امین، سیده نصرت‌بیگم: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمدحسین' به 'طباطبایی، سید محمدحسین'
جز (جایگزینی متن - 'مرعشی، شهاب‌الدین' به 'مرعشی، سید شهاب‌الدین')
جز (جایگزینی متن - 'طباطبایی، محمدحسین' به 'طباطبایی، سید محمدحسین')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۶۳: خط ۶۳:
نتیجه آن‌همه کوشش و تلاش علمی که زمینه آن را تقوای عملی و زهد آن بانوی پرهیزگار فراهم کرده بود‌، چنان بود که حتی دانشمند بزرگ، فقیه اهل‌بیت و رجالی عظیم‌الشأن، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|آیت‌الله‌العظمی سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی]]، از خانم امین درخواست اجازه روایت نمود و ایشان در قسمتی از این اجازه‌نامه که به تاریخ اول محرم‌الحرام 1358ق، برای [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|آیت‌الله مرعشی]] نوشته، چنین آورده است: «پس از استخاره‌، به ایشان اجازه دادم که روایت کند از من، هرچه را که روایتش برای من صحیح است از کتب تفسیر و ادعیه و حدیث و فقه و غیر این‌ها که از تألیفات شیعه آنچه اصحاب از غیر شیعه روایت کرده‌اند، به جمیع طرقی که معلوم و در خود مضبوط است.»
نتیجه آن‌همه کوشش و تلاش علمی که زمینه آن را تقوای عملی و زهد آن بانوی پرهیزگار فراهم کرده بود‌، چنان بود که حتی دانشمند بزرگ، فقیه اهل‌بیت و رجالی عظیم‌الشأن، [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|آیت‌الله‌العظمی سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی]]، از خانم امین درخواست اجازه روایت نمود و ایشان در قسمتی از این اجازه‌نامه که به تاریخ اول محرم‌الحرام 1358ق، برای [[مرعشی، سید شهاب‌الدین|آیت‌الله مرعشی]] نوشته، چنین آورده است: «پس از استخاره‌، به ایشان اجازه دادم که روایت کند از من، هرچه را که روایتش برای من صحیح است از کتب تفسیر و ادعیه و حدیث و فقه و غیر این‌ها که از تألیفات شیعه آنچه اصحاب از غیر شیعه روایت کرده‌اند، به جمیع طرقی که معلوم و در خود مضبوط است.»


مرتبت و موقعیت علمی و عرفانی ایشان به آنجا رسید که اکابر و اعاظمی از علما و عرفا حضور در محضر ایشان را مایه فیض می‌دانستند. وی در مقام تنها بانوی مجتهده عصر خود قرار گرفت و علما و افراد چندی از نقاط دور و نزدیک برای ملاقات و گفت‌وگو نزد ایشان می‌آمدند. نمونه‌های بارز آن، تشریف‌فرمایی مفسر بزرگ قرآن، [[طباطبایی، محمدحسین|علامه سید محمدحسین طباطبایی]] و فیلسوف تلاشگر استاد [[جعفری تبریزی، محمدتقی|محمدتقی جعفری]] و علامه بزرگوار و مبارز [[امینی نجفی، عبدالحسین|شیخ عبدالحسین امینی]] صاحب کتاب [[الغدير في الكتاب و السنة و الأدب|الغدیر]] و بزرگان دیگری بود که با ایشان به مذاکره نشستند و گاهی به‌وسیله نامه با ایشان مکاتبه داشتند.
مرتبت و موقعیت علمی و عرفانی ایشان به آنجا رسید که اکابر و اعاظمی از علما و عرفا حضور در محضر ایشان را مایه فیض می‌دانستند. وی در مقام تنها بانوی مجتهده عصر خود قرار گرفت و علما و افراد چندی از نقاط دور و نزدیک برای ملاقات و گفت‌وگو نزد ایشان می‌آمدند. نمونه‌های بارز آن، تشریف‌فرمایی مفسر بزرگ قرآن، [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه سید محمدحسین طباطبایی]] و فیلسوف تلاشگر استاد [[جعفری تبریزی، محمدتقی|محمدتقی جعفری]] و علامه بزرگوار و مبارز [[امینی نجفی، عبدالحسین|شیخ عبدالحسین امینی]] صاحب کتاب [[الغدير في الكتاب و السنة و الأدب|الغدیر]] و بزرگان دیگری بود که با ایشان به مذاکره نشستند و گاهی به‌وسیله نامه با ایشان مکاتبه داشتند.


استاد دانشمند مرحوم [[جعفری تبریزی، محمدتقی|آیت‌الله محمدتقی جعفری]]، مقام علمی و عملی این بانو را چنین توصیف نموده است: «با توجه به آثار قلمی که از این خانم در دسترس ما قرارگرفته، به‌طورقطع می‌توان ایشان را از علمای برجسته عالم تشیع معرفی نموده و روش علمی ایشان هم کاملاً قابل‌مقایسه با سایر دانشمندان بوده‌، بلکه با نظریه مقامات عالیه روحی، ایشان را از گروه نخبه‌ای از دانشمندان به شمار آورد که به‌اضافه فراگرفتن دانش، به تولد جدید در زندگی نائل می‌شوند‌.»
استاد دانشمند مرحوم [[جعفری تبریزی، محمدتقی|آیت‌الله محمدتقی جعفری]]، مقام علمی و عملی این بانو را چنین توصیف نموده است: «با توجه به آثار قلمی که از این خانم در دسترس ما قرارگرفته، به‌طورقطع می‌توان ایشان را از علمای برجسته عالم تشیع معرفی نموده و روش علمی ایشان هم کاملاً قابل‌مقایسه با سایر دانشمندان بوده‌، بلکه با نظریه مقامات عالیه روحی، ایشان را از گروه نخبه‌ای از دانشمندان به شمار آورد که به‌اضافه فراگرفتن دانش، به تولد جدید در زندگی نائل می‌شوند‌.»
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش