آق‌سرایی، جمال‌الدین

جمال‌الدين محمّد آق‌سرايى (وفات:791ق)، پزشک، عارف و ادیب، مفسر، محقّق ایرانی قرن هشتم هجرى است. از نوادگان فخرالدین رازی و معاصر با مير سيد‌ ‎شريف جرجانى

اقسرایی، جمال‌الدین
نام اقسرایی، جمال‌الدین
نام‌های دیگر
نام پدر محمد
متولد قرن هشتم
محل تولد
رحلت 791ق
اساتید
برخی آثار شرح اقسرائي

المساهمه الاسلاميه فی الطب

کد مؤلف AUTHORCODE03050AUTHORCODE

خاندان

جمال‌الدین محمد بن محمد بن محمد بن فخرالدین رازی از نوادگان امام فخرالدین رازی است.

عنوان آق سرایی به خاطر مهاجرت او به آق‌سرای ترکیه به وی داده شده است. او از خانواده‌ای ایرانی نژاد بود و مذهب شافعی داشت.

فعالیت

وى در شهر آقسراى قونيه در مدرسه معروف به سلسله يا مسلسله مدرّس بود. او معاصر با مير سيد‌ ‎شريف جرجانى مى‌باشد. شاگردان او سه طبقه بوده‌اند كه یکى در حين رفتن به مدرسه و ديگرى در داخل مدرسه و سومى در خارج آن، كلمات استاد را استماع مى‌نمودند و از روى تقليد حكماى يونان، یکى را مشائيّون نام داده و ديگرى را هم رواقيّون مى‌ناميدند.

وفات

درگذشت او در حدود سال 791ق دانسته‌اند.

آثار

از آثارش مى‌توان به این کتاب‌ها اشاره نمود.

  1. حاشيه كشاف، در تفسير؛
  2. ايضاح الايضاح يا شرح الايضاح، در معانى و بيان؛
  3. حل الموجز يا شرح موجز القانون ابن‌نفيس؛
  4. شرح اللباب، در نحو، به نام كشف الاعراب كه در 740ق در شيراز از تأليف آن فراغت يافت؛

وابسته‌ها