پرش به محتوا

إرشاد المبتدي و تذكرة المنتهي في القراءات العشر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'مى شود' به 'می‌شود')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۵: خط ۳۵:
قرائات ده‌گانه، منسوب به قرّاء ده‌گانه‌اى است كه در تنظيم قرآن و نقطه‌گذارى آن و تجوید قرائت از جهت اعراب و بنا و ملاحظه مدّ و ادغام و نظاير اينها به مذهب آنان تمسك مى‌شود و برای هریک از آن قرائت‌ها راویانى هستند.
قرائات ده‌گانه، منسوب به قرّاء ده‌گانه‌اى است كه در تنظيم قرآن و نقطه‌گذارى آن و تجوید قرائت از جهت اعراب و بنا و ملاحظه مدّ و ادغام و نظاير اينها به مذهب آنان تمسك مى‌شود و برای هریک از آن قرائت‌ها راویانى هستند.


نویسنده در آغاز کتاب، اين‌گونه به معرفى اثرش مى‌پردازد كه در این اثر قرائت حجاز و شام و عراق و بيان اختلاف آنها در همزه و ادغام و اماله و تفخيم و مد و قصر و... و غير آن از حروف مختلفه بيان شده است.<ref>متن کتاب، ص43</ref>
نویسنده در آغاز کتاب، اين‌گونه به معرفى اثرش مى‌پردازد كه در این اثر قرائت حجاز و شام و عراق و بيان اختلاف آنها در همزه و ادغام و اماله و تفخيم و مد و قصر و... و غير آن از حروف مختلفه بيان شده است.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/43 متن کتاب، ص43]</ref>


پس از آن اسامى قراء ده‌گانه قرآن كريم ذكر شده كه عبارتند از: ابوجعفر مدنى، نافع مدنى، [[ابن کثیر، اسماعیل بن عمر|ابن كثير]] كنانى (مكى)، ابوعمرو بصرى، ابن عامر يَحصُبى (شامى)، عاصم كوفى، حمزه كوفى، على بن حمزه كسائى، يعقوب حضرمى و خلف بن هشام بزار.<ref>متن کتاب، ص43 - 108</ref>
پس از آن اسامى قراء ده‌گانه قرآن كريم ذكر شده كه عبارتند از: ابوجعفر مدنى، نافع مدنى، [[ابن کثیر، اسماعیل بن عمر|ابن كثير]] كنانى (مكى)، ابوعمرو بصرى، ابن عامر يَحصُبى (شامى)، عاصم كوفى، حمزه كوفى، على بن حمزه كسائى، يعقوب حضرمى و خلف بن هشام بزار.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/43 متن کتاب، ص43 - 108]</ref>


بديهى است همان‌گونه كه قرّاء ده‌گانه از پيشينيان خود به نقل قرائات پرداختند و خود به‌عنوان «إمام القرائة» مطرح گشتند، قاريان بعدى (راویان) قرائات را از آنان روايت كردند؛ به‌عنوان مثال از میان راویان نافع: قالون.<ref>ص 57</ref>و ورش.<ref>ص 61</ref>و از میان راویان عاصم: شعبة بن عياش.<ref>ص 86</ref>و حفص بن سليمان.<ref>ص 89</ref>مشهورترند.
بديهى است همان‌گونه كه قرّاء ده‌گانه از پيشينيان خود به نقل قرائات پرداختند و خود به‌عنوان «إمام القرائة» مطرح گشتند، قاريان بعدى (راویان) قرائات را از آنان روايت كردند؛ به‌عنوان مثال از میان راویان نافع: قالون.<ref>ص 57</ref>و ورش.<ref>ص 61</ref>و از میان راویان عاصم: شعبة بن عياش.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/86 ص 86]</ref>و حفص بن سليمان.<ref>ص 89</ref>مشهورترند.


در ادامه کتاب در ضمن ابواب و فصولى، موضوعات ادغام و اظهار، همزه ساكن و متحرك، وقف، مدّ و قصر و اماله مورد مطالعه قرار گرفته است.<ref>متن کتاب، ص109 - 130</ref>
در ادامه کتاب در ضمن ابواب و فصولى، موضوعات ادغام و اظهار، همزه ساكن و متحرك، وقف، مدّ و قصر و اماله مورد مطالعه قرار گرفته است.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/109 متن کتاب، ص109 - 130]</ref>


پس از آن نویسنده وارد مبحث مهم «فرش الحروف» شده و به ترتيب سوره‌هاى قرآن كريم به این بحث پرداخته است.
پس از آن نویسنده وارد مبحث مهم «فرش الحروف» شده و به ترتيب سوره‌هاى قرآن كريم به این بحث پرداخته است.


