.


پس از آن، مى‌توان گفت كه از «حقيقة التواريخ»، اسماعيل بيگ توقيعى و «احسن التواريخ» روملو نيز مطالب فراوانى نقل كرده است. وى به رغم آن كه نامى از كتاب اخير نياورده، اما به جز يكى دو مورد، آن چه از كتاب «روضه الصفويه» نقل كرده، دقيقا از همين كتاب گرفته شده است.
پس از آن، مى‌توان گفت كه از «حقيقة التواريخ»، اسماعيل بيگ توقيعى و «احسن التواريخ» روملو نيز مطالب فراوانى نقل كرده است. وى به رغم آن كه نامى از كتاب اخير نياورده، اما به جز يكى دو مورد، آن چه از كتاب «روضه الصفويه» نقل كرده، دقيقا از همين كتاب گرفته شده است.
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش