العلاقة بين التشيع و التصوف

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

العلاقة بين التشيع و التصوف تألیف فلاح بن اسماعیل بن احمد (متوفای 1990م)، در موضوع وجود ارتباط میان تعالیم تربیتی و نظام آموزشی تصوف با آموزه‌های ائمه شیعه

العلاقة بين التشيع و التصوف: رسالة مقدمة لنيل درجة العالمية العالية «الدکتوراة»
العلاقة بين التشيع و التصوف
پدیدآوراناحمد، فلاح اسماعیل (گردآورنده) غنيمان، عبدالله‌ بن محمد (ساير)
ناشرکلية الدعوة و أصول‌الدين. قسم الدراسات العليا. شعبة العقيدة
مکان نشرعربستان - مدينه منوره
سال نشر1411ق.
چاپيکم
زبانعربی
تعداد جلد1
کد کنگره
نورلایبمطالعه و دانلود pdf

نویسنده دارای تفکرات سلفی می‌باشد و مخالف تفکرات شیعه و نیز تصوف است. اصل این کتاب پایان‌نامه دکتری ایشان بوده است.

ایشان یکی از مهمترین انحرافاتی که دامنگیر مسلمانان شده و آسیب‌های فراوانی به اسلام زده را غلو می‌داند. زیرا غلو عامل شرک به خداوند متعال است و بزرگترین وسیله سرپیچی کردن فرامین خداوند بزرگ است. ایشان عامل نابودی امتهای سابقه در قرون اولیه مانند قوم نوح و دیگر اقوام را غلو آنان و سرپیچی نمودن ایشان از فرمان پروردگار می‌داند.[۱]

با وجود روشن بودن راه و هشدارهایی که متون دینی درباره غلو داده‌اند، اما متأسفانه تاریخ اسلامی از وجود غلو در این امت اشاره می‌کند که در اوایل حیات این امت رخ داد و سبب انحرافاتی به راست و چپ در این دین گردید.[۲]

ایشان مذهب شیعه را بستری مناسب برای تفکرات غلو آمیز دانسته که برای رسیدن به اهدافشان از تصوف بهره می‌گیرند.

فلاح بن اسماعیل یکی از مهمترین دلایل و انگیزه‌های انتخاب این موضوع را برای پایان‌نامه خویش، روشن نمودن حقیقت و بیان ارتباط بدعت تصوف و مهمترین اصول تشیع می‌داند. ایشان تشیع را بستر مناسب برای رشد تفکرات غلوآمیز دانسته که سبب شده‌ افرادی از اهل سنت و جماعت را فریب دهند و از مسیر و جاده دین منحرف گردند.[۳]

رساله ایشان از یک مقدمه و سه باب و یک خاتمه تشکیل شده است.

در فصل اول درباره تشیع سخن گفته و در لغت و اصطلاح تشیع را معنا نموده و در باره پیدایش و تکوین تشیع مباحثی را مطرح کرده است.

در فصل دوم ایشان درباره تصوف است. و تصوف را در لغت و اصطلاح معنا کرده و سپس به بیان پیدایش و توسعه تصوف و مراحل تصوف و تاریخ آن پرداخته است. در فصل سوم در ارتباط با رابطه تشیع و تصوف است، و در آن به ذکر صوفیه و رابطه آنها با تشیع و شیعه و نیز ذکر شیعه و رابطه آنها با تصوف سخن گفته است، همچنین از برنامه‌های درسی آموزشی و پرورشی آنها سخن گفته است. در پایان در بخش خاتمه به نتیجه‌گیری از مباحث مطرح شده پرداخته و وجود ارتباط میان تعالیم تربیتی و نظام آموزشی تصوف با آموزه‌های ائمه شیعه را به اثبات رسانده است.[۴]

پانویس

  1. ر.ک:مقدمه، ص7-8
  2. ر.ک: همان، ص8
  3. ر.ک: همان، ص7
  4. ر.ک: همان، ص10-11

منابع مقاله

مقدمه کتاب

وابسته‌ها