من إسمه عطاء من رواة الحديث

    از ویکی‌نور
    (تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
    من إسمه عطاء من رواة الحديث
    من إسمه عطاء من رواة الحديث
    پدیدآورانطبرانی، سلیمان بن احمد (نويسنده)

    سقا، هشام بن اسماعیل (محقق)

    حداد، محمود بن محمد ( مصحح)
    ناشردار عالم الکتب
    مکان نشرعربستان - ریاض
    سال نشر1405ق - 1985م
    چاپ1
    زبانعربی
    تعداد جلد1
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    من اسمه عطاء من رواة الحديث، از آثار حافظ، راوی و محدّث شامی قرن سوم و چهارم هجری قمری، ابوالقاسم سلیمان بن احمد بن ایوب بن مطیر لخمی، مشهور به ابوالقاسم سلیمان بن احمد طبرانی (260-360ق)، به معرفی راویانی می‌پردازد که همگی آنان «عطاء» نام دارند و وجه اختلافشان را بیان می‌کند. پژوهشگر معاصر، ابواسماعیل هشام بن اسماعیل سقا، این کتاب را تصحیح و تحقیق کرده و تعلیقاتی را بر آن افزوده است.

    هدف و روش

    1. این کتاب از جهت معرفی راویان حدیث، مورد توجه دانشورانی چون عسقلانی در تهذيب التهذيب و حافظ زیلعی در نصب الراية قرار گرفته است.
    2. حدیث‌شناسان، روش‌هایی برای شناسایی راویان دارند؛ از جمله اینکه یک اسم مشخص مانند «عطاء» را با هدف جلوگیری از خلط بین راویانِ هم‌نام مورد بررسی قرار می‌دهند؛ مانند خطیب بغدادی که کتاب «من اسمه عطاء عن أبي‌هريرة» را تألیف کرد[۱].

    ساختار و محتوا

    • ابوالقاسم سلیمان بن احمد طبرانی در کتاب حاضر، تعداد 25 نفر از راویان را به‌صورت اجمالی معرفی کرده است که همه در نام «عطاء» با یکدیگر اشتراک دارند، ولی سایر مشخصات آنها مانند لقب و کنیه و نام پدر و... یکسان نیست. اولین نفر، عطاء شیبی است[۲] و آخرین، عطاء بن زهیر[۳].
    • ابواسماعیل هشام بن اسماعیل سقا، ذیلی را بر کتاب حاضر افزوده و تعداد 81 راوی به نام عطا را با ذکر منابع و به ترتیب الفبایی شناسانده است[۴].

    نمونه مباحث

    • 14- عطاء بن نافع کیخارانی: اهل مکه است و از اُمّ‌الدرداء روایت نقل کرده است. همچنین شعبه، مسعر، مطرف بن طریف و پسر برادرش ابراهیم بن نافع، از او روایت نقل کرده‌اند.

    13- با سند از اُمّ‌الدرداء نقل کرده است که پیامبر(ص) گفت: اخلاق نیک و خوش‌اخلاقی، سنگین‌ترین عملی است که در روز قیامت در میزان اعمال، گذاشته و سنجیده می‌شود[۵].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه حداد محمود، ص5-6
    2. ر.ک: متن کتاب، ص9
    3. ر.ک: همان، ص34
    4. ر.ک: همان، ص56
    5. ر.ک: همان، ص25

    منابع مقاله

    مقدمه و متن کتاب.

    وابسته‌ها