محقق کتاب در پاورقى.<ref>ص 131</ref>توضيح مختصرى درباره این موضوع داده است كه تفصيل آن بدين شرح است: دانشمندان علم قرائات برای بازشناسى قرائت‌ها و تفكیک آنها از یکديگر و پيدا كردن نقاط اشتراك و افتراق آنها، دو دسته قاعده وضع كرده‌اند: الف. اصول «أصولُ القاري»؛ ب. فروع (فَرشُ الحروف).
محقق کتاب در پاورقى.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/131 ص 131]</ref>توضيح مختصرى درباره این موضوع داده است كه تفصيل آن بدين شرح است: دانشمندان علم قرائات برای بازشناسى قرائت‌ها و تفكیک آنها از یکديگر و پيدا كردن نقاط اشتراك و افتراق آنها، دو دسته قاعده وضع كرده‌اند: الف. اصول «أصولُ القاري»؛ ب. فروع (فَرشُ الحروف).


الف. اصول: جمع اصل و آن عبارت از قاعده‌اى كلى است كه از قواعد جزيى زيرمجموعه خود استنتاج شده و بر آن جزئيات منطبق است. با توجه به این تعريف، قواعد كلّى قرائات هریک از قرّاء سبعه را اصول آن قارى نامیده‌اند؛ چرا كه تحت ضابطه‌اى مشخص به‌صورت قواعدى كلى درآمده است؛ به‌عنوان مثال، قاعده «نقل و حذف» در قرائت نافع به روايت ورش یکى از اصول قرائت وى مى‌باشد و قاعده «اِشْمامِ خَلْطِ حرف به حرف» نيز اصلى از اصول قراءت حمزه است.
الف. اصول: جمع اصل و آن عبارت از قاعده‌اى كلى است كه از قواعد جزيى زيرمجموعه خود استنتاج شده و بر آن جزئيات منطبق است. با توجه به این تعريف، قواعد كلّى قرائات هریک از قرّاء سبعه را اصول آن قارى نامیده‌اند؛ چرا كه تحت ضابطه‌اى مشخص به‌صورت قواعدى كلى درآمده است؛ به‌عنوان مثال، قاعده «نقل و حذف» در قرائت نافع به روايت ورش یکى از اصول قرائت وى مى‌باشد و قاعده «اِشْمامِ خَلْطِ حرف به حرف» نيز اصلى از اصول قراءت حمزه است.
خط ۵۳: خط ۵۳:
مراد از فروع يا فرش الحروف، احكام و قواعد خاصى است كه موارد آن در قرائت هر قارى، به‌صورت كلى جارى نيست، بلكه اختصاص به موارد جزيى و استثنايى دارد؛ به عبارت ديگر در قرآن كريم كلماتى وجود دارد كه علاوه بر پراكنده بودن در سوره‌هاى مختلف قرآن، تلفظ آنها تحت قاعده‌اى معين و مشخص درنمى‌آيد.<ref>علامى، ابوالفضل</ref>
مراد از فروع يا فرش الحروف، احكام و قواعد خاصى است كه موارد آن در قرائت هر قارى، به‌صورت كلى جارى نيست، بلكه اختصاص به موارد جزيى و استثنايى دارد؛ به عبارت ديگر در قرآن كريم كلماتى وجود دارد كه علاوه بر پراكنده بودن در سوره‌هاى مختلف قرآن، تلفظ آنها تحت قاعده‌اى معين و مشخص درنمى‌آيد.<ref>علامى، ابوالفضل</ref>


اولين سوره‌اى كه این مبحث در آن بررسى شده سوره فاتحةالکتاب است؛ به‌عنوان نمونه عاصم، كسائى، خلف و يعقوب كلمه «مالك» را با الف قرائت كرده‌اند.<ref>متن کتاب، ص131</ref>
اولين سوره‌اى كه این مبحث در آن بررسى شده سوره فاتحةالکتاب است؛ به‌عنوان نمونه عاصم، كسائى، خلف و يعقوب كلمه «مالك» را با الف قرائت كرده‌اند.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/131 متن کتاب، ص131]</ref>


آخرين فرش الحرفى كه نویسنده در کتاب ذكر كرده است، به اختلاف قرائت «كفوا أحد» اختصاص دارد كه از آن جمله حمزه و اسماعيل و خلف و يعقوب، به سكون فاء و همزه قرائت كرده‌اند.<ref>همان، ص353</ref>
آخرين فرش الحرفى كه نویسنده در کتاب ذكر كرده است، به اختلاف قرائت «كفوا أحد» اختصاص دارد كه از آن جمله حمزه و اسماعيل و خلف و يعقوب، به سكون فاء و همزه قرائت كرده‌اند.<ref>[https://www.noorlib.ir/view/fa/book/bookview/text/7567/1/353 همان، ص353]</ref>


==وضعيت کتاب==
==وضعيت کتاب==
۴۲۵٬۲۲۵

ویرایش